เดเปซ์มอง

‘อีฟลิน’ ถูกขายให้ตระกูลเคานต์อย่างบีบบังคับ และต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางการเพิกเฉยและการหลอกลวงของสามีคราวพ่อ โลกใบเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เธอมีอยู่ คือสี่เหลี่ยมบนผืนผ้าใบในห้องวาดรูปเท่านั้น ทว่าวันหนึ่ง ในชีวิตของเธอที่เอาแต่หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องวาดภาพซึ่งเป็นที่หลบภัยเพียงแห่งเดียว กลับมีแขกที่ไม่ควรต้อนรับย่างกรายเข้ามา ‘เจย์’ เด็กหนุ่มที่ชู้รักของสามีพาเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์อย่างหน้าไม่อาย จากเด็กหนุ่มที่เธอสมควรจะชิงชังรังเกียจที่สุดคนนั้น เอเวลินกลับสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต ในที่สุด ด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ ขณะที่เธอกำลังจรดพู่กันวาดภาพของเจย์อยู่นั้น สายตาที่แอบมองเขาก็ถูกจับได้จนได้ “ภาพวาดนั่นน่ะ... ในสายตาคุณ ผมดูเป็นแบบนั้นเหรอครับ?” นั่นคือบัตรเชิญที่มุ่งหน้าสู่ความพินาศ และในขณะเดียวกัน ก็คือมือแห่งการกอบกู้ที่เธอได้สัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต