[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 70

ตอน 70

ตอนที่ 70

ความรู้สึกที่หว่างขาถูกแยกออกนั้นไม่ว่าจะเจอกี่ครั้งก็ยากจะเคยชิน ทั้งที่เพิ่งสอดใส่เข้ามาได้แค่ส่วนหัว แต่ปากทางก็ถูกถ่างขยายจนตึงแน่นเสียแล้ว

เซร่าหลุดเสียงหอบหายใจออกมาอย่างลืมตัวเพราะความคับแน่นเกินรับไหวที่ลืมเลือนไป ทว่าเอน็อคที่แนบริมฝีปากลงมากลับดูดกลืนเสียงนั้นไปจนหมดสิ้นอย่างตะกละตะกลาม

ท่วงท่าก็ส่วนหนึ่ง ทว่าช่องทางด้านในที่เคยเปิดออกเพียงหนเดียวนั้นได้ปิดสนิทไปตลอดช่วงเวลาที่ละเลย จึงดูยากเกินขีดจำกัดที่จะรองรับท่อนเอ็นที่พองขยายจนแทบปริแตกได้ไหว

แม้ความเจ็บปวดจะเพียงเล็กน้อย แต่ก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าผนังด้านในอันคับแน่นกำลังแบกรับแท่งเนื้อที่ดันแทรกเข้ามาอย่างตึงมือ

“ดะ อึก เดี๋ยวก่อน……”

เซร่าที่รู้สึกว่าต้องถอยร่นเบือนหน้าหลบริมฝีปากของเอน็อคแล้วรั้งเขาไว้ มือคู่เล็กพยายามดันแผงอกที่ตึงแน่นทว่ากลับลื่นไถลลงไปด้านล่างเพราะคราบเหงื่อ รอยเล็บสีแดงผุดขึ้นบนเรือนร่างขาวผ่องสมบูรณ์แบบไร้รอยแผลเป็น ก่อนจะเลือนหายไปในชั่วพริบตา

“……!”

ในวินาทีนั้น ร่างกายของเอน็อคพลันเกร็งแน่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ต้นขาแกร่งที่รองรับเรียวขาของเซร่าไว้กระตุกเกร็งอย่างแรง พร้อมกันนั้นสายธารอันร้อนผ่าวก็พุ่งทะลักเข้าไปในระหว่างเรียวขาที่เปิดอ้าอย่างยากลำบาก

เอน็อคหลั่งออกมาอีกรอบแล้ว

“ฮ่า……”

เอน็อคที่ซุกหน้าลงกับไหล่ของเซร่าพ่นเสียงแหบพร่าออกมา ท่อนเอ็นที่ถูกกัดกลืนเข้าไปแค่ส่วนปลายตรงกลางเนินเนื้อที่แยกอ้าเป็นสีแดงระเรื่อกระตุกไหว

แม้จะเป็นรอบที่สองแล้ว แต่การปลดปล่อยก็ยังคงหลั่งทะลักออกมาไม่ขาดสายราวกับรอบแรก แรงฉีดที่รุนแรงจนแทบพุ่งถึงเพดานยังคงไม่เปลี่ยน ทำให้น้ำรักอันร้อนผ่าวเปิดทางล่วงหน้าไปจนถึงส่วนลึกด้านในที่ท่อนเอ็นยังแทรกเข้าไปไม่ถึง

“อ๊า!”

สัมผัสที่เปียกชุ่มจากส่วนลึกของผนังด้านในทำให้เอวของเซร่าแอ่นโค้งไปด้านหลังไม่หยุด

การที่เขาเสร็จเร็วกว่าที่คิดทำให้เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แม้จะตัดใจผลักไสไม่ลงจนต้องยอมรับเอาไว้ แต่จนถึงตอนนี้ความแคลงใจว่ามันถูกต้องแล้วหรือก็ยังคงตามรังควานเซร่า

ทว่าเอน็อคกลับปลดปล่อยต่อไปอย่างราบรื่นโดยไม่สนใจความทรมานใจของเธอเลยสักนิด อีกทั้งบางจังหวะเขาก็ไม่อาจทนทานต่อความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านขึ้นมาราวกับเข็มแหลมจนต้องสะท้านสั่นเป็นพักๆ

ครั้นเมื่อการหลั่งใกล้จะสงบลง เขาก็เริ่มขยับเอวอีกครั้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ด้วยความที่น้ำทุกหยดถูกเทหลั่งเข้าไประหว่างเรียวขาของเซร่าโดยไม่สูญเปล่าแม้แต่น้อย ท่อนเอ็นที่ไม่สามารถรุกคืบเข้ามาได้ในคราแรกจึงถูกกลืนกินเข้าไปครึ่งหนึ่งในคราวเดียว

“ฮื้อ ดะ เดี๋ยวก่อน……!”

เซร่าสะท้านเยือกอย่างรุนแรงจากแรงกดดันของเสาไม้ยักษ์ที่สอดแทรกเข้ามา เอวที่แอ่นไปด้านหลังสั่นระริก นั่นเป็นเพราะส่วนปลายที่ปูดโปนและเส้นเลือดขรุขระที่ปูดนูนเด่นชัดเป็นพิเศษในวันนี้ได้ครูดผ่านจุดอ่อนไหวใกล้ปากทางของเซร่าไปอย่างเชื่องช้า

หว่างขาที่หมดเรี่ยวแรงกะทันหันผ่อนคลายลงเล็กน้อย ทว่าถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นสักเท่าไหร่

ท่วงท่าที่นั่งอยู่บนพื้นพลางอ้าขาออกเพียงอย่างเดียวยังคงยากเกินจะโอบรับแก่นกายที่แข็งขืนจนน่ากลัวเข้าไปได้ทั้งหมด เอน็อคพยายามลองอยู่หลายหน ทว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่สอดใส่ลึกเกินกว่าครึ่ง มันก็มักจะถูกดันถอยร่นออกมาด้านนอกอยู่ร่ำไป

เอน็อคจึงถอนหายใจออกมาด้วยความเสียดาย ชายหนุ่มที่เพิ่งตระหนักได้ช้าไปว่าท่วงท่าคือปัญหาพยายามจะปรับเปลี่ยนมัน แต่ดูเหมือนเขายังคงควบคุมร่างกายตัวเองตามใจไม่ได้อยู่ดี

ในที่สุด เมื่อดูเหมือนจะยอมแพ้ที่จะสอดใส่เข้าไปจนสุด เขาจึงกอดเซร่าเอาไว้ด้วยเรี่ยวแรงอันอ่อนล้า ก่อนจะกระแทกกระทั้นเอวเข้าใส่ ปึก ปึก ทั้งที่สอดลึกเข้าไปได้เพียงครึ่งเดียว

“อ๊ะ อื้อ ไม่ใช่แบบนั้นสิ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน ดะ……!”

ไม่ทันไร เสียงร้อนรนก็หลุดพรวดออกมาจากปากของเซร่า เมื่อแก่นกายของเอน็อคกระแทกสวนเข้ามาในมุมที่เป็นไปไม่ได้ จนส่วนปลายที่แข็งขึงเต็มที่ดันผนังด้านในไปผิดทิศทาง

“หยุ ฮึก หยุดก่อน”

เธอที่เผลอขึ้นเสียงโดยไม่รู้ตัวตระหนักถึงสโนว์ที่น่าจะอยู่ห้องข้างๆ จึงเม้มริมฝีปากแน่นเพื่ออดกลั้นเอาไว้

ทว่าเอน็อคกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน ยังคงไม่ผ่อนแรงเอวที่ขยับโยกขึ้นลง เซร่าที่ทนไม่ไหวจึงกระชากกลุ่มผมของเอน็อคที่ซุกหน้าอยู่กับไหล่ของเธอให้เงยขึ้นมาสบตากัน

“บอกให้หยุดไงเล่า” “……?”

ม่านตาที่คลายตัวลอยล่องไหวระริกรับคำสั่งอันเด็ดขาด หางตาที่หรี่แคบลงอย่างไม่สบอารมณ์คล้ายจะเจือแววน้อยใจแวบหนึ่ง ราวกับจะตัดพ้อว่าทำไมถึงต้องดุเขาด้วย

ทั้งที่แค่ใช้วิธีรุนแรงไปนิดหน่อยเพราะเขาไม่ยอมฟังแท้ๆ แต่เธอกลับรู้สึกไม่สบายใจราวกับตัวเองทำเรื่องเลวร้ายอย่างไม่มีเหตุผล

เรี่ยวแรงที่จับกลุ่มผมของเอน็อคพลันคลายออกอย่างช้าๆ เซร่าที่เกิดรู้สึกผิดขึ้นมาโดยใช่เหตุเผลอใช้มือลูบท้ายทอยที่ตนเพิ่งดึงทึ้งไปเบาๆ

“เปล่านะ นายเอาแต่แทงเข้ามาแปลกๆ นี่ มันอึดอัดนะ…….”

น้ำเสียงไม่ได้แหลมคมอย่างประหลาด นี่ฉันจะไปโอ๋เขาทำไมกัน ความสงสัยเช่นนั้นผุดขึ้นมา ทว่าหนามที่หักงอไปแล้วรอบหนึ่งก็ไม่อาจคืนกลับมาได้ง่ายๆ

“งั้นเธอก็ทำดีๆ ให้ฉันสิ”

เอน็อคที่หลับตาพริ้มราวกับกำลังเพลิดเพลินกับสัมผัสของเธอเอ่ยตอบสั้นๆ

“……ฉันเนี่ยนะ?”

เมื่อเจอข้อเสนอที่ไม่น่าอภิรมย์ เซร่าก็ชะงักมือช้าลง ครั้นเธอไม่ลูบผมต่อให้แล้ว เสียงถอนหายใจอย่างหงุดหงิดก็เล็ดลอดออกมาจากปากของเอน็อคอีกระลอก

เขาเอาศีรษะมาคลอเคลียกับมือของเซร่าเองราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังออดอ้อน ศีรษะอันร้อนผ่าวคอยจั๊กจี้ฝ่ามือที่แข็งค้างด้วยความกระอักกระอ่วน

“อืม ทำให้หน่อยสิ”

นี่ก็เป็นเพราะฤทธิ์ยาด้วยหรือไงนะ วันนี้เอน็อคถึงได้ทำตัวอ้อนเป็นพิเศษขนาดนี้

“……อืม ยังไงแบบนี้ก็ไม่น่า—”

เซร่าที่ปั้นหน้าขรึมอย่างลำบากใจคิดว่าแบบนี้คงไม่ดีแน่จึงกะจะผลักเขาออกเบาๆ ทว่าเขากลับทำสายตาหดหู่ที่สุดในโลกแล้วมุดเข้าสู่อ้อมอกของเธอ

“ทำให้หน่อยสิ สัญญาว่าจะซ่อนฉันไว้แล้วนี่”

คนที่โผเข้ามากอดอย่างไม่ลืมหูลืมตาเอาแต่พูดซ้ำๆ เหมือนนกแก้วนกขุนทองว่าทำให้หน่อย ทำให้หน่อย เขาเอาตัวมาเบียดถูโดยไม่คิดถึงขนาดตัวของตัวเองเลยสักนิด ร่างของเซร่าที่ถูกบดเบียดอยู่ระหว่างร่างสูงใหญ่กับเตียงแทบจะแหลกสลายไปมา

ในมุมของคนที่โดนกระทำ มันเป็นการเคลื่อนไหวที่ทรงพลังจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าหากมองจากระยะไกล นั่นมันคือการอ้อนชัดๆ

‘ไร้สาระสิ้นดี จู่ๆ จะมาทำตัวน่ารักบ้าอะไรเนี่ย……’

เซร่าที่เผลอรำพึงความรู้สึกตามกระแสความคิดสะดุ้งตกใจจนสีหน้าแข็งค้าง เจ้าบ้าหน้าดำครึ้มนั่นเนี่ยนะน่ารัก บ้าไปแล้วเหรอ

“ระ รู้แล้วน่า เลิกมาเบียดถูสักที”

ขนลุกซู่ไปทั้งตัวจนเซร่าต้องออกปากไล่อย่างรังเกียจว่าเข้าใจแล้วก็ถอยออกไปสักที ถึงขั้นนี้แล้วก็น่าสงสัยเหลือเกินว่าเขาไปโดนยาบ้าอะไรมา ถึงทำให้คนที่อยู่ข้างๆ พลอยเคลิ้มตามไปด้วยได้ขนาดนี้

“…….”

เอน็อคที่ได้คำตอบดั่งใจหวังสงบลงในทันตา เขาระบายยิ้มสดใสราวกับเมื่อครู่ไม่เคยทำตัวเหมือนคนเมายามาก่อน แล้วรีบเว้นระยะห่างออกไปเพื่อให้เซร่าขยับตัวได้สะดวก

แม้เซร่าจะตวัดสายตามองค้อนเหมือนโดนหลอก แต่เธอก็ตอบตกลงไปแล้วว่าจะทำให้ คำพูดน่ะจะเปลี่ยนเมื่อไหร่ก็ได้ ทว่าตอนนี้กลับไม่มีกะจิตกะใจจะฮึดสู้ถึงเพียงนั้น

ทำไมฉันถึงต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้นะ เซร่าถอนหายใจยาวด้วยความสมเพชตัวเองพลางค่อยๆ ยันกายท่อนบนขึ้น

เมื่อเธอขยับร่างที่กึ่งนอนอยู่บนเตียงให้ตรง ลำลึงค์ที่หาทิศทางได้ถูกต้องก็สอดลึกเข้ามาอีกนิด เซร่าครางฮึกแล้วหยุดชะงักลงกลางคัน พลางคิดหนักว่าควรจะวางหัวเข่าที่ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศไว้ตรงไหนดี

“มานี่สิ”

เอน็อคที่เอาแต่หัวเราะหึๆ ตบหน้าขาที่กว้างขึ้นเพราะกำลังคุกเข่าอยู่เบาๆ เป็นเชิงบอกให้วางตรงนี้

“……แบบนี้มันไม่น่าจะใช่นะ”

เซร่าเอียงคอทำหน้าสงสัย ถึงอย่างนั้นก็จำต้องยกหัวเข่าขึ้นวางบนหน้าขาอันแน่นตึงตามที่เขาชี้นำ สู้เชื่อคำพูดของเอน็อคผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่วโลกีย์ ดีกว่าเชื่อตัวเองที่ไร้ประสบการณ์

เซร่ายกตัวขึ้นคุกเข่าคร่อมทับบนตัวเอน็อคอย่างลังเล ก่อนจะวาดแขนโอบรอบคอเขาไว้ ผู้เชี่ยวชาญก็คือผู้เชี่ยวชาญอยู่วันยังค่ำ พอแยกหัวเข่าออกไปด้านข้างให้ชิดกับปลายสะโพกของเอน็อค ท่าทางก็ดูเข้าที่เข้าทางขึ้นมาทันตา

ทันทีที่เธอทิ้งตัวลงนั่ง แก่นกายที่เสียบคาอยู่ตรงหว่างขาก็รุกคืบเข้ามาอีกข้อนิ้ว พอเธอลองหมุนสะโพกช้าๆ อย่างเก้ๆ กังๆ ผนังเนื้อด้านในที่เปียกชุ่มด้วยน้ำรักก็กลืนกินท่อนเอ็นของเอน็อคเข้าไปได้อย่างง่ายดาย

สัมผัสที่ค่อยๆ เติมเต็มจนแน่นท้องน้อยทำให้ลมหายใจของเซร่าขาดเป็นห้วงๆ เธอค่อยๆ กลืนกินแก่นกายของเอน็อคอย่างช้าๆ แต่ทว่ามั่นคง พอนึกว่าน่าจะพอแล้วจึงเหลือบมองลงไปด้านล่าง แต่ดูเหมือนหนทางยังอีกยาวไกลกว่าจะรองรับไว้ได้ทั้งหมด

“ฮู่ว—”

สำหรับเขาแล้วมันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้กระวนกระวายแท้ๆ ทว่าเอน็อคกลับไม่เร่งเร้าเลยสักนิด เขาเพียงแต่นอนนิ่งมองดูเซร่าที่กำลังพยายามอยู่บนร่างของตนตาไม่กะพริบ

นัยน์ตาที่พร่าเลือนไร้จุดโฟกัสจ้องมองตามเซร่าอย่างดุดัน ราวกับจะดูดกลืนทุกสิ่งที่สัมผัสผ่านสายตา

สายตาของเขาเลียไล้เรือนผมสีน้ำเงินเข้มเป็นประกาย ใบหน้าดวงน้อยที่ล้อมรอบด้วยเส้นผมเหล่านั้น หางตาแดงระเรื่อที่หลุบต่ำลง และริมฝีปากที่กำลังพ่นลมหายใจร้อนผ่าว จากนั้นจึงทอดสายตาลงมายังลำคอขาวผ่องไร้ตำหนิและร่องอกที่เว้าลึกด้านล่างตามลำดับ

เซร่ามัวแต่จดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำอยู่จึงไม่ทันสังเกตเห็นสายตานั้น

“…….”

นั่นจึงเปิดโอกาสให้เอน็อคได้ชมหน้าอกของเซร่าอย่างเต็มตา การที่เธอต้องรวบแขนโอบรอบตัวเขาไว้ ทำให้ชุดที่คอคว้านลึกอยู่แล้วอ้ากว้างออกเป็นวงกลม เพียงแค่ก้มมองก็เห็นทะลุไปถึงหน้าท้องแบนราบ

และเมื่อแอบมองเข้าไปในสาบเสื้อที่แยกออกจากกันนั้น เขาก็ตระหนักได้ในทันที

“ชุดชั้นใน……?” “……?”

ข้อเท็จจริงที่ว่าเซร่าไม่ได้ใส่ชุดชั้นในท่อนบน เธอสวมเสื้อผ้าที่แทบไม่ต่างอะไรจากร่างเปลือยเปล่าหากปลดออกเพียงชั้นเดียว แล้วเดินวนเวียนไปมาต่อหน้าเขา ต่อหน้าสโนว์ และต่อหน้าไอ้พวกเวรตัวอื่นๆ

“…….”

เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผากของเอน็อค เสียงบางอย่างเหมือนจะแตกหักดังเล็ดลอดออกมาจากไรฟันที่ขบแน่น

ก่อนที่เซร่าจะทันรู้ว่าเสียงนั้นคืออะไร มือของเอน็อคก็กระชากสาบเสื้อผ้าที่ใส่เหมือนไม่ใส่ตัวนั้นไว้ และไม่รู้ว่าเขาไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลมาจากไหน ถึงได้ฉีกทึ้งเสื้อผ้าตัวนั้นจนขาดวิ่น

แคว่ก! พร้อมกับเสียงชวนสยองของการฉีกขาดของเนื้อผ้า หน้าอกคู่งามที่ถูกกักขังไว้ก็เด้งดึ๋งหลุดออกมาด้านนอก

เซร่าตกใจแทบสิ้นสติเมื่อเห็นเสื้อผ้าดีๆ กลายสภาพเป็นเศษผ้าขี้ริ้วไปในพริบตา

“บะ บ้าไปแล้วเหรอ นี่มันชุดที่ยืมมานะ―”

หญิงสาวซึ่งไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเอน็อคเกิดเปลี่ยนอารมณ์แบบไหนขึ้นมาถึงทำเรื่องพรรค์นี้ ยังอุตส่าห์โพล่งออกมาในสถานการณ์เช่นนี้ว่ามันเป็นชุดที่ยืมมาและต้องจ่ายเงินชดใช้

“ฉันจ่ายให้เอง”

เอน็อคที่สวนกลับมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองเต็มประดา อ้าปากงับเต้าทรวงข้างหนึ่งที่เด้งโผล่ออกมาจนเต็มปากแล้วดูดดึงอย่างหยาบโลน

“อ๊า……!”

ความบ้าคลั่งของการดูดดึงราวกับจะคั้นน้ำนมที่ไม่มีอยู่จริงให้แตกทะลักออกมา ทำให้เซร่าสะดุ้งสุดตัวและผวาเฮือกตามสัญชาตญาณ จังหวะนั้นขาของเธอขยับผิดตำแหน่ง จนเข่าที่เคยยันทรงตัวไว้เลื่อนหลุดพรวดไปอยู่ข้างเอวของเอน็อคทั้งสองข้าง

เซร่าที่เสียหลักซวนเซทิ้งสะโพกลงนั่งทรุดยวบแทบจะจรดฝ่าเท้า

ด้วยน้ำหนักตัวที่กดทับลงมาตรงสะโพกของเซร่า ท่อนเอ็นที่ค้างคาอยู่อย่างครึ่งๆ กลางๆ จึงถูกดันแทรกพรวดลึกเข้าไปจนมิดโคน

เสาเนื้อที่ถูกกลืนกินเข้าไปอย่างลึกล้ำกระแทกเข้ากับปากมดลูกในคราวเดียว เพียะ! หว่างขาที่เดือดพล่านของเอน็อคบดเบียดคลิตอริสที่ซ่อนอยู่ตรงกลางเนินเนื้อของเซร่าอย่างแนบแน่น

ฮึก เสียงครางหลุดรอดออกมาจากปากของคนทั้งสองพร้อมกัน ราวกับได้พบคู่แท้อีกครึ่งหนึ่งที่ตามหามาเนิ่นนาน ร่างกายของทั้งคู่ที่เติมเต็มช่องว่างของกันและกันประกบประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ

เซร่าที่ถูกจู่โจมทั้งภายในและภายนอกพร้อมกันแอ่นสะโพกขึ้นจนสุด ปลายนิ้วเท้างอเกร็งโดยไม่รู้ตัวขณะที่หว่างขาตอดรัดแน่นเป็นจังหวะกระชั้น

ความซาบซ่านระลอกเล็กแล่นปราดขึ้นมาตามเรียวขา เธอสัมผัสได้แจ่มชัดว่าผนังเนื้อภายในที่ตอดรัดท่อนเอ็นขนาดเท่าเสาหลักกำลังหุบสนิทราวกับเปลือกหอย

ผนังภายในที่อุ่นชื้นแนบชิดรัดรึงท่อนเนื้อของเอน็อคแน่นราวกับจะบดขยี้ให้แหลก ความรู้สึกบีบอัดที่ขบกัดตามใจชอบตั้งแต่ส่วนปลายจรดโคนทำให้หน้าท้องของเอน็อคกระตุกเกร็งขึ้นมาอีกครั้ง

มันเป็นการปลดปล่อยครั้งที่สามของเขาแล้ว