[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 94

ตอน 94

ตอนที่ 94

เอน็อคที่ก้าวข้ามขอบอ่างอาบน้ำเข้ามาเป็นฝ่ายกัดริมฝีปากที่พ่นแต่ถ้อยคำน่าตีคู่นั้นก่อนเป็นอันดับแรก

“อ๊า—”

เซร่าครางแผ่วเมื่อจุดบอบบางถูกขบกัดกะทันหัน เอน็อคไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นหลุดลอย เขาบุกตะลุยเข้าไปช่วงชิงลมหายใจที่เพิ่งเล็ดลอดผ่านกลีบปากออกมาอย่างตะกรุมตะกราม

ปลายจมูกร้อนผ่าวขึ้นมาในพริบตาด้วยลมหายใจที่รดรินใส่กัน ร่างกายที่เคยหนาวเหน็บจนแข็งทื่อเริ่มหลอมละลายลงเมื่อเขาถ่ายทอดไออุ่นให้โดยตรง ไอน้ำที่อบอวลทั่วห้องน้ำแล่นเข้าเต็มปอด ปลุกอุณหภูมิร่างกายที่เคยลดต่ำลงติดพื้นให้เดือดพล่านขึ้นมาในคราวเดียว

“อื้ม ฮื่อ…….”

เซร่าวาดแขนโอบรอบคอของเอน็อค พลางยินยอมให้เขาพรากลมหายใจของเธอไปแต่โดยดี เธอกลับเป็นฝ่ายออกแรงดึงรั้งเขาเข้ามาจนทรวงอกเปลือยเปล่าเบียดบดแนบแน่นเข้ากับเสื้อเชิ้ตเปียกชุ่มน้ำเป็นทรงกลมกลึง

แม้คนที่แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำจะเป็นเซร่า และคนที่คุกเข่าอยู่ข้างนอกราวกับถูกลงโทษคือเอน็อค ทว่ากายแกร่งที่แนบชิดกลับร้อนผ่าวราวกับจะแผดเผา เซร่าที่ตกใจกับอุณหภูมิร่างกายอันผิดคาดเผลอผงะถอยร่นไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว

“จะหนีไปไหน”

ไม่ทันไรมือที่เลื่อนผ่านพื้นน้ำก็คว้าหมับเข้าที่บั้นท้ายแล้วฉุดเธอกลับมา

“ไหนบอกให้กอดไง?”

เอน็อคยกยิ้มอันตราย เขายิ้มแสยะจนเขี้ยวสีขาวสะท้อนแสงวาววับ แม้น้ำเสียงจะฟังดูเย้าแหย่ ทว่าสายตาที่ก้มมองหญิงสาวในกำมือกลับมืดมิดดุจราตรีกาลอันดำมืด เอน็อคจับข้อเท้าทั้งสองข้างของเซร่าไว้แล้วพาดขาของเธอไว้กับขอบอ่างด้านนอก ก่อนจะจับแยกกลีบผกาที่แดงก่ำออกจากกันให้เห็นถนัดตา

“……!”

เซร่าหอบหายใจแผ่วเบาเมื่อรู้สึกถึงสายน้ำอุ่นที่ซัดสาดเข้ามาตรงหว่างขา สัมผัสของผิวน้ำที่กระเพื่อมระริกชวนจั๊กจี้ตรงรอยแยกนั้นช่างแปลกใหม่ เธออยากปิดกั้นสิ่งแปลกปลอมที่คอยแต่จะรุกล้ำเข้ามา หน้าท้องน้อยที่เกร็งขึ้นมาโดยสัญชาตญาณบีบรัดตัวแน่นทุกครั้งที่เนินเนื้ออวบอูมซึ่งเผยออกเปิดอ้าแล้วพยายามขับสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา

ทันทีที่เธอเพิ่งจะหนีบขาเข้าหากันได้ เอน็อคก็สอดแทรกนิ้วหนึ่งข้างกระแทกเข้าไปในรอยแยกนั้นทันควัน

“ฮื้อ……!”

เซร่าแหงนศีรษะไปด้านหลังแล้วยกสะโพกขึ้นสูง เอน็อคเลียริมฝีปากอย่างร้อนรนเมื่อสัมผัสได้ถึงผนังเนื้อด้านในที่ร้อนผ่าวและตอดรัดนิ้วมืออย่างแน่นขนัด เขาแทรกนิ้วกลางเข้าไปจนสุดโคนในคราวเดียว ก่อนจะเริ่มบดขยี้กวนวนอยู่ด้านในจนเกิดเสียงน้ำดังจ๊วบจ๊าบ

“อ๊ะ ฮ้า ฮ๊า—”

สะโพกที่ยกโค้งขึ้นไหวระริกตามจังหวะปลายนิ้วที่บดขยี้เน้นย้ำเฉพาะจุดเสียวซ่านของเซร่า ซ่า ซ่า ซ่า ระลอกคลื่นที่หยอกเย้าจุดเชื่อมประสานไหลบ่าเข้าไปในรอยแยกอย่างไม่อาจต้านทาน

ยิ่งรู้สึกถึงไอร้อนที่อัดแน่นมาจากด้านใน ร่างกายก็ยิ่งเกร็งแน่นขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอเกร็งไปจนถึงปลายนิ้วเท้าและเผลอบีบรัดหว่างขาแน่นเท่าไหร่ มือที่ควานควักอยู่ตรงนั้นก็ยิ่งเหี้ยมเกรียมและไร้ความลังเลมากขึ้นเท่านั้น

“วันนี้ตอดเก่งเป็นพิเศษเลยนี่”

เอน็อคที่กำลังละเลียดลิ้มรสการตอดรัดอันน่าชื่นชมเอ่ยปากชมเชยตรงๆ แค่คิดว่าจะได้สอดใส่แกนกายเข้าไปในถ้ำอันชุ่มฉ่ำที่ตอดรัดแน่นราวกับจะบดขยี้นิ้วมือให้แหลกคามือ ท้องน้อยของเขาก็ปวดหนึบขึ้นมาล่วงหน้าแล้ว

ปลายนิ้วที่ฝังลึกอยู่ด้านในเริ่มมีสัมผัสลื่นเหนียวเหนอะหนะเคลือบปนมากับสายน้ำอุ่น เป็นสัญญาณเตือนว่าช่วงเวลาแห่งการสอดประสานใกล้เข้ามาทุกที

“ฮึก มะ ไม่เอา อย่าทำ—”

คงเพราะความกำหนัดที่พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ทรมาน เซร่าจึงทนไม่ไหวและเผลอยกสะโพกขึ้นสูงอยู่หลายครา แฮ่ก แฮ่ก ลมหายใจของเซร่าเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาสีอเมทิสต์ที่เปียกชื้นอยู่แล้วหรี่ปรือลงราวกับมอสที่อุ้มน้ำไว้จนชุ่มเพราะสูดไอน้ำร้อนเข้าไปมากเกินไป ตอนนี้เธอคงกำลังมึนหัวและตาพร่าพรายไปหมดแล้วแน่ๆ

“ของแบบนี้ ไม่ต้อง แค่ รีบๆ—”

เซร่าส่งเสียงงอแงราวกับไม่พอใจแม้กระทั่งการเล้าโลมที่อุตส่าห์ทำให้ เธอซบหน้าผากลงกับไหล่ของเอน็อคพลางเกาะเกี่ยวเขาไว้อย่างน่าเวทนา ยามที่เกาะเขาอยู่นั้น เธอก็เอาแต่พ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดข้างหูของเอน็อคไม่หยุด

แค่รีบใส่เข้ามาเถอะ ของแบบนี้ไม่ต้องหรอก เจ็บก็ไม่เป็นไร ช่วยทำอะไรกับฉันสักอย่างที ได้โปรดช่วยฉันทีเถอะ……

คำพูดที่บอกว่าไม่ต้องยับยั้งชั่งใจคงไม่ใช่เรื่องโกหก เพราะคำที่หลุดออกมาจากริมฝีปากที่ถูกกัดจนช้ำนั้นมีแต่คำพูดเรียกร้องตัณหาทั้งสิ้น ยัยทาสแก่แดดคนนี้ต้องไม่เข้าใจแน่ๆ ว่าการพูดจาพรรค์นั้นกับผู้ชายมันหมายความว่าอย่างไร

ต่อให้ต้องเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิตก็ไม่สนงั้นสิ ช่างไม่กลัวตายเอาเสียเลย

คนที่กลับกลายเป็นฝ่ายอึ้งไปเลยเมื่อได้ยินคำพูดที่ตั้งใจจะบดขยี้สติของคนฟังก็คือเอน็อค ทั้งที่นั่นเป็นสิ่งที่ตนปรารถนาอยู่แล้วแท้ๆ แต่พอเจ้าตัวยินยอมพร้อมใจผลักดันให้ทำเอง เขากลับรู้สึกหงุดหงิดขัดใจขึ้นมา

ทีเมื่อก่อนละคลานเข้ามาในอ้อมอกเพื่อขอให้ไว้ชีวิต แต่วันนี้กลับบอกว่าเจ็บก็ช่างมัน ไม่ต้องเล้าโลมแล้วกระหน่ำแทงเข้ามาได้เลย ช่างอวดดีเทียมฟ้าจริงๆ

“ช่วงที่ผ่านมา ฉันคงจะใจดีกับเธอมากไปสินะ”

หึ เอน็อคที่แสยะยิ้มอย่างดุดันยกสะโพกของเธอขึ้นให้ได้ระดับเดียวกับตน ร่างของเซร่าที่ท่อนบนพิงอ่างอาบน้ำไว้ขณะที่ท่อนล่างถูกยกขึ้นลอยคว้างอย่างง่ายดาย

“ริอ่านมาสั่งใครกัน”

เอน็อคที่ก้มมองเธออย่างหยิ่งยโสปลดสาบเสื้อด้านหน้าออกแล้วควักแก่นกายที่ถูกกักขังไว้ออกมาข้างนอก ท่อนเนื้อสีแดงก่ำที่แข็งขึงอย่างเกรี้ยวกราดมาเนิ่นนานแล้วดีดผึงขึ้นมาราวกับลูกศรที่หลุดจากแล่ง ปลายองคชาตที่ตั้งตระหง่านอย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องสัมผัสมีหยาดน้ำหล่อลื่นข้นเหนียวไหลเยิ้มออกมาเป็นสายแล้ว

เอน็อคปาดสิ่งนั้นออกลวกๆ สองสามที ก่อนจะใช้องคชาตของตนถูกดขึ้นไปตามร่องหลืบที่แยกออกจากกันระหว่างเรียวขาที่อ้ากว้าง ส่วนหัวเห็ดหนาหนักที่กระแทกเสยขึ้นมาจากใต้น้ำผลุบๆ โผล่ๆ สลับกับจมหายไปเหนือผิวน้ำ

“จำเป็นหรือไม่จำเป็น ทำไมเธอต้องเป็นคนตัดสินด้วย?”

ไม่ได้ทำเพื่อเอาใจเธอสักหน่อย เอน็อคที่เย้ยหยันอย่างเย็นชาพยักพะเยิดคางใส่เธอราวกับจะบอกว่าถ้ายังมีปากก็ลองตอบมาดูสิ สายตาที่สาดประกายวาวโรจน์นั้นมองปราดเดียวก็รู้ว่าหงุดหงิดไม่ใช่น้อย แต่สำหรับเซร่าที่ขอบเขตการมองเห็นแคบลงเพราะตกอยู่ในสภาวะเฉียดแตกตื่น แม้แต่สิ่งนั้นเธอก็ยังมองไม่เห็น

“อ๊ะ อ๊า…… เร็วเข้า”

สัมผัสที่กลีบแคบถูกบดขยี้อย่างตามใจชอบทำให้เซร่าสั่นสะโพกพลางแหงนหน้าไปด้านหลัง ทุกครั้งที่ส่วนหัวอันหนักอึ้งเกี่ยวกระหวัดตรงปากทาง ความรู้สึกอึดอัดจากสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ก็ถาโถมเข้าใส่จุดที่ยังไม่พร้อม แต่เธอหาได้ใส่ใจไม่

เธอปรารถนาให้น้ำหนักอันเหลือล้นนั้นทะลวงผ่านตนเองไปทั้งอย่างนี้ เพื่อที่จะหลบหนีจากวิญญาณแค้นในอดีตอันเหนอะหนะที่เกาะติดอยู่ตรงท้ายทอย เธอจึงต้องการความสุขสมอันร้อนรุ่มที่จะเขย่าเธอจนแหลกสลายอย่างยิ่งยวด

“มะ ไม่เป็นไร อะไรก็ช่างเถอะทั้งนั้น—” “ไม่เป็นไรกับผีน่ะสิ”

เอน็อคที่บดขยี้หว่างขาอย่างรุนแรงจนกลีบเนื้อแทบแยกออกจากกัน สอดแทรกเข้าไปในกลีบดอกไม้ที่ยังคงขยับขมิบอย่างไม่เกรงกลัวโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

“……!”

ฮึก เซร่าที่สูดหายใจเฮือกเบิกตากว้าง ปากทางคับแคบที่ยังไม่พร้อมเปิดออกจนแทบฉีกขาด ขณะที่ความปวดหนึบแล่นพล่านเกาะกุมไปตามแนวกระดูกสันหลัง ความเจ็บปวดแจ่มชัดยิ่งกว่าตอนที่รับเขาเข้ามาครั้งแรก ร่างกายที่พยายามปกป้องตัวเองตอดรัดด้านล่างแน่นตามสัญชาตญาณ คอยบีบเส้นทางให้แคบลงเพื่อไม่ให้ท่อนเนื้อที่เต้นตุบๆ มุดลึกเข้ามาในร่างได้อีก

บัดซบ เอน็อคสบถคำหยาบออกมาอย่างหยาบคาย เขาหรี่ตาลงข้างหนึ่งราวกับทรมานพลางก้มมองหว่างขาของเซร่าด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ กลีบดอกไม้สีแดงสดกลับกลืนกินองคชาตของเขาเข้าไปได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ช่างต่างจากท่าทียั่วยวนอย่างกล้าได้กล้าเสียที่ขอร้องให้รีบใส่เข้ามาเสียเหลือเกิน

“ชิ คิดไว้แล้วเชียว”

เซร่าคงไม่รู้ แต่นี่เป็นผลลัพธ์ที่เขานึกไว้อยู่แล้ว มันจึงเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้น่าประหลาดใจแต่อย่างใด

ภายในของทาสที่คับแคบและเล็กเป็นพิเศษนี้มีนิสัยดื้อรั้น หากไม่ช่วยเบิกทางให้อย่างพิถีพิถัน มันจะไม่ยอมโอบรับของเจ้านายแม้แต่ครึ่งเดียวและจะคอยแต่ขับไสออกมา ขนาดนิ้วมือยังตอดแน่นแทบขาดวิ่น หากเป็นองคชาตของเขาที่ใหญ่เท่าท่อนแขนเด็กก็คงไม่ต้องพูดถึงเลย

แต่ถึงกระนั้น เขาก็ไม่มีความคิดที่จะยอมผ่อนปรนให้แม้แต่น้อย

เอน็อคที่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดเกร็งกำลังไว้ที่ต้นขาแน่นแล้วดันแก่นกายของตนเข้าไป ในเวลาเช่นนี้ หากมัวแต่เกรงอกเกรงใจแล้วค่อยๆ สอดเข้าไปแบบเก้ๆ กังๆ ก็มีแต่จะถูกดันหลุดออกมาอย่างไร้ความปรานี จึงต้องเกร็งหน้าท้องส่วนล่างให้มั่นแล้วกระทุ้งพรวดเข้าไปรวดเดียวราวกับกระหน่ำแทง

โชคดีที่แม้จะไม่ได้รับการคลายช่องทาง ทว่าผนังเนื้อด้านในที่ลื่นกว่าปกติก็ยังฝืนกลืนกินท่อนเนื้อที่แทรกตัวเข้ามาอย่างตะกละตะกลามจนได้

“อึก”

เอน็อคที่ฝืนแทรกหว่างขาเข้าไปในช่องทางอันคับแคบส่งเสียงครางอย่างทรมาน แรงบีบรัดที่ตอดรัดแน่นหนาเสียจนชวนให้ระแวงว่าแก่นกายจะแหลกละเอียดนั้นมหาศาลเหลือเกิน

“อ๊า!”

เซร่าที่ถูกเติมเต็มจนแน่นท้องแผดเสียงครางคล้ายเสียงกรีดร้อง หน้าท้องที่ขาวผ่องราวกับท้องปลาตายสั่นกระตุกอย่างควบคุมไม่อยู่ด้วยไม่อาจทานทนต่อแรงกระแทกกระทั้นได้ ท่าทางที่สำลักหายใจไม่ทันดูน่าเวทนานัก เขาจึงสอดนิ้วยาวๆ เข้าไปในปากที่เผยอค้างไว้แล้วกวนวนไปมา

“ไม่ตลกเลยสักนิด”

เอน็อคพึมพำเสียงเนือยพลางใช้นิ้วสะกิดถูเพดานปากของเธออย่างยั่วยวนไม่ต่างจากที่เคยปรนเปรอให้ส่วนล่างของเซร่า ชายหนุ่มผู้หยอกเย้าโพรงปากเพื่อค้นหาจุดกระสันเริ่มขยับเอวซอยกระหน่ำอย่างป่าเถื่อนตั้งแต่ต้นราวกับจะถามว่าสำนึกในความผิดของตนเองแล้วหรือยัง พั่บ พั่บ

“ถ้าไม่ คอยขยาย ให้ทีละนิด ก็ไม่มีปัญญา กลืนกิน เข้าไป จนสุด แท้ๆ” “อ๊ะ ฮื่อ เจ็บ-!”

เมื่อถึงตอนนั้นเอง คำว่าเจ็บจึงหลุดพรวดออกมาจากปากของเซร่าในที่สุด เพราะเป็นคำพูดที่รอคอยอยู่แล้ว เอน็อคจึงเหยียดยิ้มร้ายกาจอย่างคนนิสัยเสีย

“งั้นเหรอ ยินดีด้วยนะ”

สมหวังแล้วนี่ ชายหนุ่มเอ่ยคำยินดีอย่างเย็นชาพลางตอกสะโพกใส่ไม่ยั้ง แม้จะเห็นหยาดน้ำตาชุ่มโชกที่เอ่อล้นในดวงตาซึ่งแหงนมองตนอยู่ก็ตาม

อ๊ะ อึก ฮึก อื้อ เกลียวคลื่นที่เอน็อคก่อขึ้นสาดกระเซ็นอย่างบ้าคลั่งซัดกระหน่ำใส่ร่างเซร่า เสียงครางกระเส่าที่ถูกสะกดกลั้นของเซร่าสอดประสานไปกับเสียงน้ำที่กระฉอกซัดสาด เมื่อดูจากหัวคิ้วที่ขมวดแน่นและริมฝีปากที่ขบกัดซ้ำๆ แล้วเห็นได้ชัดว่าเธอยังคงเจ็บปวดอยู่ แต่เซร่าก็ยังอุตส่าห์ยอมอ้าขาออกกว้างให้เขาแต่โดยดี

ท่าทีที่ยอมจำนนนั้นยิ่งกระตุ้นความกำหนัดในท้องน้อยให้พลุ่งพล่าน เส้นผมสีน้ำเงินเข้มที่พัดพลิ้วราวกับสาหร่ายทะเลท่ามกลางระลอกคลื่นที่ไหวระริกปัดป่ายเสียดสีท่อนล่างของเอน็อคอย่างแผ่วเบา

สัมผัสที่ชวนให้กระสันซ่านนั้นคล้ายกับกำลังยั่วเย้าเขาอยู่ไม่มีผิด

ทั้งที่เห็นได้ชัดว่าเอน็อคเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบในการร่วมรัก ทว่าเขากลับลบเลือนความรู้สึกว่าตนกำลังลุ่มหลงสตรีตรงหน้าไปไม่ได้เลย

เพราะเหตุนั้นหรือเปล่านะ ทั้งที่เธอกำลังทอดกายให้เขาอย่างว่าง่ายแท้ๆ แต่กลับดูน่าชังอย่างบอกไม่ถูก เขานึกอยากจะรวบกำเส้นผมที่คอยแต่รบกวนสายตาไว้แน่น แล้วกระแทกกระทั้นใส่จากด้านหลังจนกว่าเธอจะยอมคุกเข่าอ้อนวอนขอขมา

ทั้งที่นอกจากท่าทางอวดดีเกินตัวแล้ว ยัยทาสคนนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรผิดมากมายแท้ๆ แต่เขากลับอยากจะกดดันอย่างไร้เหตุผล ก่นด่าให้เธอร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง และกระหน่ำสอดใส่จนกว่าส่วนล่างจะถลอกปอกเปิก

บัดซบ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงได้เลยเถิดแน่ เอน็อคที่สะกดข่มตัณหาดำมืดซึ่งปั่นป่วนจนท้องไส้ปั่นป่วนหายใจหอบฮักเยี่ยงสัตว์ป่า ชายหนุ่มผู้ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแรงขับดันมากพอแล้วพยายามประคองสติสัมปชัญญะไว้อย่างเหนียวแน่นว่าจะต้องไม่ข้ามเส้นสุดท้ายไปเด็ดขาด

เพียะ! เพียะ! เพียะ! แม้ในยามนั้น การซอยสะโพกอย่างไม่หยุดหย่อนก็ยังคงกระแทกกระทั้นใส่เซร่าอย่างหนักหน่วง เนินเนื้อที่ถูกบดขยี้อย่างป่าเถื่อนด้วยแรงสอดใส่ที่โหมกระหน่ำแดงก่ำไปด้วยเลือดที่คั่งอยู่ เอน็อคจับยึดกระดูกเชิงกรานไว้มั่นพลางจับจ้องไม่ละสายตา มองดูส่วนนั้นของตนที่กำลังผลุบเข้าผลุบออกอยู่ระหว่างร่องเนื้อ

“เอ เอน็อค ได้โปรด…….”

ในตอนนั้นเอง แขนขาวผ่องก็เอื้อมตรงมายังเขา เซร่าที่หอบหายใจรวยรินขยับริมฝีปากพะงาบๆ อย่างน่าเวทนาราวกับมีคำพูดที่อยากจะเอ่ย ร่างที่นอนทอดอยู่เหนือน้ำและสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกของเอน็อคนั้น ช่างดูยั่วยวนลามกไม่ต่างจากพรายน้ำในท้องทะเลที่แปดเปื้อนราคี

ลางสังหรณ์อันเลวร้ายจู่โจมเอน็อคเข้าอย่างจังว่า หากเธอร้องขอด้วยสีหน้าอันเย้ายวนเช่นนั้น เขาคงยอมตามใจเธอทุกอย่างเป็นแน่

“มาขอให้หยุดเอาป่านนี้ก็สายไปแล้ว-.”

ดังนั้นในชั่วพริบตาถัดมา เอน็อคที่คาดเดาคำพูดที่จะหลุดออกจากปากของเซร่าไปเองจึงปัดมือนั้นทิ้งอย่างไม่ไยดี แต่แล้ว

“…….”

เขากลับต้องหุบปากลงทันควันเมื่ออ่านรูปปากที่ขยับพะงาบๆ ไร้เสียงนั้นออก ทาสสาวผู้เกรงว่าเขาจะไม่เข้าใจหอบหายใจกระชั้นพลางขยับริมฝีปากอีกครั้ง

เอา. ให้. หนักกว่านี้

ในจังหวะที่ประโยคซึ่งกระชากทำลายเส้นแบ่งสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่จนสิ้นซากดังขึ้น ท่อนแขนขาวผ่องที่เขาปัดทิ้งเมื่อครู่กลับคว้าข้อเท้าของเอน็อคไว้แล้วฉุดดึงลงสู่ห้วงสมุทรอันมืดมิด สติสัมปชัญญะของเอน็อคถูกดูดกลืนลงสู่ก้นบึ้งอันไร้ที่สิ้นสุดตามพรายน้ำผู้นำลางร้าย ก้นบึ้งอันดำสนิทนั้นช่างคล้ายคลึงกับสีสันแห่งตัณหาราคะที่ซุ่มซ่อนอยู่ในใจของเขายิ่งนัก

เมื่อดำดิ่งลงไปจนถึงจุดที่ไร้ซึ่งแสงสว่างหรือสิ่งใด เส้นแบ่งที่เอน็อคเคยขีดไว้ว่าจะไม่ข้ามเด็ดขาดก็ถูกความมืดมิดกลืนกินจนสูญสิ้น

ทาสสาวที่นำพาเขาเข้าสู่ความมืดอันชื้นแฉะกำลังบอกกล่าวอย่างชัดเจนว่า เหตุผลตื้นเขินพรรค์นั้นน่ะไม่จำเป็นหรอก แค่มาเกลือกกลิ้งในโคลนตมไปด้วยกันกับฉันก็พอ

ทันทีที่เขาตีความสายตาอันเปิดเปลือยนั้นได้อย่างถ่องแท้ เส้นเลือดปูดโปนเส้นหนาก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของเอน็อค

วีรบุรุษที่ถูกยั่วยุอย่างจังจากการกระทำท้าทายไร้ความกลัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าส่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายด้วยสีหน้าที่แผ่รังสีอำมหิต

“นี่เธอ-.”

เสียสติไปแล้วหรือไง

พร้อมกันนั้นเอน็อคที่โผทะยานไปข้างหน้าก็กระโจนเข้าใส่เซร่าราวกับสัตว์ร้ายที่ขย้ำเหยื่อ ทั้งสองที่เกี่ยวรัดกันแน่นประหนึ่งผีพรายน้ำพลันจมดิ่งลงสู่ก้นอ่างอาบน้ำอย่างลึกล้ำ

และแล้วในที่สุด มีเพียงจุดจบแห่งการร่วงหล่นและแหลกสลายเท่านั้นที่เฝ้ารอพวกเขาอยู่