[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 112

ตอน 112

เอน็อคที่ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างเหลือเชื่อมีท่าทีดุดันป่าเถื่อนยิ่งขึ้นไปอีก

“นายท่านมองคนผิดแล้วล่ะครับ จริงๆ แล้วผมเป็นไอ้โรคจิตสารเลวที่ชอบหาความสุขจากการทรมานคู่นอนต่างหาก”

เอน็อคหยีตายิ้มพลางเลียนแบบน้ำเสียงของชายหนุ่มคนนั้น

มันเป็นการประเมินตัวเองแบบแถสีข้างถลอกโดยปราศจากเจตจำนงที่แท้จริงของเจ้าตัวแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว

เอน็อคที่กำลังสวมบทบาทชายหนุ่มคว้าท้ายทอยของเซร่าแล้วดึงท่อนบนของเธอให้ตั้งตรงขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็จ้องมองดวงตาแดงก่ำผ่านกระจกด้วยสายตาเย็นเยียบพลางคำรามขู่

“เมื่อกี้ไม่เห็นสายตาที่ผมมองคุณเหรอครับ ผมมองแทบจะเลียกินทั้งตัวอยู่แล้วนะ”

แล้วเขาก็ใส่ร้ายป้ายสีชายหนุ่มคนนั้นหน้าตาเฉย

หากเจ้าตัวได้ยินเข้าคงสะดุ้งโหยงจนตัวลอยแน่ แน่นอนว่าเรื่องที่เขาแอบชำเลืองมองเป็นพักๆ เพราะเซร่าสะสวยน่ะเป็นเรื่องจริง แต่ก็ไม่ได้มองด้วยสายตาเหนียวหนืดปานจะเลียกินแบบนั้นเสียหน่อย

เรื่องนั้นเซร่าที่อยู่ใกล้ชิดกับชายหนุ่มคนนั้นที่สุดย่อมรู้ดียิ่งกว่าใคร

“มะ ไม่มี อึ๊ก ทาง อ๊ะ อ๊า! อื้อ!”

ทว่าความคิดเหล่านั้นกลับถูกคลื่นที่ซัดกระหน่ำจากด้านล่างพัดพาจนพังทลายราวกับปราสาททราย

“ไม่ใช่หรอกครับ แววตานี่มืดมนเจ้าเล่ห์สุดๆ ไปเลย มองปราดเดียวก็รู้ว่าผมเป็นไอ้โรคจิตสารเลวชัดๆ”

เอน็อคที่กระแทกกระทั้นเซร่าจนสั่นคลอนยืนกรานอย่างหนักแน่นว่าตนเองคือไอ้โรคจิต

ด้วยท่วงท่าที่ไม่อาจกางขาออกได้กว้างพอ ความรู้สึกที่ท่อนเอ็นของเอน็อคซึ่งคอยกระตุ้นผนังด้านในของเซร่าอยู่แล้วบดขยี้และเสียดสีจุดเสียวซ่านอย่างไร้ความปรานีจึงแจ่มชัดเหลือเกิน

ด้วยเหตุนี้มันจึงไม่ได้มีเพียงความเจ็บปวดอีกต่อไป แต่มีความรู้สึกอื่นหลั่งไหลมารวมกันอยู่ใต้สะดือ

เป็นเพราะฤทธิ์สุราอย่างนั้นเหรอ หรือเพราะไม่ได้ทำมานานกันแน่ แม้เอน็อคจะไม่ได้บรรจงเบิกทางด้านล่างให้ก่อน แต่เซร่าก็สัมผัสได้ว่าแรงกระตุ้นที่ทะลวงผ่านหว่างขานั้นไม่ธรรมดาเลยตั้งแต่ต้น

นี่มันอะไรกัน แปลกไปแล้ว ทำไมถึงรู้สึกดีตั้งแต่แรกเลยล่ะ

เซร่าที่จิกปลายนิ้วเท้าเกร็งงอตัวสั่นระริกเพราะความสุขสมที่แผดเผาส่วนลึกระหว่างซอกขา ในเนื้อนุ่มที่คลายตัวออกอย่างอ่อนนุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ น้ำรักเหนียวข้นทะลักล้นออกมาจากส่วนลึกสุดระลอกหนึ่ง

ความสุขสมที่คล้ายกับความรู้สึกอยากปัสสาวะกระตุ้นเซร่าอย่างรุนแรง

หากเผลอเพียงนิดเดียว เหมือนว่าจะมีบางสิ่งระเบิดทะลักออกมาทันที

เธอหนีบต้นขาเข้าหากันแน่นโดยไม่รู้ตัวเพื่อสะกดกลั้นการพวยพุ่งนั้นเอาไว้

“เมื่อวานนี้น่าเสียดายจริงๆ เลยนะครับ ถ้าเจ้าดำไม่เข้ามาขัดจังหวะล่ะก็ ผมคงจับคุณมัดไว้กับเตียงแล้วกระแทกให้ตายคาอกตลอดทั้งคืนไปแล้ว”

ทว่าความพยายามเช่นนี้กลับกลายเป็นไร้ความหมายลงทันตาเพียงเพราะการขยับเอวอย่างไร้ยางอายไม่กี่ครั้งของเอน็อค

เพียงแค่ไม่กี่จังหวะ เอน็อคก็เลียนแบบน้ำเสียงของชายหนุ่มคนนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำได้ดีเสียจนน่าหงุดหงิดจนอยากจะบอกให้เขาหุบปากไปให้พ้นๆ

ตรงข้ามกับน้ำเสียงอันสงบนิ่ง การโขยกเอวที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ได้บดขยี้กระแทกกระทั้นลงบนจุดเสียวซ่านที่ซ่อนอยู่ใกล้ปากมดลูกเข้าอย่างจัง

“ฮือออ……!”

เซร่าแหงนหน้าไปด้านหลังพลางสะโพกสั่นระริกอย่างน่าเวทนา

เรียวขาที่เคยหนีบชิดสนิทไร้ช่องว่างพลันอ้ากว้างออกเองตามธรรมชาติ น้ำรักเหนียวข้นทะลักพรูออกมาอีกระลอก น้ำหล่อลื่นที่ชโลมจุดเชื่อมต่อจนชุ่มโชกเอ่อล้นและเริ่มไหลรินลงมาตามต้นขาด้านในของเซร่า

“อื้อ ฮึก ไม่ใช่ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก”

เมื่อสัมผัสได้ถึงท้องน้อยที่สั่นระริก เซร่าจึงกัดฟันปฏิเสธจินตนาการวิปริตของเอน็อค

ไม่ว่าชายหนุ่มคนนั้นจะเป็นพวกวิปริตหรือไม่ เขาก็ไม่มีทางทำอันตรายเซร่าได้อยู่แล้ว เพราะเธอมีพลังที่สามารถสยบคนที่คิดจะทำเรื่องที่เธอไม่ต้องการได้ด้วยคำพูดเพียงคำเดียว

“ไร้เดียงสาขนาดนี้เชียว”

ทว่าเอน็อคไม่มีทางล่วงรู้ความจริงอันสำคัญยิ่งนี้ได้เลย ดังนั้นโศกนาฏกรรมจึงยิ่งทวีความรุนแรงราวกับก้อนหิมะที่กลิ้งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามกาลเวลา

“เจ้าดำสั่งสอนเจ้านายผิดไปไกลลิบเลยสินะ”

เอน็อคที่กำลังสาดโทสะใส่เซร่าจู่ๆ ก็เริ่มทบทวนความผิดของตัวเอง

“ที่ผ่านมา เลี้ยงดู เธอ มาราวกับ ดอกไม้ในเรือนกระจก เกินไปสินะครับ”

ลำแขนกำยำตวัดโอบเรียวขาอย่างร้อนรนก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของเซร่าขึ้นสูง เอน็อคไม่อาจสะกดกลั้นความขุ่นเคืองที่พลุ่งพล่านขึ้นมาได้ จึงใช้หว่างขาที่เส้นเลือดปูดโปนกระแทกกระทั้นเข้าใส่เซร่าอย่างไร้ความปรานี

อ๊ะ อ๊า อ๊าส์! เสียงครางที่เจือปนไปด้วยความเสียวซ่านอย่างชัดเจนดังก้องไปทั่วห้องน้ำ

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ บัดนี้เสียงน้ำเฉอะแฉะดังแว่วออกมาจากหว่างขาที่อ้ากว้างอย่างแจ่มชัด ร่างกายที่ร้อนผะผ่าวเพราะฤทธิ์สุราขาดความระแวดระวังมากกว่าปกติ ผนังเนื้อด้านในที่อ่อนยวบยาบโอบรัดอย่างเหนียวแน่นเพื่อต้อนรับอสรพิษที่หวนกลับมายังรังของมันอีกครั้งในรอบนานแสนนาน

เซร่าที่แทบจะทรงกายตัวเองไม่ไหวได้แต่ดิ้นพล่านเมื่อสัมผัสได้ถึงจุดสุดยอดที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น พลั่ก!

ส่วนปลายที่แข็งแกร่งเต็มกำลังก็กระแทกเข้าใส่ปากมดลูกของเซร่าอย่างจัง

“อ๊าง! อ๊าาาง!”

เซร่าหวีดร้องราวกับสัตว์ป่าพลางจิกลงปลายเท้าและกรีดร้องเสียงแหลมราวกับเกิดเรื่องใหญ่โต ฮึก ร่างกายของเธอบิดเกร็งไปทั้งตัวขณะที่แหงนคอขึ้น ส่วนต้นขาด้านในก็กระตุกสั่นอย่างบ้าคลั่ง

จากนั้น ซ่า

สายน้ำใสสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากหว่างขาที่กลืนกินเอน็อคเอาไว้

ทำนบที่พังทลายลงครั้งหนึ่งยิ่งฉีดพ่นออกมาภายนอกทุกครั้งที่ด้านในถูกเอน็อคแทงสวนเข้ามา

การต้องยกขาข้างหนึ่งค้างไว้แบบนี้ทำให้รู้สึกราวกับกลายเป็นสัตว์เดรัจฉานไปจริงๆ จนจิตใจส่วนลึกรู้สึกสะเทือนขวัญราวกับถูกกระแทกอย่างแรง

“ฮึก อ๊า พอแล้ว พอที! เลิกแสดงได้แล้ว……!”

เมื่อสายน้ำไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงได้เลย เซร่าจึงบิดสะโพกพลางกรีดร้องเสียงแหลมปนสะอื้นไห้

“ชู่ว ไม่เป็นไรนะครับ เดี๋ยวผมจะค่อยๆ สอนให้เอง นายท่าน”

ทว่าเอน็อคกลับไม่ยอมเลิกแสดงเป็นไอ้ทาสวิปริตนั่นเสียที

ซ้ำยังให้คำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่น

“ว่าเธอเกือบจะชิบหายแค่ไหน”

ว่าจะทำให้เธอได้ผ่านค่ำคืนที่กระดูกและเนื้อหนังแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

เซร่าสะดุ้งห่อไหล่เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงเย็นเยียบไร้ซึ่งไออุ่น

ลำท่อนหนาใหญ่ที่เข้าออกผนังเนื้อลื่นไหลนั้นแจ่มชัดเสียจนทรมาน แม้จะอยู่ในสภาพนี้แต่ความเสียวซ่านก็ยังไม่หยุดรังควานเธอ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ หยดน้ำใสหยดร่วงรินตามจังหวะที่จุดอ่อนไหวถูกบดขยี้ แม้สายน้ำจะแผ่วลงไปมากเมื่อเทียบกับตอนแรก แต่ความทรมานจากการรู้สึกไวเกินไปก็ไม่ได้ต่างกันเลย

จุดสุดยอดที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วกลับไม่ยอมสงบลงง่ายๆ คงเพราะอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนรุ่มแทบเดือดพล่าน

“ฮือ อ๊ะ เดี๋ยวก่อน เอาออกไปที”

เซร่าที่กุมหน้าท้องซึ่งเจ็บแปลบจนเกร็งกระตุกเอ่ยอ้อนวอนทั้งน้ำตา

“อ้อนวอนแบบนั้น ไอ้โง่ที่ไหนมันจะยอมถอนออกวะ”

เอน็อคปฏิเสธคำขอนั้นอย่างไร้ความปรานีพร้อมดุด่าซ้ำ

ด้วยเหตุผลที่ว่าน้ำเสียงปนเสียงครางนั้นไม่ได้ชวนให้เกิดความใจดีเลยสักนิด ตรงกันข้ามมันกลับยิ่งกระตุ้นตัณหาราคะ

“ไอ้เศษสวะวิปริตอย่างผม ยิ่งชอบใจแล้วกระแทกเข้าไปใหญ่สิไม่ว่า”

แบบนี้ไง

จากนั้นเขาก็ยิ่งได้ใจ กระแทกเสยปากมดลูกดังกึก กึก ราวกับจะอวด เพียะ รอยฝ่ามือประทับซ้ำลงบนบั้นท้ายที่แดงก่ำอยู่แล้วอีกครั้ง

“อ๊ะ ฮึก ฮ๊าง อะ เจ็บนะ!”

เซร่าที่สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจแผดเสียงดังลั่นบอกให้หยุด

“ใช่ แล้วบทพูดประจำก็ต้องมาสินะ”

เอน็อคพ่นลมหายใจออกทางจมูกพลางบอกว่ามุกนั้นใช้ไม่ได้ผลหรอก ก่อนจะปล่อยให้จินตนาการโลดแล่นต่อไปอีก

เอน็อคโน้มตัวท่อนบนลงมาหาพลางขบกัดใบหูของเซร่าซ้ำๆ

“โกหก ปากก็พูดไปอย่างนั้นแต่ข้างล่างกลับเปียกโชกเชียวนะ”

ยิ่งแสดงไปเรื่อยๆ ความสมดุลระหว่างตัวตนของชายหนุ่มกับเอน็อคก็ยิ่งพังทลายลงทีละน้อย

ชายหนุ่มที่กลายร่างจนแทบจะเป็นเอน็อคเต็มตัวกำลังประณามเซร่าอย่างโจ่งแจ้ง

ไม่รู้ว่าจงใจหรือไม่ แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงน้ำเฉอะแฉะกลับดังขึ้นอย่างน่าอับอายขายหน้าสิ้นดี

“ไม่ใช่สักหน่อย……!”

“จะไม่ใช่ได้ยังไง”

เซร่าสะดุ้งตัวโยนพลางปฏิเสธเสียงแข็ง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ของเหลวที่ไหลรินอาบโคนขาแห้งเหือดไปในพริบตาเสียเมื่อไหร่

“ไม่ว่าควยจะใหญ่หรือเล็กเธอก็กินเก่งอยู่แล้วนี่ เพราะร่างกายมันร่านไง ดูสิ ตอนนี้ก็ด้วย”

ท่อนแขนที่โอบรัดรอบเอวของเซร่าราวกับงูแหวกเนินเนื้อสีแดงระเรื่อออกเพื่อค้นหาผลไม้ลูกเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ข้างใน เมื่อปลายนิ้วบดขยี้ผลไม้ที่เต่งตึงจนแทบปริ น้ำหวานเหนียวเหนอะหนะก็ทะลักล้นออกมาจากหว่างขาเปรอะเปื้อนไปหมด

“อื้อ อ๊าส์ ฮือออ……!”

เซร่าคร่ำครวญลากเสียงยาวพลางส่ายศีรษะเบียดถูด้านหลังเข้ากับไหล่ของเอน็อคด้วยความสะท้านเยือก

ผนังช่องคลอดที่เพิ่งจะสงบอาการกระตุกเกร็งลงพลันสั่นระริกขึ้นมาอีกครั้ง รัดรึงบดเคี้ยวแก่นกายที่อัดแน่นอยู่ภายในจนแทบแหลกละเอียด

“ขนาดโดนไอ้โรคจิตกระแทกใส่อยู่ยังไม่คิดจะขัดขืนสักนิด มีแต่น้ำไหลเยิ้มไม่หยุด”

จ๊วบ จ๊วบ ทุกครั้งที่เอน็อคครูดถอนแก่นกายออก จะมีเสียงดังราวกับกำลังดูดกลืนอย่างลึกล้ำ แม้ในเวลานี้ มือที่บดขยี้คลิตอริสขึ้นลงก็ไร้ซึ่งความปรานี แรงกระตุ้นอันถาโถมทำให้เรียวขาบิดเกลียวไปเองโดยปริยาย แต่เพราะขาข้างหนึ่งถูกเอน็อคจับเป็นตัวประกันไว้ เธอจึงไม่อาจหุบเนินเนื้อเพื่อซ่อนเร้นจุดอ่อนของตนได้เลย

ภายในท้องร้อนผ่าวราวกับกลืนก้อนไฟเข้าไป

เดิมทีอุณหภูมิร่างกายก็ร้อนรุ่มกว่าปกติเพราะฤทธิ์สุราแรงที่นีร์ชานคะยั้นคะยอให้ดื่มอยู่แล้ว ยิ่งความร้อนปะทุสูงขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัดก็ทำให้สายตาพร่ามัวจนแทบหน้ามืด

ทั้งที่ลืมตากว้างอยู่แท้ๆ แต่เพราะสมองถูกความหฤหรรษ์อันร้ายกาจเข้าครอบงำ ทัศนวิสัยจึงมืดดับลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปลายเท้างองุ้มตามอำเภอใจ ช่องท้องบีบรัดและคลายตัวตามใจชอบ ลมหายใจร้อนผ่าวของเอน็อคที่รดรินใบหู มัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งที่แนบชิดแผ่นหลัง ท่อนแขนที่พันธนาการทั่วทั้งร่างจนขยับเขยื้อนไม่ได้ราวกับผีเสื้อที่ถูกเข็มหมุดปักตรึง เสาเนื้อยาวใหญ่ชวนขนลุกที่เข้าออกหว่างขาของเธอราวกับเป็นบ้านของตนเอง ยามที่ส่วนหัวกระแทกกระทุ้งเข้ามาลึกๆ ปลายเท้าก็พลอยงองุ้มตามใจชอบอีกครั้ง……

รู้สึกเหมือนจะพังทลายลงมาเลย

สติสัมปชัญญะของเซร่าที่ติดอยู่ในวังวนของความเมามาย ความเสียวซ่าน และความร้อนรุ่ม ช่วยสรุปความรู้สึกวิกฤติตรงหน้าออกมาเป็นประโยคที่ตรงไปตรงมา

“อ๊ะ ฮึก พอแล้ว เดี๋ยวก่อน หยุดก่อนเถอะ ขอร้องล่ะ ฉัน ฮึก ไม่ไหวแย้วว-”

“อืม ก็ดูเป็นอย่างนั้นนะ”

เซร่าที่ทำได้เพียงหอบหายใจเหมือนสัตว์ป่าและหวีดร้องให้กับความสุขสมที่ได้รับ ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมเอน็อคถึงได้โกรธจัดขนาดนี้ และจะคลายความโกรธนั้นลงได้อย่างไร

ถ้าอย่างน้อยได้หุบขาก็คงจะทรมานน้อยลงกว่านี้สักหน่อย

“ขา ฮึก ขา อย่างน้อยก็ช่วยเอาลง……!”

“งั้นก็ต้องขัดขืนสิ?”

อุตส่าห์เค้นลมหายใจขอร้องแทบตาย แต่เอน็อคกลับเสนอแนะสวนขึ้นมาหน้าระรื่นราวกับคุณครูผู้ใจดีที่กำลังสั่งสอนเด็กว่าให้เธอดิ้นรนหนีออกไปเอง

“อึ อึก เอาลง เอาลงไป เดี๋ยวนี้เลยนะ…….”

เซร่าเอื้อมแขนออกไปอย่างยากลำบาก ก่อนจะใช้กำปั้นทุบผลั่ก ผลั่ก ผลักไสแผงอกของเอน็อคออกไป

ไม่รู้ว่าไปเอาเรี่ยวแรงขนาดนั้นมาจากไหน หมัดที่ซัดออกมาอย่างเอาเป็นเอาตายจึงค่อนข้างแสบสะท้านทีเดียว

“ตอนนี้กำลังจั๊กจี้ฉันอยู่เหรอ น่ารักจังนะ”

ทว่าเป้าหมายที่รองรับกำปั้นสุดแรงเกิดนั้นคือเอน็อค นั่นต่างหากที่เป็นโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่หลวงที่สุดของเซร่า

ชายหนุ่มที่หัวเราะเยาะกำปั้นของเซร่าพลางบอกว่าไม่สะเทือนผิวสักนิด เริ่มกระแทกเอวกระทั้นใส่หนักหน่วงรุนแรงยิ่งกว่าที่ตัวเองโดนทุบตีเสียอีก

“ฮะ ฮึก อื้อ!”

แน่นอนอยู่แล้วว่าเซร่าที่มัวแต่ครางระงมและหอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตายย่อมขาดอากาศหายใจในเวลาอันรวดเร็ว

หากขืนยังเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงขาดใจตายเข้าจริงๆ แน่

เซร่าที่หวาดกลัวจนขนหัวลุกชันจึงงัดไพ่ตายใบสุดท้ายออกมาใช้

“ฮึก อื้อ ปล่อยลงเถอะนะคะ เอาฉันลงไปทีเถอะค่ะ……”

เธอเอี้ยวท่อนบนเข้าหาเอน็อคพลางถูไถศีรษะลงบนลาดไหล่ที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่ออย่างนุ่มนวล เพราะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนพอทำแบบนี้แล้วเอน็อคจะยอมทำตามคำขอของเธอนั่นเอง ช่างเป็นตัวเลือกที่เจ้าเล่ห์แสนกลเสียจริง