[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 39

ตอน 39

ตอนที่ 39

นิ้วมือของเอน็อคชี้ไปยังจุดเชื่อมประสานของคนทั้งคู่ คราบเลือดจางๆ ปรากฏอยู่บนท่อนเอ็นที่เปียกชุ่ม เดิมทีมันอาจจะเด่นชัดกว่านี้ ทว่าเพราะมัวแต่กดเธอนอนคว่ำแล้วกระหน่ำแทงเข้ามาโดยไม่ดูข้างล่าง เลือดส่วนใหญ่จึงดูเหมือนถูกน้ำรักที่หลั่งรินออกมาชะล้างไปจนเกือบหมด

“อึก!”

เซร่าที่มองเห็นภาพนั้นพลันหลับตาลงแน่น ไม่ใช่เพราะเสียดายความบริสุทธิ์ครั้งแรกที่ถูกเอน็อคพรากไป แต่เป็นเพราะเธอไม่อยากถูกตอกย้ำอีกครั้งว่าคนที่ทำให้ท่อนเอ็นอันดุดันเต้นตุบๆ นั้นเปียกชุ่มได้ขนาดนี้ก็คือตัวเธอเอง

ในยามนี้ เธอรู้สึกอับอายที่ต้องมายอมรับว่าตัวเองกำลังเสียวซ่านไปกับการร่วมรักกับเขา มากกว่าความจริงที่ว่าเอน็อคคือผู้ชายคนแรกของเธอเสียอีก

“ยินดีด้วยนะ ครั้งแรกของเธอคือฉันเชียวนะ”

‘ทาสของฉันนี่โชคดีจังนะ’ ไม่ว่าใครดูก็รู้ว่าสีหน้าของเธอไม่ได้อยากให้ยินดีด้วยแม้แต่น้อย ทว่าเอน็อคผู้หน้าด้านไร้ยางอายกลับพ่นเรื่องไร้สาระออกมาหน้าตาเฉยว่าขอแสดงความยินดีที่ครั้งแรกของเธอเป็นเขา

“โชคดีกับผีสิ อ๊ะ อ๊า ฮือ อ๊า!”

เซร่าที่ไม่อาจทนฟังคำพูดนั้นได้พยายามจะเหวี่ยงขาที่ถูกเขาจับไว้เพื่อจู่โจม ทว่ากลับล้มเหลวไม่เป็นท่า และถูกกระแทกเข้าใส่ส่วนลึกราวกับการลงทัณฑ์

“อ๊ะ ฮึก เจ็บนะ!” “ไม่เป็นไร เธอไม่เจ็บหรอก”

ต่อให้เธอจะโวยวายว่าเจ็บเพียงใด เอน็อคก็มองทะลุคำโกหกตื้นๆ นั่นได้ในทันที และตักตวงความเพลิดเพลินจากสัมผัสระหว่างเรียวขาของเธออย่างละโมบ

“ออกจะรู้สึกดีด้วยซ้ำ ตอนนี้น่ะ” “ฮื้อ!”

แม้คำยืนยันอย่างมั่นอกมั่นใจนั้นจะน่าหมั่นไส้เพียงใด ทว่าเพราะมันเป็นความจริง เธอจึงไม่อาจแก้ตัวอะไรได้นอกจากหวีดร้องครางออกมา

ไอ้บัดซบเอน็อค ซอร์เซอร์ พอกระแทกกระทั้นเสร็จทีไรเป็นต้องแนบง่ามขาชิดติดกับจุดเชื่อมต่อแล้วควงเอวไปมา พลอยทำให้ท่อนเอ็นที่ฝังอยู่ข้างในบิดเปลี่ยนองศาแล้วบดขยี้ผนังเนื้อด้านในจนเธอเผลอเกร็งขาไปเองโดยไม่รู้ตัว

พอช่องทางเบื้องล่างตอดรัดแน่นเป็นจังหวะเช่นนั้น เขาก็ขบกัดข้อเท้าของเธอพลางพ่นลมหายใจอย่างพึงพอใจ

และเมื่อเซร่าตั้งท่าจะอ้าปากบอกให้เขาพอเสียที เขาก็ขยับเอวได้จังหวะราวกับผีรู้ กระทั่งเค้นเสียงครางออกจากปากเธอจนได้

หากเธอรังเกียจมันจริงๆ ก็คงจะหาทางดิ้นรนหนีไปให้ได้ ทว่าทุกครั้งที่ปากทางที่อ้าขยายจนแทบทนไม่ไหวถูกบดเบียดด้วยท่อนเนื้อที่แข็งเป็นลำ กระแสไฟฟ้าประหลาดพลันแล่นปราดเสียดแทงลงไปถึงใต้สะดือ ยามที่ความเสียวซ่านพิศวงนั้นทิ่มแทงในท้อง เรียวขาและสติสัมปชัญญะก็ยิ่งคลายความตึงเครียดลงเรื่อยๆ

แล้วพอส่วนปลายที่แข็งแกร่งสอดลึกเข้ามาอย่างรุนแรงจนกระทบเข้ากับจุดลึกสุดดังกึก ความปวดแปลบก็แล่นริ้วจนเผลอร้องกรี๊ดออกมา เซร่าจึงได้แต่ตะเกียกตะกายอยู่กึ่งกลางระหว่างความสุขสมและความเจ็บปวดที่ผลัดกันจู่โจม

“เจ็บ เจ็บ ฮึก บอกว่าเจ็บไง อย่าใส่เข้ามาลึกนักสิ...”

ดังนั้นต่อให้อ้อนวอนขอไม่ให้เขาสอดเข้ามาจนมิดด้าม มันก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี

“บอกแล้วไงว่าไม่ได้เจ็บน่ะ...”

เมื่อร่างบอบบางถูกแรงกระแทกซัดจนไถลห่างออกไป ขาที่ถูกเอน็อคจับยึดไว้ก็ดึงรั้งให้เธอกลับมายังตำแหน่งเดิม ด้วยเหตุนี้ผ้าปูเตียงใต้ร่างของเซร่าจึงยับยู่ยี่ไม่เป็นชิ้นดี และเส้นผมสีน้ำเงินเข้มที่แผ่สยายอยู่บนผ้าปูสีขาวก็กระเซอะกระเซิงอย่างไร้ทิศทาง

เพราะกระโปรงถูกร่นขึ้นมาจนถึงเหนือเอว ชุดกระโปรงของเซร่าที่สวมใส่อย่างเรียบร้อยจึงเลื่อนหลุดออกจากท่อนบนไปกว่าครึ่ง

สายเดี่ยวเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่งจนเผยให้เห็นแผงอกด้านหน้าอย่างชัดเจน ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องที่โผล่พ้นสาบเสื้อสีดำซึ่งร่นต่ำลงมานั้นกระเพื่อมไหวอย่างหมิ่นเหม่ราวกับจะอวดปลายยอดอกให้เห็นรำไร

แม้สภาพของเธอจะดูน่าอับอายขายหน้าเพียงใด ทว่าเซร่าก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอจะไปใส่ใจเรื่องนั้นได้อีกแล้ว

นั่นเป็นเพราะความรู้สึกอีกสายหนึ่งกำลังค่อยๆ ผงาดง้ำขึ้นมาระหว่างเรียวขาที่เธอเคยคิดว่าหนักหนาสาหัสเกินรับไหว แม้จะไม่อยากยอมรับแต่ก็เป็นจริงอย่างที่เอน็อคพูด เธอไม่เจ็บปวดเลยสักนิด และส่วนลี้ลับที่ร้อนผ่าวจนแทบมอดไหม้ก็เริ่มดื่มด่ำกับสัมผัสของท่อนเนื้อที่ฝังแน่นอยู่ภายในทีละน้อยอย่างแจ่มชัด

ในตอนแรกมันรู้สึกเหมือนถูกเสาต้นยักษ์กระทุ้งเข้ามาเฉยๆ ทว่ายิ่งเวลาที่มันผลุบเข้าผลุบออกเนิ่นนานขึ้น เธอกลับยิ่งรับรู้ถึงรายละเอียดอันไร้ประโยชน์มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นสัมผัสของกล้ามเนื้อที่เต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต รูปทรงส่วนหัวหยักที่ปูดนูน หรือแม้กระทั่งลักษณะที่โค้งงออย่างแปลกประหลาด

และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด บริเวณใต้สะดือที่ถูกทิ่มแทงขึ้นมาอย่างไม่ลดละนั้น จุดที่ลึกที่สุดและบอบบางที่สุดของเซร่าเริ่มเสียวแปลบเป็นระลอก

รู้สึกดีจัง เอาอีก ขออีกนิดเถอะ เซร่าเผลอแอ่นสะโพกขึ้นเรียกร้องให้เขาสอดใส่เข้ามาลึกกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว แม้สมองจะพยายามคิดว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ตนต้องการ แต่ร่างกายกลับไม่อาจผลักไสเอน็อคออกไปได้อย่างแท้จริงและกำลังละลายเหลวเป็นขี้ผึ้งลนไฟ

‘รู้สึกดีงั้นเหรอ บ้าไปแล้วหรือไง’

เป็นเรื่องบังเอิญแท้ๆ ที่สติสัมปชัญญะซึ่งจู่ๆ ก็หวนกลับมาฟาดเข้าที่พวงแก้มของเซร่าอย่างจัง

เมื่อกี้ฉันคิดบ้าอะไรลงไปเนี่ย เซร่าที่สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างกำลังผิดเพี้ยนไปขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาทันที เมื่อเกิดความคิดที่ไม่มีทางหลุดออกมาจากสมองของตนได้อย่างเด็ดขาด เซร่าจึงตวัดสายตาดุร้ายจ้องเขม็งไปยังเอน็อค

เจ้าหมอนี่ต้องเล่นตลกอะไรกับฉันแน่ๆ สติที่จนมุมโยนความผิดทั้งหมดไปให้ฝ่ายตรงข้าม เซร่าแยกเขี้ยวใส่เอน็อค ซอร์เซอร์ ผู้ทำให้เธอต้องมีความคิดลามกบัดสีเช่นนี้อย่างดุดัน

“นาย กล้าทำเรื่องระ เรื่องพรรค์นี้กับฉัน……” “เรื่องพรรค์นี้? เรื่องพรรค์นี้มันคืออะไรล่ะ” “กะ ก็เอากันอยู่ไม่ใช่หรือไง……!”

เมื่อได้ยินคำพูดหยาบโลนที่หลุดพรวดออกมาจากปากของเธอ เอน็อคก็เบิกตากว้างราวกับไม่อยากเชื่อว่าเธอจะพูดจาแบบนั้นออกมาได้

“ใช้คำว่าเอากันเนี่ยนะ”

จากนั้นเขาก็เอ่ยสำทับด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งราวกับเป็นคนที่ตลอดชีวิตนี้ไม่เคยรู้สึกอะไรจากการมีเซ็กซ์กับเซร่าเลยสักนิด

“นั่นน่ะเขาทำเพื่อหาความสุขสมไม่ใช่เหรอ”

เอน็อคส่ายหน้าบอกปัดว่าสิ่งนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตนเลยแม้แต่น้อย

“แต่นี่มันเป็นเรื่องที่สูงส่งกว่านั้นตั้งเยอะนะรู้ไหม”

แม้กระทั่งในตอนที่กำลังพล่ามโอ้อวดอย่างถือดี เอน็อคก็ไม่คิดจะชะลอการขยับสะโพกที่กำลังบดขยี้ช่วงล่างของเธอลงเลย การกระหน่ำยัดท่อนเนื้อหนาใหญ่เข้ามาจนมิดโคนโดยไม่ปรานีปราศรัยช่างดูสูงส่งเหลือเกินในสายตาเธอ

“สูงส่งบ้าบออะไร อึ๊ก ฮื้อ!” “จริงสิ ถ้าจะให้อธิบายเป็นคำพูดล่ะก็……”

อืม…… เอน็อคที่พล่ามน้ำไหลไฟดับเริ่มคัดสรรคำพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ราวกับว่าการขยับสะโพกกำลังรบกวนความคิดของเขา เขาจึงหยุดการกระทุ้งแล้วเปลี่ยนมาเป็นบดควงสะโพกวนไปมาช้าๆ แทน

และแล้วเมื่อได้ข้อสรุป เขาก็ตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มอันสดใส

“การรักษาทางการแพทย์?”

เป็นข้อแก้ตัวที่สารเลวเสียจนรู้สึกเสียดายเวลาที่เขาใช้ครุ่นคิดขึ้นมาทีเดียว

“พูดหมาๆ……”

ขณะที่เซร่าซึ่งมีสีหน้าเย็นชาตั้งท่าจะก่นด่าเขาอย่างไม่ไว้หน้า ส่วนปลายที่กำลังบดเบียดผนังเนื้อด้านในก็สอดลึกเข้ามามากกว่าปกติแล้วทิ่มแทงเข้าใส่จุดหนึ่งอย่างจัง

“อ๊าง!”

ทันใดนั้น สายฟ้าฟาดก็ผ่าเปรี้ยงลงมาตามเส้นทางระหว่างเรียวขาของเซร่า มันไม่ใช่การหมดเรี่ยวแรงเหมือนตอนที่จุดกระสันใกล้ปากทางเข้าถูกเสียดสี แต่เป็นแรงกระตุ้นที่รุนแรงเสียจนร่างกายของเธอหดเกร็งไปเองโดยอัตโนมัติ

“……!”

เซร่ารีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นเมื่อเผลอส่งเสียงครางหวานแปลกแปร่งหลุดรอดออกไปโดยไม่รู้ตัว

“ลึกขนาดนี้เลยเหรอ”

เอน็อคเผยสีหน้าประหลาดใจกับปฏิกิริยาตอบสนองอันชัดเจนจนยากจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น

“ทาสของฉันนี่ไม่มีคำว่าพอดีเลยนะ”

จากนั้นเขาก็ยิ้มเยาะด้วยน้ำเสียงที่จงใจล้อเลียนอย่างเห็นได้ชัด พลางกระแทกสะโพกสวนขึ้นไปเพียะราวกับต้องการยืนยันจุดกระสันที่เพิ่งค้นพบใหม่

“ฮ้าาา!”

เซร่าแผดเสียงครางลั่น ยิ่งเป็นการตอกย้ำให้แน่ใจว่าตรงนั้นคือจุดที่ถูกต้อง เอน็อคถอนหายใจอย่างทึ่งจัดกับการตอบสนองที่ดิ้นพล่านรัญจวนใจจนแทบไม่น่าเชื่อว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ

ก่อนที่เขาจะใช้สุ้มเสียงยียวนกวนประสาทที่เซร่าแสนเกลียดขี้หน้าคอยหยอกเย้าเสียดสีรูหูของเธอให้แปดเปื้อนไปตามจังหวะที่กระแทกกระทั้นบดขยี้จุดกระสัน

“จุดหนึ่งก็เปิดเผยให้ใครต่อใครแตะต้องได้อย่างโจ่งแจ้ง แต่อีกจุดกลับซ่อนเอาไว้ลึกเสียจนใช่ว่าใครจะเข้ามาถึงได้ง่ายๆ” “อ๊ะ อ๊า หุบ อื้อ ฮ๊า!”

เซร่าอยากจะตะโกนสั่งให้เอน็อคที่พร่ำคำพูดลามกออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติหุบปากไปเสีย ทว่าคำพูดกลับขาดห้วงไปเพราะแรงโถมสะโพกของเขา

“เป็นร่างกายที่ร่านราคะจริงๆ เลยนะ ไม่ว่าไอ้หมอนั่นจะมีควยเล็กหรือควยใหญ่ จะไปเกลือกกลิ้งกับใครก็เสียวซ่านได้ทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ จริงไหมล่ะ”

การมีเรือนร่างเช่นนี้ไม่ใช่ความต้องการของเซร่าเลยสักนิด ทว่าเอน็อคกลับยกเหตุผลที่เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดขึ้นมาปรักปรำว่าเธอร่าน

เมื่อค้นพบจุดอ่อนที่ทำให้เซร่าหลอมละลายอย่างอ่อนยวบที่สุด เขาก็กระแทกกระทั้นกลีบเนื้อสงวนของเธอราวกับม้าป่าที่ไร้สิ่งฉุดรั้ง เซร่าที่ถูกตอกย้ำจุดกระสันอย่างรุนแรงตั้งแต่แรกโดยไม่มีเวลาให้ปรับตัว พลันสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์ผิดปกติที่บีบรัดจนหน้าท้องตึงแน่นไปหมด

“ดะ เดี๋ยวก่อน! หยั หยุด! หยุดนะ……!”

เซร่ารีบผลักเขาออกอย่างร้อนรนด้วยความรู้สึกหวาดกลัวราวกับมีบางสิ่งกำลังจะระเบิดทะลักออกมา

“ทำไม จะเสร็จอีกแล้วเหรอ”

เอน็อคที่ล่วงรู้ร่างกายของเซร่ายิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีกเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงที่เจือแววเยาะเย้ยอย่างชัดเจน

“ตัวเธอใจง่ายเกินไปหรือเปล่าเนี่ย แทบไม่มีเวลาให้พยาบาลดูแลเลยนะ”

ถึงจะพูดอย่างนั้น เขาก็ยอมผ่อนแรงสะโพกลงตามที่เซร่าต้องการ ทว่าก็ไม่ได้หยุดไปเสียทีเดียว เพียงแค่ถอนโคนออกไปด้านนอกเล็กน้อย แล้วผลุบๆ โผล่ๆ สอดแก่นกายจุ่มเข้าออกในร่องรักอย่างตื้นเขิน

“หนะ หนวกหู งะ ฮึก ง่ายอะไรกัน ฮื่อ!”

ด้วยเหตุนี้ อารมณ์วาบหวามที่พุ่งพล่านเกือบถึงจุดสุดยอดจึงสงบลงอย่างรวดเร็ว ทว่าเพลิงโทสะของเซร่ากลับยิ่งเดือดพล่านขึ้นไปอีก

ทั้งที่คนที่กำลังทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงอย่างช่ำชองคือใครกันแน่ แต่เอน็อคกลับด่าทอเธออย่างหน้าด้านๆ ราวกับมีเพียงเซร่าคนเดียวที่มีร่างกายร่านราคะ

“พะ พยาบาล บ้า อ๊ะ บออะไร” “ทำไม ไม่เชื่อเหรอ”

เป็นนายจะเชื่อลงเรอะ! แทนที่จะตอบออกไปเช่นนั้น เซร่ากลับถลึงตาจ้องมองเขาแทบจะฆ่าให้ตาย

“งั้น เอาออกไหมล่ะ”

เอน็อคพูดจาเข้าหูขึ้นมาได้ร้อยวันพันปี

“ระ รีบเอาออกไปเลยนะ ไอ้คนลามก อื๊อ…”

เซร่าที่แสดงสีหน้ายินดีรีบใช้เท้าอีกข้างยันหน้าท้องที่เป็นลอนกล้ามของเขาไว้แน่น พลางเร่งเร้าให้เขาไสหัวออกไปจากร่างของเธอให้เร็วที่สุดแม้แต่วินาทีเดียวก็ยังดี

“ก็ได้นี่”

เอน็อคที่คิดว่าจะยื้อยักตอแยมากกว่านี้กลับยอมถอยออกไปอย่างง่ายดายจนน่าแปลกใจ สิ่งที่สอดลึกเข้าไปจนมิดค่อยๆ ลื่นไหลรูดถอนออกจากเบื้องล่างของเซร่าอย่างช้าๆ

“……!”

ทว่ายังไม่ทันไร พิษไข้สูงที่คิดว่าหายดีแล้วกลับพุ่งพรวดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิร่างกายที่เดือดพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหันยิ่งทวีความร้อนแรงตามจังหวะที่องคชาตของเอน็อคถอนตัวออกจากร่างเซร่า

มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองที่ชัดเจนโจ่งแจ้งเสียจนแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้ ความสัมพันธ์เชิงเหตุผลที่เคยคิดว่าคงไม่ใช่มั้งทำให้เซร่าต้องรีบอ้าปากพูดละล่ำละลัก

“ดะ เดี๋ยวก่อน!” “ทำไมล่ะ”

เอน็อคที่ชักองคชาตค้างไว้แค่ครึ่งทางถามย้อนกลับมาด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

“ก็บอกให้ไอ้โรคจิตไสหัวไปไม่ใช่เหรอ”

‘ฉันไม่อยากทำความดีทั้งที่ต้องมาทนฟังคำด่าพรรค์นั้นหรอกนะ’ พอเห็นท่าทางประชดประชันอย่างจงใจให้น่าหมั่นไส้ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคงรู้อยู่แก่ใจแต่แรกแล้วว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้

ชั่วพริบตานั้นเซร่าสับสนลังเลว่าตนจำเป็นต้องรับการรักษาที่ทั้งต่ำช้าและลามกอนาจารปานนี้ต่อไปจริงๆ หรือ ทว่าด้วยสภาพร่างกายที่กำลังดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็ว เธอจึงไม่อาจลังเลได้อีกต่อไป

“ยะ ยกเลิก จะยกเลิกแล้วกัน ใส่เข้ามาใหม่สิ รีบใส่เข้ามาเร็ว!”

ในที่สุดเซร่าที่ต้องยอมสยบให้แก่สรรพคุณอันเห็นผลชะงัดก็กล้ำกลืนความอับอาย เอ่ยปากขอร้องให้เขารีบสอดใส่สิ่งที่เพิ่งถอนออกไปกลับเข้ามาตามเดิม

“นั่นคือดีที่สุดของเธอแล้วเหรอ”

ทว่าตอนจะออกน่ะตามใจชอบได้ แต่ตอนจะกลับเข้ามาดูเหมือนจะไม่ใช่เช่นนั้น เอน็อคเอียงคอทำหน้ากวนประสาทพลางก้มลงมองเซร่าเขม็งราวกับจะถามว่าทำได้ดีกว่านี้ไม่ใช่หรือไง

เซร่าที่กำลังขบคิดว่าคำพูดแบบไหนถึงจะ ‘ดีที่สุด’ ยิ่งกว่าคำว่า ‘รีบใส่เข้ามาสิ’ พลันรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งแขนทันทีที่คำตอบผุดขึ้นมาในหัว

พอคิดว่าจะต้องพูดจาพรรค์นั้นต่อหน้าเอน็อค ซอร์เซอร์ เธอก็รู้สึกว่ายอมตายให้มันจบๆ ไปยังจะดีเสียกว่า ทว่าในเมื่อยังมีภารกิจยิ่งใหญ่ที่ต้องทำให้ลุล่วงจึงไม่อาจเลือกความตายได้โดยง่าย เซร่าจึงตัดสินใจยื่นข้อเสนอที่ยอมประนีประนอมในระดับหนึ่งออกไปแทน

“กะ กรุณาใส่เข้ามาเถอะค่ะ……”

เอน็อคแค่นหัวเราะหึออกมาด้วยสีหน้าอ่อนใจกับคำพูดที่สุภาพเสียจนแทบจะกลายเป็นขึงขังเด็ดเดี่ยว

“จะยอมปล่อยผ่านให้แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะ”

แม้จะไม่ใช่คำตอบที่ต้องการ ทว่าเอน็อคก็เตือนว่าไม่มีครั้งที่สองอีกแล้ว จากนั้นจึงดันองคชาตที่หลุดออกไปเกินครึ่งกลับเข้าไปจนมิดลึกในคราวเดียว

“ฮึก… ทำไมมันถึงได้……”

เซร่าที่จิกปลายนิ้วเท้าแน่นเพราะความรู้สึกซ่านเสียวที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง สัมผัสของก้อนเนื้อลื่นไถลที่สอดแทรกแหวกผ่านเข้าไปในท้องลึกไม่อาจทำให้เธอเคยชินได้เลยแม้แต่น้อย

ทว่าเพราะเหตุนั้น อุณหภูมิร่างกายที่ทำท่าว่าจะพุ่งสูงขึ้นจึงกลับคืนสู่ระดับปกติอีกครั้ง ฮ่า… เมื่อสภาพร่างกายฟื้นตัวดีขึ้นราวกับปาฏิหาริย์ ลมหายใจแห่งความโล่งอกจึงหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของเซร่า

“เห็นไหมล่ะ ฉันพูดถูกใช่ไหม”

เอน็อคยืดอกอย่างลำพองใจเต็มที่พลางหัวเราะคิกคักอย่างน่าหมั่นไส้