[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 96

ตอน 96

ตอนที่ 96

สายธารอันร้อนผ่าวและทรงพลังกระหน่ำซัดผนังด้านในอย่างต่อเนื่อง เซร่าสะดุ้งเกร็งเอวรับเอาความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านในท้องน้อยเอาไว้ทั้งหมด

กระตุก... กระตุก... เอน็อคเกร็งร่างแข็งค้างในชั่วขณะที่ปลดปล่อย พลางสั่นสะท้านจากความสุขสมอันรุนแรง ทุกครั้งที่ร่างของเขาเด้งกระตุก ธารน้ำรักอุ่นร้อนก็ฉีดพุ่งเข้าไปลึกภายในตัวเซร่า

“ฮึก... ฮัก...” ลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้ขาดห้วงลอดผ่านริมฝีปากที่เผยอออก จุดสุดยอดที่ปะทุขึ้นมาไม่ยอมมอดดับลงง่ายๆ เพราะทั้งภายนอกและภายในต่างก็ร้อนรุ่มไปพร้อมกัน ความสุขสมที่เริ่มต้นจากจุดที่กำลังถูกธารน้ำรักกระหน่ำซัดแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง พาเซร่าดำดิ่งสู่ห้วงภวังค์อันเคลิบเคลิ้ม

ปลายนิ้วเท้าที่กางออกเหยียดเกร็งราวกับบิดขี้เกียจก่อนจะงุ้มลง ยอดอกชูชันขึ้นขณะที่ทรวงอกซึ่งลอยตุ๊บป่องเหนือน้ำหนักอึ้ง บริเวณใกล้สะดือแข็งเกร็ง และเหงื่อร้อนๆ ก็ผุดซึมขึ้นมาบนหน้าท้องที่กระตุกเกร็งไม่หยุด

พร้อมกับความรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ผนังด้านในก็กระตุกเกร็งโดยไม่ขึ้นกับความตั้งใจ คอยบีบรัดท่อนเอ็นที่ดิ้นพล่านอยู่อย่างต่อเนื่อง

“อืม...”

เอน็อคครางต่ำอย่างพึงพอใจพลางควงสะโพกวนช้าๆ ท่อนลำยาวที่ยังไม่สิ้นฤทธิ์บดเบียดจุดอ่อนไหวที่ยังคงหลงเหลือความรู้สึกจากจุดสุดยอด ปลายท่อปัสสาวะที่ขยับกระตุกยังคงพ่นธารน้ำรักทะลักทลายออกมาไม่หยุดหย่อนราวกับก๊อกน้ำที่ไม่ได้ปิด

แม้ว่าเขาจะเสียวซ่านจนสะโพกสั่นระริกเป็นพักๆ แต่ก็ยังกดแทรกส่วนหัวที่เปรอะเปื้อนน้ำรักเข้าไปป้ายปาดทั่วทุกซอกทุกมุมภายในช่องคลอด การที่เอน็อคบดเบียดขาหนีบของเขาเข้ามาอย่างหนักหน่วง ทำให้ระหว่างขาของเซร่าอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเขาอย่างสิ้นเชิง

การตีตราแสดงอาณาเขตอันเหนียวแน่นนี้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งการหลั่งสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์

หลังจากดื่มด่ำกับบทส่งท้ายอันยาวนานอย่างเหลือร้าย เขาก็ถอนกายออกไป ท่อนเอ็นที่ยังคงแข็งขึงรูดกวาดน้ำรักพลางลื่นไหลออกมาอย่างนุ่มนวลราวกับงูที่เลื้อยออกจากโพรง ส่วนหัวที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหวานและน้ำรักหลุดผล็อยออกมาส่งเสียงดังป๊อก โพรงงูที่ไร้เจ้านายอ้ากว้างตามขนาดที่เคยโอบอุ้มไว้จนเผยให้เห็นภายในอย่างชัดเจน

น้ำรักที่ไหลย้อยตามรอยทางที่เอน็อคถอนตัวออกไปผสมเข้ากับน้ำ แล้วไหลรินผ่านฝีเย็บเป็นทางยาว

“อื้อ...”

สำหรับผิวที่ไวต่อสัมผัสอยู่แล้ว แม้แต่สิ่งนั้นก็กลายเป็นสิ่งเร้า ของเหลวสีขาวขุ่นที่ไหลรินช้าๆ ทำให้รู้สึกหลอนราวกับยังมีงูเลื้อยคลานออกมาจากระหว่างขาอยู่เลย

เอวของเซร่าสะท้านเฮือกพร้อมกับต้นขาด้านในที่เกร็งแน่นขึ้น ส่งผลให้ช่องทางที่เปิดอ้าขมิบหุบเข้าออกซ้ำๆ ปากทางค่อยๆ หดตัวเล็กลงจนคับแคบเหมือนในคราแรกอย่างรวดเร็ว เส้นทางภายในที่พลอยเกร็งตามไปด้วยบีบรัดพื้นที่ว่างเปล่าที่ไร้งูอยู่อย่างน่าเสียดาย

แม้นั่นจะเป็นการกระทำเพื่อกักเก็บไม่ให้มันไหลริน แต่ร่องรอยของเอน็อคที่ทะลักผ่านฝีเย็บของเซร่าก็ละลายปนไปกับสายน้ำจนไร้ร่องรอย

“ฮา... ฮา...”

เธอหอบหายใจรวยรินราวกับเพิ่งวิ่งเต็มฝีเท้ามาเป็นระยะทางไกล ทุกครั้งที่สูดหายใจเข้าปอดที่ปวดตึงแทบระเบิด ภาพตรงหน้าก็มืดสนิท ก่อนจะแตกกระจายเป็นสีขาวโพลนแล้วกลับคืนสู่สภาพเดิม

ฟู่... เอน็อคพรูลมหายใจยาวก่อนจะปล่อยร่างหญิงสาวที่เขาจับเขย่าอยู่ออก รอยฝ่ามือสีแดงปรากฏเด่นชัดอยู่แถวเชิงกรานขวาที่เขาลงแรงบีบแน่นเป็นพิเศษ ร่างกายที่สูญเสียที่ค้ำยันจมดิ่งลงอย่างหนักอึ้ง เซร่าที่พิงศีรษะไว้กับขอบอ่างทอดกายลงอย่างผ่อนคลาย

สัมผัสนุ่มละมุนของสายน้ำที่โอบล้อมทั่วร่างช่วยปลอบประโลมหัวใจที่กระวนกระวาย ร่างกายลอยตุ๊บป่องและแกว่งไหวเบาๆ ไปตามระลอกน้ำอันสงบนิ่ง ลมหายใจที่เคยหอบถี่ค่อยๆ กลับคืนสู่จังหวะปกติ

แม้เธอจะไม่ชอบการเปรียบเปรยที่ดูเว่อร์เกินจริงแบบนี้ แต่ความรู้สึกตอนนี้มันช่างสุขสงบราวกับอยู่ในน้ำคร่ำของมารดา เงียบสงบและเปี่ยมสุข เสียงหลอนที่ถูกคลื่นสวาทอันถาโถมซัดหายไปไกลลิบนั้นดับสูญไปนานแล้ว

แม้ดูเผินๆ เหมือนจะบรรลุเป้าหมายตามที่ตั้งใจแล้ว แต่สำหรับเซร่ายังไม่เพียงพอ เธออยากจะพังยับเยินมากกว่านี้ ยิ่งกว่านี้อีก เธอคิดว่าคงจะพอใจก็ต่อเมื่อถูกรีดเร้นเรี่ยวแรงทั้งหมดจนไม่สามารถแม้แต่จะคิดเรื่องพวกนี้ได้ ถูกบดขยี้จนหมดสติและจมดิ่งสู่นิทราอันล้ำลึกเท่านั้น

แคว้ก! ในตอนนั้นเอง เอน็อคก็ฉีกเสื้อเชิ้ตที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำร้อนแล้วโยนออกไปนอกอ่างอาบน้ำ แปะ! เสื้อผ้าที่อุ้มน้ำไว้เต็มเปี่ยมตกลงไปแนบสนิทกับพื้นส่งเสียงดังฉ่ำแฉะ เอน็อคที่คุกเข่าลงนั่งเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำที่ยังคงปล่อยน้ำร้อนไหลทะลักออกมาไม่หยุด

แหมะ... เสียงน้ำหยุดลง หยดน้ำใสหยดติ๋งลงมาจากปลายผมสีแดง เอน็อคเสยผมที่ยุ่งเหยิงขึ้นด้วยสีหน้ารำคาญใจ บนหน้าผากขาวเกลี้ยงเกลาที่เผยออกมาอย่างชัดเจนนั้นมีเส้นเลือดปูดโปนเส้นหนึ่งราวกับจะฟ้องถึงความสุขสมที่ยังหลงเหลืออยู่

“…….”

ดวงตาสีม่วงที่ปรือขึ้นมองตามภาพนั้นตลอดเวลา สายตาของทาสที่แหงนมองวีรบุรุษจากที่ต่ำมองทะลุผิวน้ำที่ปกคลุมท่อนล่างของเขาลงไป ระหว่างต้นขาที่เกร็งแน่นแข็งแกร่ง มีงูเหลือมตัวมหึมาที่ดุดันพร้อมฉกตัวหนึ่งกำลังชูคอชี้หน้าขึ้นมา

ในพริบตาที่สังเกตเห็นสิ่งนั้น เธอก็สัมผัสได้ถึงสายตาคมกริบที่ทิ่มแทงเข้ามายังใบหน้า สายตาที่เคยจดจ่ออยู่ตรงผิวน้ำจึงเลื่อนขึ้นไปสบมอง

สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ทั้งสองต่างจ้องมองกันนิ่งราวกับมีเรื่องจะพูด แต่กลับไม่มีใครยอมเปิดปากก่อน ทำเพียงสูดลมหายใจที่ค่อยๆ ผ่อนช้าลงเข้าปอดเท่านั้น

คนที่หลบสายตาก่อนคือเซร่า เธอพยุงตัวลุกขึ้นแล้วหันหลังไปเกาะขอบอ่างอาบน้ำเอาไว้ จากนั้นจึงคุกเข่าลงตามเอน็อค

บั้นท้ายขาวผ่องอวบอิ่มลอยเด่นขึ้นมาเหนือน้ำ เส้นผมสีกรมท่าแนบชิดติดแผ่นหลังที่โค้งเว้าอย่างอ่อนช้อยดั่งแมวเหยียดกายราวกับใยแมงมุม

เซร่าที่ยอมยกด้านหลังให้หันกลับไปมองเขาอย่างเงียบๆ เอน็อคที่ได้รับสัญญาณเชื้อเชิญแบบไร้คำพูดจึงคุกเข่าก้าวเข้าไปยืนซ้อนด้านหลังเธอ อวัยวะเพศที่ตั้งผงาดแดงก่ำอย่างรวดเร็วหลังการหลั่งเพิ่งผ่านพ้นไปถูกทาบทับลงระหว่างร่องก้น แท่งเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยน้ำเชื้อเริ่มหนักอึ้งขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนปลายที่เกร็งแข็งจนน่ากลัวทอดเงาผ่านร่องสะโพกกลมกลึง พาดทับขึ้นไปจนถึงร่องลึกที่ผ่ากลางแผ่นหลังขาวเนียน

ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้สะบักสะโอดสะองดั่งกำลังสัมผัสงานศิลปะ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาที่เอวคอดกิ่วแล้วบีบกระชับไว้แน่น

เอน็อคที่รั้งร่างซึ่งแนบชิดอยู่แล้วเข้ามาจนติดแนบแน่น ใช้เพียงแรงเอวกดแทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างขา แจ๊ะ เสียงฉ่ำน้ำดังลั่นยามดุ้นเอ็นมุดดันส่วนหัวแทรกผ่านเส้นทางเปียกชุ่ม ผนังเนื้อด้านในที่ยังคงอบอวลด้วยไออุ่นจากจุดสุดยอดโอบรับเอน็อคเข้าไปอย่างนุ่มนวล

อ๊า เซร่าที่แหงนคอไปด้านหลังจากการสอดใส่ที่ราบรื่นส่งเสียงครวญครางอย่างเว้าวอน เอน็อคที่พ่นลมหายใจเร่าร้อนออกมาทันทีโถมกระแทกเข้าสู่ด้านในโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ทันปรับตัว

ท่อนเนื้อขนาดยักษ์แทรกผ่านเนื้อนุ่มบอบบางเข้าไปกระทุ้งจุดเสียวซ่านที่ซ่อนอยู่ลึกสุด ก่อนจะถอนออกไปในคราเดียว จากนั้นก็โถมลึกเข้ามาจนสุดอย่างรุนแรงอีกครั้งเพื่อเติมเต็มภายในท้องของเซร่าให้แน่นเอี๊ยด

เซร่าสติหลุดลอยและพร่ำเพ้อออกมาตามแต่อารมณ์จะพาไป

“ทำแรงกว่านี้อีกสิคะ ลึกกว่านี้อีก”

หากนี่คือการแข่งขัน เอน็อคคงเป็นม้าศึกที่กำลังควบทะยานไปยังเส้นชัย และเซร่าก็คือจ๊อกกี้สาวที่อยู่บนหลังของเขา จ๊อกกี้แสนสวยบนหลังม้าที่ติดสัดไม่ได้คิดจะทำให้สัตว์ป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งสงบลงเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังคอยยุยงให้มันยิ่งเตลิดเปิดเปิงหนักข้อขึ้นไปอีก

เอน็อคที่ไม่เห็นความจำเป็นต้องยับยั้งชั่งใจโถมทะยานเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งราวกับจะประทับรอยส่วนปลายลงบนปากมดลูกของเซร่า การกระทำที่ควบทะยานอย่างเร่งร้อนยิ่งกว่ารอบแรกจบลงก็ตอนที่น้ำในอ่างกระฉอกล้นออกไปเกินครึ่งแล้วเท่านั้น

หลังจบการแข่งขันอันดุเดือดจนแทบไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจ สองร่างก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคล

ทว่าเอน็อคไม่เคยพอใจกับแค่ครั้งสองครั้งอยู่แล้ว และเซร่าก็ไม่คิดจะอ้อนวอนขอให้ชายหนุ่มที่โถมเข้าใส่เธออย่างไม่หยุดหย่อนคนนี้หยุดลงเพียงเท่านี้เช่นกัน

ยิ่งบทรักดำเนินซ้ำแล้วซ้ำเล่า บทสนทนาระหว่างคนทั้งสองก็ยิ่งเลือนหายไป มีเพียงการสอดประสานท่อนล่างเข้าหาความว่างเปล่าของกันและกัน แหงนหงายใบหน้าแล้วครางครวญกับสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้ ทั้งคู่ร่วมรักกันราวกับสัตว์ป่า ควบตะบึงไล่ตามความสุขสมจนกระทั่งน้ำในอ่างอาบน้ำเย็นชืดลง

มันคือค่ำคืนฤดูหนาวที่แสนยาวนาน และเร่าร้อนเหลือเกิน

◆ ◆ ◆

สายฝนที่เริ่มโปรยปรายตั้งแต่ช่วงสายเริ่มซาลงบ้างยามตะวันตกดิน แต่พอตกดึกมันกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลย

เมฆฝนทะมึนบดบังดวงจันทร์จนมิด ทำให้หน้าต่างที่เดิมทีถูกปิดบังไปเกินครึ่งมีเพียงแสงสลัวรางส่องลอดเข้ามาพอย้อมเป็นพิธีเท่านั้น

เม็ดฝนหนาทึบไหลรินลงมาตามกระจกใสไม่ขาดสาย เงาของสายฝนที่สะท้อนแสงจันทร์รำไรทาบทาบลงบนแก้มของเอน็อคที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เขาสวมชุดคลุมผ้าไหมสีดำขลับเอาไว้อย่างหลวมๆ และกำลังสูบยาเส้นหลังจากไม่ได้แตะมาเนิ่นนาน

เขาอัดควันเข้าปอดจนแผงอกขยายกว้าง ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างเกียจคร้านในพริบตาถัดมา เหนือบ่าข้างที่ควันลอยฟุ้งไปมีเตียงนอนหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ บนผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่ไม่มีชิ้นดีมีร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งกำลังหลับใหล ร่างของหญิงสาวที่นอนตะแคงหันหลังให้เอน็อคกำลังหายใจอย่างแผ่วเบา

เส้นผมสีกรมท่าที่ยังไม่แห้งสนิท ไหล่บอบบาง เอวคอดกิ่ว ส่วนที่ต่ำลงไปกว่านั้นถูกผ้าห่มที่เอน็อคคลุมให้บดบังจนมองไม่เห็น แม้ร่างกายครึ่งหนึ่งจะถูกซ่อนไว้ใต้ผ้า แต่รอยจูบสีสดที่ประทับอยู่ตามจุดต่างๆ ที่โผล่พ้นออกมา หรือรอยฟันที่ขบกัดซ้ำๆ ตรงหัวไหล่ ก็บ่งบอกได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งว่าก่อนจะหลับไปนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เอน็อคที่มองย้อนรอยสัมผัสของตนที่ทิ้งไว้บนเรือนร่างของหญิงสาวพ่นควันออกมาอย่างเฉื่อยชาอีกครั้ง

ในห้องน้ำสามครั้ง ที่โถงทางเดินหนึ่งครั้ง บนเตียงอีกสองครั้ง เพราะร่วมรักกันอย่างสุดแรงเกิดเท่าที่พละกำลังจะอำนวย ทาสสาวที่คลานเข้ามาใต้หว่างขาเขาด้วยความเต็มใจจึงหมดสติไปราวกับสลบไสล

‘ได้โปรด…… พอแล้ว พอที ฉัน ผิดไปแล้ว……’

ท่าทียโสโอหังที่ยั่วยวนเขาราวกับจะไม่มีวันพรุ่งนี้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงตอนที่ย้ายเข้ามาในห้องนอน และเปลี่ยนเป็นคำอ้อนวอนขอให้หยุดอยู่แค่นี้ ยัยทาสที่ทอดกายอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมอกเขาพร่ำบอกให้พอแล้วปล่อยให้เธอนอนบ้างละ ให้ส่งเธอกลับห้องเดิมที่เคยอยู่บ้างละ หรือถ้าไม่ชอบใจแบบนั้นก็โยนเธอทิ้งไว้บนเตียงแล้วตัวเขาไสหัวออกไปซะบ้างละ

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นคำพูดเพ้อเจ้อไร้สติ แต่ใจความสำคัญก็คือเธอรู้สึกเหมือนจะตายจริงๆ จึงขอร้องให้เขาปล่อยเธอไปเสียที

‘ไหนเธอบอกว่าไม่ต้องยั้งไง’

แน่นอนว่าเอน็อคปฏิเสธคำขอนั้นในทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด

‘ไม่นะ ได้โปรด มันเหนื่อยเกินไปแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้พรุ่งนี้ฉันคงเดินไม่—. อะ อ๊าง!’

ยัยทาสผู้เอาแต่ใจ ตอนที่แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำยังบอกว่าเขาจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้แท้ๆ พอต้องมาเจอเข้ากับตัวจริงๆ และรู้สึกว่าไม่ไหว เธอก็รีบเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว

และคนที่คอยปลอบประโลม ล่อหลอก และกดขี่ยัยทาสที่ถึงขั้นพนมมืออ้อนวอนขอความเมตตาในท้ายที่สุดเพื่อเติมเต็มตัณหาของตนให้จงได้ ก็คือตัวเขาเอง

เจ้านายผู้มีนิสัยร้ายกาจเพลิดเพลินกับการมองดูทาสสาวที่เกาะแขนอ้อนวอนตนด้วยความพึงพอใจ ทว่าเขากลับอยากเห็นจุดต่ำสุดอันน่าเวทนายิ่งกว่า จึงไม่ยอมประนีประนอมหรือล่าถอยเลยสักนิด

ด้วยเหตุนี้ เอน็อคจึงได้เสพสมอย่างดุเดือดตามใจปรารถนาในรอบเวลาเนิ่นนาน เขาทิ้งสติสัมปชัญญะให้กับสัญชาตญาณที่กระตุกเกร็งจนปวดร้าวไปถึงกระดูกสันหลัง อยากทำอะไรและทำสิ่งใดได้ก็ทำหมดโดยไม่เลือก ราวกับวันพรุ่งนี้จะไม่มีวันมาถึง ราวกับไม่หลงเหลือความอาลัยอาวรณ์ใดๆ

ใช่ เขาเกลือกกลิ้งพัวพันโดยไม่หลงเหลือความอาลัยจริงๆ นั่นแหละ ทว่า

“…….”

เอน็อคขยี้ดับมวนยาสูบแล้วเดินอ้อมขอบเตียงมาทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้างเซร่า เจ้านายที่กอดอกกวาดสายตามองทาสสาวจู่ๆ ก็เอนกายล้มลงอย่างเชื่องช้า แล้วทิ้งศีรษะลงบนเตียงดังตุบในท่าที่นอนหันหน้าประจันกับหญิงสาวผู้หลับใหล

เขาจ้องมองใบหน้าที่หลับใหลไม่ได้สติอยู่อย่างนั้น ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์แล้วเปรยความรู้สึกตามตรงออกมาเบาๆ

“แต่ทำไม ถึงได้รู้สึกอารมณ์เสียขนาดนี้วะ”

ทั้งที่ได้เสพสมตามใจต้องการ ทำลายจนย่อยยับ และทำให้ร้องไห้…… ปลดปล่อยตัณหาราคะที่ลุกโชนจนไม่เหลืออะไรจะให้หลั่งรินออกมาอีกแล้วแท้ๆ แต่ไฉนภายในท้องที่เคยมีราคะอันเหนอะหนะดิ้นพล่าน แทนที่จะรู้สึกปลอดโปร่ง กลับยิ่งเฉอะแฉะและอึดอัดชวนคลื่นเหียนยิ่งขึ้นไปอีก

ช่างเป็นเรื่องแปลกประหลาด สิ่งที่เขาปรารถนาจากทาสสาวที่ถอดแบบ ‘คนผู้นั้น’ มาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ก็มีเพียงแค่ความพึงพอใจชั่วคราวที่ได้จากการร่วมรักเท่านั้น มีเพียงแค่อย่างเดียวแท้ๆ

แม้จะได้ครอบครองสิ่งที่ปรารถนาจนสมใจอยาก แต่กลับไม่รู้สึกพอใจเลยแม้แต่น้อย ยิ่งกอดรัดมากเท่าไร ความร้อนรนใจอันไร้สาเหตุที่ราวกับสิ่งซึ่งต้องครอบครองไว้กำลังหลุดลอยผ่านร่องนิ้วไปก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เหตุผลของความไม่พึงพอใจอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้คงมีเพียงข้อเดียว

“……หมายความว่า ไม่ว่าจะทำยังไงของปลอมก็ไม่มีวันเติมเต็มได้งั้นเหรอ”

สายตาอันว่างเปล่าจ้องมองใบหน้าที่ทำให้นึกถึงคนซึ่งตนคะนึงหาอย่างไม่วางตา แพขนตาหนาทึบ ดวงตาเรียวระหง จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากน่าชังที่พ่นออกมาแต่ถ้อยคำเย็นชา

ใบหน้าที่คล้ายคลึงกันจนน่าขนลุก และเมื่อได้ยินถ้อยคำเชือดเฉือนที่ไม่ยอมลงให้แม้แต่คำเดียว ทั้งที่รู้ว่าไม่ใช่ แต่บางคราวความหวังกลับผุดขึ้นมาว่า หรือว่า

หรือว่า ไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือถ้าหากว่า มีความผิดพลาดบางอย่างเกิดขึ้น แล้วเซร่า โรเซนบอม ได้ฟื้นคืนชีพกลับมาอยู่เคียงข้างเขาจริงๆ มันคือความหวังลมๆ แล้งๆ ที่มักจะแวบเข้ามาในหัว

ทั้งที่รู้ว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะมอบให้ตนได้แล้ว แต่ในซอกหลืบหนึ่งของหัวใจ เขากลับรู้สึกตัดพ้อและท้อแท้อยู่ชั่วขณะซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ทำไมเธอถึงไม่ใช่คนผู้นั้นกันนะ

“ไม่ควรคิดแบบนั้นแท้ๆ”

เอน็อคที่ส่งเสียงหัวเราะเยาะหยันตัวเองหลุบสายตาลงต่ำอย่างขมขื่น เขาเคยหวังว่าการเก็บสิ่งที่มีความคล้ายคลึงไว้ข้างกายจะช่วยให้ลืมเลือนความโดดเดี่ยวอันบาดลึกนี้ไปได้บ้าง ทว่ากลับรู้สึกราวกับความกระหายยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก

เมื่อนั้นเองที่เอน็อคตระหนักได้ว่า ตนยังคงมีความรู้สึกที่เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานอย่างเช่นความโลภหลงเหลืออยู่ และเขาก็กดข่มความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาเงียบๆ นั้นให้ดับสิ้นลง

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาปลอบประโลมตนเองว่าทาสตรงหน้าคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ตนสามารถครอบครองได้ เช่นเดียวกับที่เคยทำมาตลอด เขาควรพึงพอใจกับการโอบกอดสิ่งทดแทนที่ละม้ายคล้ายคลึงที่สุดไว้ และทะนุถนอมมันเสีย

เอน็อคที่ย้ำเตือนใจซ้ำๆ สบตากับทาสสาวด้วยแววตาที่เรียบเฉยลงกว่าเดิม เขาคลายแขนที่กอดอกแน่นราวกับลงกลอนประตูไว้ออก ก่อนจะลูบไล้แก้มของคนที่หลับใหลอย่างแผ่วเบา แล้วพึมพำออกมา

“อย่ามอบความหวังให้ฉันเลย”

แม้จะดูเหมือนเอ่ยกับหญิงสาวตรงหน้า ทว่าคำพูดนั้นแท้จริงแล้วคือคำเตือนที่มอบให้แก่ตนเอง

ถึงจะคล้ายคลึงกันถึงเพียงนี้ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เซร่า โรเซนบอม แม้จะคิดถึงแทบขาดใจ แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่เซร่า โรเซนบอม ถึงเขาจะสร้างปาฏิหาริย์มานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าปาฏิหาริย์ที่ตนปรารถนากลับไม่เคยเกิดขึ้น

ดังนั้นการเก็บงำความหวังลมๆ แล้งๆ ไว้จึงเป็นเรื่องไร้ความหมาย

‘เอน็อค ซอร์เซอร์’

เพราะความปรารถนาที่เขาเฝ้าหวังนั้น

‘คนที่เจ้าเฝ้าถวิลหาจะไม่มีวันหวนกลับมาเคียงข้างเจ้าเป็นอันขาด’

มันคือจิตใจที่ตายไปแล้วซึ่งถูกตอกตรึงไว้ตั้งแต่เนิ่นนานมาแล้วว่าจะไม่มีวันเป็นจริง

‘คำทำนายนี้จักต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน’

เพราะมันคือความหวังที่ถูกสังหารทิ้งอย่างเด็ดขาด... โดยพระเจ้า