[นิยาย] เมื่ออดีตชาติ ฉันเคยขายชาติมาแล้วค่ะตอน 41

ตอน 41

ตอนที่ 41

ริมฝีปากของเขาเหยียดยิ้มเย้ยหยันออกมาอย่างเย็นชา ก่อนที่เขาจะปักมีดสั้นเข้ากลางหัวใจของเซร่าในชั่วพริบตาต่อมา

“……!”

อ๊ะ จริงด้วย ฉันผลักหมอนี่ไปนี่นา เซร่าที่เพิ่งนึกถึงความผิดพลาดที่ตนยังไม่ได้สะสางออกพลันมีสีหน้าแข็งค้างไปชั่วครู่

เพราะสติกระเจิดกระเจิงจนเกินไป เธอจึงลืมความจริงข้อสำคัญนั้นไปเสียสนิท เซร่าเองยังตกใจกับความจริงข้อนี้จนลืมแม้กระทั่งจะเอ่ยคำพูด เอาแต่พะงาบๆ ปากเหมือนปลาทอง

“นะ นายท่านคะ เรื่องนั้นความจริงแล้วมันเป็นเพราะว่า...” “ไม่ต้องมาแก้ตัว”

เธอพยายามจะเอ่ยคำแก้ตัวงี่เง่าเพื่อเอาใจเขา ทว่ายังไม่ทันได้เริ่มพูดเป็นเรื่องเป็นราวก็ล้มเหลวเสียแล้ว

“ถึงอย่างนั้นเรื่องขอโทษก็...” “ไม่ต้องมาขอโทษด้วย”

เรื่องขอโทษก็โดนดักคอเช่นกัน เซร่าที่ถูกปิดทางหนีทีไล่ทุกช่องทางปั้นสีหน้ารู้สึกผิดและน่าสงสารสุดชีวิตพลางเอ่ยอ้อนวอนเขา

“ถ้าอย่างนั้นฉันต้องทำอย่างไรถึงจะได้รับการยกโทษ...” “ฮ่าๆ!”

เอน็อคหัวเราะร่าออกมาราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก เขากลั้นหัวเราะคิกคักอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยอันเย็นชา

“โลกนี้ไม่มีการยกโทษอะไรทั้งนั้นแหละ” “...” “ก็แค่ต้องทนรับผลลัพธ์ที่แต่ละคนได้รับไปก็เท่านั้น”

วีรบุรุษผู้มีชีวิตมาอย่างยาวนานสั่งสอนทาสของตนด้วยคำพูดอันลึกซึ้ง นายท่านผู้สั่งสอนให้รู้ว่าโลกไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นตอกย้ำความจริงที่ตนตระหนักรู้อีกครั้งอย่างเฉียบขาด

“ทนเอาซะ”

ไม่มีทางที่เซร่าจะได้รับการอภัยจากเขา มีเพียงการอดทนรับผลลัพธ์ที่ได้รับเท่านั้น...

และผลลัพธ์ที่ได้รับนั้นก็คือการเกลือกกลิ้งบนเตียงกับเอน็อค ซอร์เซอร์

เอน็อคที่ยกขาสองข้างซึ่งอ้ากว้างขึ้นพาดบ่าปีนขึ้นมาทาบทับอยู่บนตัวเซร่าอย่างสมบูรณ์ เมื่อร่างกายของเซร่าพับครึ่ง ผนังภายในที่คับแคบอยู่แล้วจึงยิ่งบีบรัดท่อนเอ็นของเอน็อคแน่นขึ้นไปอีก

เสาเนื้อที่ตอกอัดลงมาจากด้านบนให้ความรู้สึกราวกับแทรกตัวลึกเข้าไปยิ่งกว่าเดิมอาจเป็นเพราะน้ำหนักตัวที่โถมทับลงมา เอน็อคบดคลึงสะโพกแผ่วเบาราวกับกำลังกะตำแหน่ง เขากดส่วนปลายเล็งไปยังจุดที่ทำให้สะโพกของเซร่าสะดุ้งเฮือกทันทีที่สัมผัสโดน แล้วตอกกระแทกเข้าไปในรูรักอย่างไร้ความปรานีราวกับกำลังตอกเสาเข็ม

“อ๊า!”

ส่วนปลายที่ทิ้งน้ำหนักลงมาบดกระแทกเข้ากับจุดกระสันอันบอบบางที่เซร่าไม่มีทางแกล้งทำเป็นไม่รู้สึกรู้สาได้ในมุมตั้งฉาก จุดนั้นที่ถูกกระแทกซ้ำๆ จนไวต่อสัมผัสถึงขีดสุดโปรยปรายความเสียวซ่านดิบเถื่อนไปทั่วทั้งร่าง ราวกับปราการป้องกันขั้นต่ำสุดที่จะคอยคุ้มกันมันได้หลุดลอกออกไปจนหมดสิ้น

ความสุขสมที่ซัดสาดออกไปนั้น ในท้ายที่สุดก็ไหลย้อนกลับมายังจุดกำเนิดและปะทุขึ้นกลายเป็นประกายไฟเปรี๊ยะๆ

เพียงไม่นาน ผนังภายในของเซร่าก็เริ่มกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ตอนนี้เซร่ารู้แล้วว่าสาเหตุที่ท้องน้อยปั่นป่วนและบีบตัวแน่นเป็นเพราะกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการระเบิดออก

“อ๊ะ ดะ เดี๋ยวก่อน ฮา เบาๆ หน่อย มัน แรง เกินไปแล้ว...!”

ความเสียวซ่านที่ท่วมท้นจนเจ็บแปลบทำให้เซร่าเผลอวิงวอนขอให้เขาช่วยกระแทกเบาๆ โดยไม่รู้ตัว เอน็อคย้อนถามด้วยสีหน้าที่บอกชัดว่าฝันไปเถอะ

“แล้วตอนเธอผลักหลังฉัน เธอผลักเบาๆ งั้นเหรอ?”

พร้อมกับคำถามที่ทำเอาพูดไม่ออก เอน็อคกลับยิ่งขยับสะโพกกระแทกกระทั้นรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เป็นการขยับเอวอันดุดันไร้ความปรานีราวกับสัตว์ป่าที่กำลังขึ้นคร่อมเพื่อจัดระเบียบลำดับชั้นฝูง

“ไม่สิ จะเจ้าคิดเจ้าแค้น อื้อ อะไรขนาดนี้ยะ! ฮ้า!”

ความขี้งอนขี้ตื๊อที่ตัดบทการสนทนาทุกอย่างทำเอาเซร่าแทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความตกตะลึง

ผนังภายในที่นุ่มเนียนดั่งแพรไหมดูดรัดท่อนเอ็นอันน่าเกรงขามที่กระหน่ำกดกระแทกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ช่องทางรักของเซร่าส่งเสียงครางระงมราวกับจะยอมจำนนต่อผู้พิชิตคนแรกที่เบิกทางให้ พร้อมทั้งหลั่งน้ำรักออกมาราวกับเขื่อนแตก

แรงกระตุกเกร็งแผ่วเบาที่เริ่มขึ้นจากส่วนลึกสุดซึ่งเป็นที่ซ่อนของปากมดลูกลามเลียออกมาจนถึงปากทาง ผนังเนื้อด้านในที่สั่นระริกและบีบรัดตัวพยายามดันแก่นกายของเอน็อคออกไป ราวกับต้องการปกป้องจุดกระสันที่อ่อนไหวจนเกินต้านทาน

ทว่าคราวนี้เอน็อคไม่ยอมออมมือให้ ชายหนุ่มแทรกตัวแหวกผ่านเข้าไปอย่างดื้อดึงราวกับจะบอกว่าฝันไปเถอะ ก่อนจะกดกระแทกผนังเนื้อที่ใกล้จะถึงขีดจำกัดอย่างไร้ความปรานี

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อเปียกชื้นที่กระทบกันดังลั่นอย่างโจ่งแจ้ง ทุกครั้งที่ส่วนหัวหยักบานสะพรั่งกวาดคว้านลึกเข้าไปข้างใน น้ำรักใสบริสุทธิ์ก็ทะลักล้นออกมาสู่ภายนอก

บัดนี้จุดเชื่อมประสานระหว่างเซร่ากับเอน็อคเปียกชุ่มโชกจนไม่ว่าจะแตะตรงไหนก็ลื่นไหลไปหมด

“ฮ้าาา!”

เซร่าที่รองรับอารมณ์ของเอน็อคอย่างไร้เรี่ยวแรงกรีดร้องโหยหวนราวกับสัตว์ป่าพลางหงายศีรษะไปด้านหลัง ปลายนิ้วเท้าของเธององุ้มเข้าหากันก่อนจะเหยียดเกร็งออกไป กระแสไฟร้อนลวกแล่นปราดไปทั่วจุดสัมผัสรับความรู้สึกทั่วเรือนร่าง

ท้องน้อยที่ถูกทะลวงทิ่มแทงอย่างไร้ความปรานีทั้งที่เป็นครั้งแรกนั้นปวดหนึบจนรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งไหลซึมเปรอะเปื้อนออกมาด้านล่าง

ทว่าเซร่าที่กำลังตะเกียกตะกายอยู่ในความเสียวซ่านเจียนตายทำได้เพียงอ้าปากกว้างและเปล่งเสียงอึกอักติดขัดอยู่ในลำคอเท่านั้น

แม้จะพยายามอ้าปากกว้างเพียงใดทว่าลมหายใจกลับไม่ยอมไหลเวียนเข้าไป รูม่านตาที่เบิกกว้างสั่นระริกขณะที่ภาพตรงหน้าเริ่มมืดดับลงไปทุกที

เอน็อคสอดลิ้นเข้าไปในริมฝีปากที่เผยออ้าพะงาบๆ อย่างไม่ลังเล เขาตวัดหยอกเย้าเรียวลิ้นที่กำลังสั่นระริกไม่ต่างจากช่องทางรักด้านล่างอย่างย่ามใจ ก่อนจะกระซิบบอกอย่างอ่อนหวาน

“ตลอดหนึ่งสัปดาห์หลังจากนี้ ฉันจะอยู่ติดกับเธอไม่ห่างเลยล่ะ”

จากนั้นเขาก็จับยึดเซร่าที่ยังคงตัวสั่นเทิ้มด้วยความสุขสมเอาไว้ แล้วยัดเยียดความหฤหรรษ์อันป่าเถื่อนใส่เข้าไปอีกครั้ง

“ขอร้องละ พักสักนิด พักก่อน นะ อ๊าาา!”

เซร่าที่รู้สึกเสียวซ่านจนช่องท้องร้อนรุ่มจนแทบจะกลายเป็นเย็นวาบสะบัดศีรษะไปมาพลางกรีดร้องขอความเห็นใจอย่างน่าเวทนา

เธอคิดว่าจุดสุดยอดที่กำลังสัมผัสอยู่นี้คือจุดสิ้นสุดแล้วแท้ๆ ทว่าเมื่อมีสิ่งเร้ากระตุ้นเข้ามาเพิ่ม ความรู้สึกปวดปัสสาวะอย่างรุนแรงก็แล่นพล่านขึ้นมาจากใต้สะดือ

“เวลาพักมันจะมีที่ไหนกัน”

เจ้านายผู้เด็ดขาดเอ่ยเร่งเร้าเธออย่างไม่ดูสถานการณ์พลางบอกว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาทำแบบนั้น

“เธอต้องรีบหายดีสิ ยัยทาสของฉัน”

จุ๊บ เอน็อคที่กระซิบอย่างอ่อนโยนแนบริมฝีปากลงบนแก้มของเซร่า เขาดูดกลืนเนื้อนุ่มนิ่มเข้าไปเต็มปากก่อนจะขบเคี้ยวอย่างหักห้ามอารมณ์ไม่อยู่

“อ๊า อยะ……!”

เซร่ากรีดร้องลั่นออกมาก่อนที่เอน็อคจะขยับสะโพกได้ครบสิบครั้งเสียด้วยซ้ำ จุดสุดยอดระลอกใหม่ที่ซ้อนทับเข้ามานั้นกลับนุ่มนวลกว่าครั้งแรกอย่างผิดคาด

เรือนร่างของหญิงสาวที่เคยสั่นสะท้านจากกระแสไฟอันเฉียบคมพลันคลายความระแวดระวังและหลอมละลายลงอย่างอ่อนระทวยไปกับความสุขสมอันแสนอ่อนโยนที่แผ่ซ่านออกมาจากส่วนลึกสุดของมดลูก

พรวด พร้อมกันนั้นความรู้สึกปวดปัสสาวะที่เธอขมิบกลั้นเอาไว้ก็พวยพุ่งทะลักออกมาจนห้ามไม่อยู่ สายน้ำที่พุ่งกระฉูดออกมานั้นพุ่งตรงไปเปรอะเปื้อนหน้าท้องของเอน็อค และบางส่วนก็ไหลรินชโลมไปตามเรือนร่างของเซร่า

เริ่มต้นจากจุดนั้น ของเหลวใสแจ๋วก็พวยพุ่งกระเซ็นออกมาเป็นสายตามจังหวะที่เอน็อคกระทุ้งสวนเข้ามาไม่หยุดหย่อน

“ฉะ ฉัน ฉะ ฉันนน……!”

เซร่าตกใจแทบสิ้นสติเพราะคิดว่าตัวเองเผลอฉี่ราดออกมา

“อ่า ค่อยคุ้มเหนื่อยหน่อย”

สายตาที่เอน็อคทอดมองเซร่าผู้น่าสงสารนั้นหวานหยดย้อยราวกับจะกลืนกิน

พอคิดว่าจะได้เห็นสีหน้าแบบนั้นต่อไปอีกตั้งหนึ่งสัปดาห์ สะโพกก็พลอยปวดเมื่อยขึ้นมาทันที

“อึก……!”

เอน็อคที่ครางต่ำในลำคอในที่สุดก็หลั่งออกมา รอยบุ๋มปรากฏขึ้นที่สะโพกทั้งสองข้างอันแข็งแกร่งดั่งหินผาขณะที่เขาบีบเค้นรีดน้ำรักที่สั่งสมไว้เป็นเวลานานออกมาจนหมดสิ้น

ท่อนเอ็นที่กระตุกเต้นตุบๆ เติมเต็มภายในผนังเนื้ออันอ่อนยวบยาบจนหมดสภาพด้วยสิ่งที่หลั่งรินออกมาจากตัวเขาจนล้นปรี่

น้ำรักที่ฉีดพุ่งออกมาหลายระลอกกระแทกกระทบเข้ากับจุดกระสันที่ทรมานเซร่ามาตลอดราวกับจงใจเล็งเอาไว้

น้ำกามเหนียวข้นเกาะติดแน่นกับผนังเนื้ออันแสนบอบบาง ด้วยความที่เขาหลั่งลึกเข้าไปข้างในมากจนเกินไป เซร่าจึงรู้สึกอึดอัดหนักอึ้งในท้องน้อยราวกับเป็นภาพหลอน

เอน็อคที่ใช้สองแขนโอบกอดเซร่าไว้แนบแน่นเทน้ำรักเข้าไปในส่วนลึกสุดหยดสุดท้ายจนเกลี้ยงเกลา

“ฟู่ว―”

ความเสียวซ่านสะท้านไปทั่วเอวก่อนจะแล่นขึ้นไปตามแนวสันหลังจนถึงท้ายทอยของเอน็อค เขาระบายลมหายใจร้อนผ่าวออกมาเยี่ยงสัตว์ป่าที่ได้อิ่มหนำสำราญกับเหยื่อ และทันทีที่การปลดปล่อยอันยาวนานสิ้นสุดลง เขาก็ถอนแก่นกายออกโดยไม่รีรอ

สิ่งที่คั่งค้างอยู่ภายในพลันทะลักล้นทะลวงออกตามช่องทางนั้นออกมา ท่อนลำของเอน็อคเปรอะเปื้อนชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักของเซร่าและน้ำกามที่ตนเพิ่งฉีดพ่นออกมาจนชุ่มโชก

ส่วนหัวของมันที่ทอดตกทิ้งตัวลงเหมือนงูที่หลับใหลยังคงอวดความยาวและน้ำหนักอันน่าเกรงขามแม้ไม่ได้แข็งตัวก็ตาม

“ต้องกลืนเข้าไปให้หมดสิ ของดีต่อร่างกายทั้งนั้นนะ”

เอน็อคดันน้ำรักที่ไหลเยิ้มย้อนกลับเข้าไปในร่องรักที่กำลังขมิบตอดถี่ๆ พร้อมกับแกล้งใช้นิ้วบดคลึงจุดกระสันที่อยู่ใกล้กับปากทางเข้าอย่างจงใจ

“ฮ๊า ฮือออ……!”

ส่งผลให้เซร่าพ่นสายน้ำพวยพุ่งออกมาอีกระลอก เอน็อคทั้งที่เป็นคนยั่วยุแท้ๆ กลับทำเสียงระรื่นราวกับไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

“แต่ก็ไม่ได้บอกให้ปล่อยออกมาสักหน่อยนี่” “อื้อ!”

คำพูดที่ตอกย้ำความอับอายทำให้เซร่าจมดิ่งลงสู่ความละอายใจซ้ำอีกหน

เอน็อคแสยะยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ แม้เขาจะรู้เต็มอกว่าสิ่งที่เซร่าปล่อยออกมาไม่ใช่ปัสสาวะ แต่เขาก็ไม่ได้ใจดีพอที่จะบอกความจริงเพื่อรักษาสภาพจิตใจของเธอแต่อย่างใด

“นอนพักสักงีบเถอะ คราวนี้คงไม่เจ็บแล้วล่ะ”

เขาที่อารมณ์สงบลงในระดับหนึ่งช่วยจัดท่าทางอันแสนอึดอัดของเซร่าให้กลับสู่สภาพเดิมพลางเอ่ยปากบอกให้เธอนอนพัก

“มะ ไม่ใช่สิ…”

เธออึ้งจนพูดไม่ออก ทำเรื่องพรรค์นี้ลงไปแล้วยังจะให้หลับลงได้อย่างสบายใจงั้นเหรอ จะล้อกันเล่นหรือไง ทั้งที่หมอนั่นเป็นตัวการย่ำยีสติอารมณ์จนเธอไม่อาจข่มตานอนได้อย่างสบายใจแท้ๆ

เซร่าคิดว่าตัวเองไม่มีทางหลับลงได้อย่างแน่นอน แม้เธอจะเป็นคนที่เชื่อมั่นเสมอมาว่าผลลัพธ์สำคัญกว่ากระบวนการ แต่สำหรับครั้งนี้ กระบวนการมันรุนแรงเกินไปจนต่อให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นเช่นไรเธอก็คงดีใจไม่ลง

เซร่าตระหนักได้ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนเตียงหลังนี้กำลังสลักลึกลงในสมองและร่างกายราวกับรอยสัก ภาพอนาคตที่เธอต้องตัวสั่นเทาด้วยความอับอายเป็นพักๆ ไปตลอดชีวิตเพราะความทรงจำที่ไม่อาจลบเลือนหรือลืมลงได้นั้นแจ่มชัดขึ้นมาทันตา

‘ชีวิตฉันจบสิ้นแล้ว ถึงเดิมทีมันจะจบไปแล้วรอบหนึ่งก็เถอะ แต่คราวนี้จบเห่ของจริงแน่…’ เอน็อคที่ได้ยินเสียงพึมพำตัดพ้อกับตัวเองยื่นหน้าเข้ามาใกล้พลางหัวเราะอย่างขี้แกล้ง

“ยังไม่จบสักหน่อย เพราะงั้นก็นอนไปเถอะ”

พอคิดว่าตัวเองทำเรื่องน่าขายหน้าต่อหน้าไอ้หมอนั่นราวกับสัตว์เดรัจฉานไร้การอบรม สติสัมปชัญญะของเธอก็แทบจะพังทลายจนไม่อาจทนอยู่เฉยได้

‘ฆ่าฉันให้ตายจริงๆ ไปเลยยังจะดีกว่า’ เซร่าที่ก่นด่าสาปแช่งตัวเองหลับตาทั้งสองข้างลงเพื่อตัดขาดการมองเห็น

ทั้งที่คิดว่าไม่มีทางหลับลงได้อย่างแน่นอน ทว่าไออุ่นอันแสนสบายและนุ่มละมุนกลับโอบล้อมเซร่าไว้อย่างน่าประหลาด หรือสิ่งที่เขาปล่อยเปรอะเปื้อนออกมาจะดีต่อร่างกายเหมือนอย่างที่เอน็อคว่าไว้จริงๆ กันนะ พอคิดแบบนั้นความอับอายก็ถาโถมเข้ามาอีกระลอก

“…….”

เมื่อเธอจงใจสะบัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป สติก็จมดิ่งลงสู่ห้วงลึกอย่างรวดเร็ว ความมืดมิดที่ไร้ทั้งความเจ็บปวด ไร้พิษไข้สูง และไร้ความทรมานใจได้โอบกอดสติของเซร่าไว้ เซรายินยอมปล่อยกายให้จมสู่ความว่างเปล่าอันเงียบสงัดด้วยความเต็มใจ

พลางภาวนาว่าเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ขอให้ตัวเองกลับไปอยู่ในกองเพลิงนรกเสียยังจะดีกว่า