[นิยาย] สายใยรักของน้องชายข้างบ้านตอน 16

ตอน 16

อูฮีหายใจกระเส่าอย่างทรมานราวกับกำลังชักเกร็งด้วยแรงกดทับจนแทบหายใจไม่ออก น้ำตาเอ่อคลอรอบดวงตาที่ลืมกะพริบโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลกประหลาดที่แน่นตึงไปทั่วท้องทำให้อูฮีซบลงกับอ้อมอกของชายหนุ่มแล้วฝังใบหน้าไว้บนไหล่กว้างของเขาอย่างหมดเรี่ยวแรง

“ฮึก ถึงข้างในเลย... ฮือ เจ็บ...”

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่อัดแน่นลึกเข้าไปในช่องท้องถึงเพียงนี้ ความรู้สึกอิ่มแน่นประหลาดราวกับถูกเติมเต็มจนถึงขีดจำกัดทำให้เธอไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย ราวกับมีเสาหลักขนาดใหญ่ตอกตรึงไว้ในร่างกายของเธอ

ชั่วขณะนั้นเอง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอที่ส่องแสงวาบอยู่ข้างโซฟาขึ้นมา นิ้วมือเย็นเยียบปัดหน้าจอเพียงครั้งเดียว แสงไฟที่ส่งสัญญาณบอกการมีตัวตนอย่างน่ารำคาญก็ดับลง เขาคว่ำโทรศัพท์ลงแล้วโยนทิ้งไปบนหมอนอิงโซฟาทันที จากนั้นเสียงทุ้มต่ำก็กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู

“ไหนบอกว่าจะทำให้ทุกอย่างไง อูฮี กลืนเข้าไปแล้วก็ต้องขยับสิ”

ชายหนุ่มฟาดฝ่ามือลงบนสะโพกของเธอเบาๆ เพียะหนึ่ง ความเจ็บแปลบกะทันหันทำให้ร่างของเธอสะดุ้งเฮือก

“ฮะ... ฮึก...”

เธอทำได้เพียงถอนหายใจสั้นๆ แทนคำพูด พลางฝืนยกสะโพกขึ้นอย่างยากลำบากทั้งที่ยังโอบอุ้มท่อนเนื้อแข็งขึงที่บดเบียดอยู่ภายในอันเปียกชุ่ม ทว่าเพราะแก่นกายของเขาใหญ่โตจนคับแน่นไปหมด การเคลื่อนไหวจึงเชื่องช้าและเจ็บปวดเหลือเกิน

สัมผัสที่ฝืดเคืองราวกับท่อนไม้คอยครูดและบดขยี้เนื้อเยื่ออ่อนนุ่มด้านใน แม้จะขยับขึ้นลงเพียงแค่นิดเดียว แต่แรงกดดันจนแทบจะฉีกขาดพร้อมกับความเสียวซ่านแปลกใหม่ก็แผดเผาไปทั่วประสาทรับรู้

ชายหนุ่มฟาดฝ่ามือลงบนสะโพกกลมกลึงของเธออีกครั้ง เพียะ

“ฮึก...!”

“ฮ่า... ลองขยับอีกนิดสิ... นะ?”

“อ๊ะ เจ็บ! ฮึก อย่าตีนะ... เดี๋ยวฉันขยับเอง...”

อูฮีอ้อนวอนออกไปโดยไม่รู้ตัวพลางค่อยๆ โยกสะโพกช้าๆ เพื่อให้เกิดการเสียดสี ยิ่งทำเช่นนั้น เสียงลมหายใจของชายหนุ่มก็ยิ่งหยาบกระด้างขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่เธอกำลังโยกสะโพกอย่างเหนื่อยยากอยู่นั้น มือหนาของชายหนุ่มก็เลื่อนขึ้นมาตามเอวแล้วบีบขยำหน้าอกผ่านเนื้อผ้าของชุดเดรส เขาฟอนเฟ้นเต็มแรงดั่งกำลังบดก้อนดินเหนียว ก่อนจะดึงสายเดี่ยวลงอย่างไม่ปรานี ผ้านุ่มเลื่อนหลุดลงไปกองที่เอว เผยให้เห็นทรวงอกอย่างหมดจด อุ้งมือใหญ่ของเขาจึงกอบกุมมันไว้เต็มมือด้วยความละโมบ

“อา ใหญ่กว่าที่จินตนาการไว้ซะอีก สีก็อ่อนกว่าตั้งเยอะ”

เขาพึมพำถ้อยคำที่ไม่อาจเข้าใจได้พลางหยอกเย้าทรวงอก ปลายนิ้วโป้งที่บดคลึงยอดอกแทบจะขยี้แล้วดึงรั้งจนเหมือนจะบิดหยิก ทำให้อูฮีบิดกายเร่าและใช้มือทั้งสองข้างยึดไหล่แข็งแกร่งของเขาไว้แน่น

“อื้อ... ยอนจุน... เจ็บนะ...”

“...ตรงไหน?”

“อึ่ก... หน้าอก”

“ตรงนี้เหรอ? ตรงนี้คือหน้าอกเหรอ?”

ยอดอกที่ถูกนิ้วของเขาคีบไว้ถูกดึงรั้งจนแทบจะหลุดออกมา

“อ๊ะ... ยอด... ยอดอก...”

ทันทีที่อูฮีละล่ำละลักบอก เสียงหัวเราะทุ้มต่ำอย่างพึงพอใจประหนึ่งว่าเธอตอบถูกก็ดังขึ้น พร้อมกับแรงบีบที่มือซึ่งผ่อนคลายลงอย่างนุ่มนวล ท่ามกลางหัวสมองที่พร่ามัวด้วยความเมา ความรู้สึกขัดแย้งบางอย่างแล่นผ่านเข้ามาแวบหนึ่ง ยอนจุนไม่เคยกลั่นแกล้งเธอด้วยวิธีแบบนี้มาก่อนเลยนี่นา

ทว่ายังไม่ทันได้ไขข้อสงสัยนั้น ชายหนุ่มก็ซุกไซ้ใบหน้าลงกับหน้าอกของเธอพลางบีบขยำสะโพกแน่นเพื่อเร่งเร้า

“อูฮี เอวหยุดขยับแล้วนะ”

ด้วยความหวาดระแวงว่าอาจจะโดนตีสะโพกอีก อูฮีจึงเริ่มขยับเอวอีกครั้ง

“อูฮีของเรา สวยจริงๆ”

ชายหนุ่มที่ซุกไซ้ใบหน้าอยู่กับอกอิ่มอ้าปากครอบครองยอดอก สัมผัสจากลิ้นร้อนที่โลมเลียยอดปทุมถันทำให้อูฮีเผลอแอ่นเอวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เขาดูดดึงยอดอกอย่างงุ่มง่ามเหมือนทารกที่เพิ่งเคยได้ลิ้มรสนมแม่เป็นครั้งแรก ทว่ากลับเต็มไปด้วยความตะกละตะกลามไม่ต่างจากหิวกระหาย เสียงดูดดึงดังจ๊วบ จ๊วบ ผสมปนเปไปกับเสียงเสียดสีแฉะชื้นเบื้องล่าง

สิ่งที่ฝังลึกทะลวงผ่านภายในช่องคลอด เสียงเนื้อชื้นแฉะกระแทกกระทบกันดังพั่บ พั่บ ก้องสะท้อนไปทั่วความมืดมิดอันเงียบสงัด อูฮีโยกขยับเอวเร็วขึ้นเรื่อยๆ สะโพกของเธอกระแทกเข้ากับกระดูกเชิงกรานแข็งแกร่งของชายหนุ่มอย่างแรงจนเกิดเสียงดังเพียะ

เมื่อแท่งเนื้อร้อนผ่าวสัมผัสลึกแล้วถอนออกซ้ำๆ ภายในก็ร้อนรุ่มประหนึ่งถูกแผดเผา แม้ความรู้สึกครูดเสียดสีด้านในจะน้อยกว่าปกติเพราะขนาดที่คับแน่นจนเต็มตึง แต่ส่วนที่ไวต่อสัมผัสกลับถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วงแทน จนก่อเกิดเป็นความเสียวซ่านในรูปแบบที่ต่างไปจากเดิม

“อื้อ... อ๊อย เป็นไงบ้าง ยอนจุน? ฮา... ชอบไหม?”

อูฮีซบใบหน้าที่ร้อนผ่าวลงกับซอกคอของชายหนุ่มแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหอบกระเซ่า เขาไม่ได้ตอบอะไร ทว่าเสียงลมหายใจกลับหยาบกระด้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเธอใช้ปลายลิ้นเลียซอกคอที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของเขา ก็สัมผัสได้ว่าไหล่หนากระตุกไหว รู้สึกดีสินะ ปฏิกิริยาของเขาทำให้เบื้องล่างยิ่งแฉะชื้นและหลั่งรินน้ำหวานออกมามากขึ้น เอวของอูฮียังคงกลืนกินความเป็นชายของเขาอย่างบ้าคลั่งต่อไป

ในตอนนั้นเอง คำตอบที่ล่าช้าก็ส่งกลับมาเป็นเสียงกระซิบ

“อือ... ชอบสิ... มาก มากเหลือเกิน... ชอบจนแทบบ้าเลย อูฮี”

เสียงแหบพร่าดังก้องอยู่ข้างหู ไม่นานก็สัมผัสได้ว่าเชิงกรานของเขาที่อยู่ด้านล่างเริ่มขยับไหว ในชั่วพริบตานั้นสถานการณ์ก็พลิกผันอีกครั้ง ชายหนุ่มที่ยอมรับการเคลื่อนไหวของเธออย่างว่าง่ายมาโดยตลอดกลับใช้ท่อนแขนแข็งแรงรวบเอวเธอไว้ แล้วเริ่มกระแทกสวนขึ้นมาจากด้านล่างอย่างดุดัน

“ฮึก! ฮือ ยอนจุน มัน... อ๊า! อื้อ เจ็บ อ๊ะ...”

แม้จะมีเสียงกรีดร้องปนสะอื้นของอูฮีที่หลุดรอดออกมาอย่างกะทันหัน แต่ชายหนุ่มกลับไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียวและยิ่งขยับเอวอย่างป่าเถื่อนยิ่งขึ้น เขาถอนส่วนหัวบานออกจากภายในตัวเธอมาครึ่งหนึ่ง ก่อนจะตอกอัดเข้าไปลึกจนเกิดเสียงดังพั่บ พั่บ ดั่งกำลังประทับตราลงบนปากมดลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ร่างที่ลอยขึ้นด้วยแรงสะท้อนถูกบวกเข้ากับแรงโน้มถ่วงและถูกมือของเขาเหนี่ยวรั้งให้ตกลงมากระแทกอย่างรุนแรง แม้เนื้อสะโพกจะกระเพื่อมไหวช่วยซับแรงกระแทกไว้ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งแรงปะทะที่กระหน่ำตีปากมดลูกได้เลย

ทุกครั้งที่ลำเนื้ออวบใหญ่สอดประสานแทรกซึมเข้ามาอย่างไร้ช่องว่าง น้ำหวานที่เอ่อล้นอยู่ภายในก็ถูกดันทะลักออกมาด้านนอกแล้วไหลเยิ้มหยดย้อยไปตามเรียวขา หน้าอกกระเพื่อมไหวขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการร่วมรักจนเจ็บระบม

“อ๊ะ อ๊อย... เบาๆ หน่อย... เจ็บ ฮึก ยอน จุน อึก!”

หลังจากจังหวะสอดประสานอันล้ำลึกดำเนินติดต่อกันไปหลายครั้ง ความเจ็บปวดในคราแรกก็แปรเปลี่ยนเป็นความสุขสมอันรุนแรงที่เข้าจู่โจมและโอบรัดไปทั่วทั้งร่าง เธอไม่อาจต่อต้านได้เลย การเคลื่อนไหวที่ไร้ความปรานีทำให้อูฮีเผลอเหนี่ยวรั้งแนบชิดกับกายของชายหนุ่มแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ส่วนหัวขนาดใหญ่ขยายเนื้อนุ่มด้านในจนแทบจะถึงขีดจำกัด และน้ำรักที่ทะลักออกมาก็ยืดเยิ้มเหนียวเหนอะหนะคล้ายน้ำผึ้งตรงจุดที่เชื่อมต่อกัน รอยสะท้านร้อนวาบแล่นปราดไปตามแนวกระดูกสันหลังเทียบเท่ากับภายในที่อ่อนระทวย ร่างกายกระตุกเกร็งโดยไม่ได้รับอนุญาต หากแต่การกระแทกกระทั้นเยี่ยงสัตว์ป่าที่ทะลวงลึกเข้ามาถึงด้านในก็กลืนกินการขัดขืนทั้งหมดไปอย่างง่ายดาย

ยิ่งสะโพกที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อฟาดกระทบกับต้นขาของเขาจนเกิดเสียงดังเพียะ เพียะ อย่างเหนอะหนะมากเท่าไร ทัศนวิสัยเบื้องหลังเปลือกตาที่ปิดสนิทก็ยิ่งแตกกระจายเป็นสีขาวโพลน

“ฮา... จะ... จะเสร็จ อ๊า ฮึก อื้อ!”

เสียงครางหวานของอูฮีดังก้องไปในความมืด เธอมาถึงจุดสุดยอดโดยไม่รู้ตัวท่ามกลางการกระตุ้นเร้าที่โหมกระหน่ำเข้ามาไม่หยุดหย่อน ภายในที่ชุ่มโชกไปด้วยไฟราคะสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่งจนเอวแอ่นโค้งไปเอง

ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มกลับไม่ยอมรอเธอ เขายังคงกระแทกกระทั้นเข้าไปในช่องคลอดที่กำลังบีบกระตุกไม่หยุด หมายจะปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างที่สะกดกลั้นเอาไว้ ผนังภายในที่หดเกร็งอย่างต่อเนื่องจากการถึงจุดสุดยอดไปแล้วครั้งหนึ่งยิ่งตอดรัดความเป็นชายของเขาแน่นขึ้น ท่อนเนื้อแข็งขึงแหวกว่ายเนื้อนุ่มอย่างไม่ปรานีและกวนวนจนปั่นป่วนไปหมด หัวใจเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลักขึ้นมาถึงลำคอ

“ฮึก อ๊า... อ๊ะ ฮา! พอ... พอก่อน ฮา...”

คำอ้อนวอนที่หลุดรอดจากริมฝีปากแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานในไม่ช้า ภายในของเธอแทบจะละลายลงอย่างไร้ทางสู้ต่อการย่ำยีอันดุเดือดของเขา อูฮีรู้สึกได้ถึงแรงบีบที่เพิ่มมากขึ้นจากมือของชายหนุ่มที่จับเอวเธอไว้

“อา... อูฮี... ข้างในของพี่ มันดีเหลือเกิน...”

สุ้มเสียงแหบพร่าดังก้องอย่างชัดเจนแม้ในสติที่เลือนราง เสียงกระแทกทึบหนักดังขึ้นเมื่อส่วนหัวอันทู่ชนเข้ากับส่วนลึกที่สุดของเธอ ก่อนจะบดขยี้อย่างหิวกระหายและแทรกตัวลึกเข้าไปยิ่งกว่าเดิม

ทันใดนั้น ของเหลวเหนียวข้นก็ทะลักเข้าสู่จุดที่บอบบางที่สุดภายในตัวเธอ แรงสั่นสะเทือนจากการหลั่งที่กระตุกเกร็งส่งผ่านมาถึงร่างของเธออย่างชัดเจน

ฮา... ฮา...

สัมผัสอุ่นวาบที่ซึมซาบไปทั่วโพรงมดลูก ร่างกายทั้งร่างแทบจะหลอมละลายไปด้วยไอความร้อนของเขา ร่างของอูฮีที่อ่อนยวบเอนซบลงกับชายหนุ่ม

แต่เขายังคงขยับเชิงกรานเบาๆ คล้ายยังหลั่งไม่เสร็จ ชายหนุ่มกุมสะโพกของอูฮีไว้ด้วยสองมือแล้วขยับเข้าออก เสียงเนื้อเปียกชื้นกระทบกันดังแจ๊ะๆ ทำลายความเงียบงันที่จมดิ่งอยู่ในควันหลงแห่งความสุขสม

เขาควานวนอยู่ข้างในอย่างละเอียดอยู่นานประหนึ่งจะปาดป้ายน้ำรักให้ทั่วถึง แล้วจึงยกลอยสะโพกของอูฮีขึ้น สิ่งร้อนผ่าวที่ฝังลึกอยู่ในช่องคลอดค่อยๆ รูดตัวออกมาช้าๆ ขณะกวาดผ่านผนังภายในของเธอ ความรู้สึกเต็มตื้นที่เคยเติมเต็มภายในมลายหายไปในพริบตา เหลือทิ้งไว้เพียงความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น

ป๊อก― พร้อมกับเสียงคล้ายจุกเปิดออก ท่อนเนื้อที่ยังคงแข็งขึงของเขาก็ดีดผึงออกมากระทบกับหน้าท้องตนเอง

ไม่นานนัก ของเหลวสีขาวขุ่นก็ไหลเยิ้มหยดย้อยลงมาตามต้นขาด้านใน อูฮีที่ฝืนลืมตาขึ้นมองดูร่องรอยของเขาที่เปรอะเปื้อนรินรดลงบนผิวกายอย่างเกียจคร้าน

ภาพที่ไม่เคยได้เห็นในยามปกติที่ใช้ถุงยาง ภาพอันโจ่งแจ้งนั้นจุดไฟราคะที่คันยุบยิบให้ลุกโชนขึ้นมาจากเบื้องล่างอีกครั้ง สวนทางกับร่างกายที่เหนื่อยล้า

“ปล่อยออกมาเยอะมากเลยนะ... ชอบเหรอ”

เธอไม่รู้สึกรังเกียจเลยสักนิดที่ร่างกายของตนเองต้องชุ่มโชกและเปรอะเปื้อนไปด้วยสิ่งของเขา ตรงกันข้าม ความจริงที่ว่าเขาทิ้งร่องรอยไว้บนตัวเธอมากมายขนาดนี้กลับทำให้รู้สึกได้ถึงความรักที่เขามีต่อเธอเท่านั้น

อูฮีโน้มใบหน้าของชายหนุ่มที่มีรอยลิปสติกเลือนรางของเธอติดอยู่เข้ามา แล้วพรมจูบเล็กๆ ลงไปอีกครั้ง ในช่วงเวลานี้เธออยากจะประทับตราว่าเขาเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว เพื่อไม่ให้ผู้หญิงคนไหนกล้ามาหมายปองได้อีก

หากแต่สายตาของชายหนุ่มกลับมองไปที่อื่น แม้จะรับจูบจากเธอ แต่เขากลับจับจ้องร่องรอยของตนเองที่ค่อยๆ ไหลรินไปตามต้นขาของเธออย่างไม่ยอมละสายตา

จากนั้นเขาก็ดึงใบหน้าของเธอเข้ามาบดจูบอย่างลึกซึ้ง อยากจะเล่นบทรักหลังเสร็จกิจงั้นเหรอ ในจังหวะที่อูฮีคิดจะจูบตอบ แขนอันแข็งแกร่งของชายหนุ่มก็สอดเข้ามารองแผ่นหลังแล้วช้อนตัวเธอขึ้น ท่ามกลางการก้าวเดินของเขาที่มุ่งหน้าไปยังห้องนอนอันมืดมิด เธอแลเห็นเงาร่างของเตียงขนาดใหญ่ผ่านสายตาที่พร่ามัวและไหวระริก

ชายหนุ่มวางเธอลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลโดยไม่เอ่ยคำใด แต่ยังไม่ทันได้สัมผัสถึงความนุ่มของผ้าปูที่นอน สิ่งร้อนผ่าวก็ถูกยัดเยียดกลับเข้ามาข้างในอีกครั้ง สัมผัสที่เติมเต็มจนแน่นท้องทำให้ของเหลวสีขาวเหนียวหนืดที่คั่งค้างอยู่ภายในเอ่อทะลักย้อนออกมาตรงรอยต่อแนบชิด

“ฮึก... เดี๋ยวก่อน... ยะ ยอน ฮึก...”

ก่อนที่เธอจะได้ทันเรียกชื่อเขา มือหยาบกร้านก็คว้าคางของเธอให้เปิดออกแล้วสอดลิ้นเข้ามา เสียงดูดดึงดังจ๊วบจ๊าบ เนื้ออุ่นร้อนพัวพันกันทั้งบนและล่าง เสียงเฉอะแฉะที่ดังก้องตามจังหวะขยับเอวของเขาผสมปนเปไปกับเสียงครางที่ถูกกลืนหายไปในรอยจูบ อบอวลไปทั่วทั้งห้องนอน