“[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก” มีฉากหรือเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ กดยืนยันเพื่อเข้าชม เว็บจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้
แม้จะร่ำสุราผลัดกันรินกับไอแซกผู้เจนจัดในเรื่องความรัก ทว่าก็ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงไปเลย ให้ตายสิ ช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี โนอาห์ค่อนขอดพี่ชายอย่างคุ้นเคยพลางโยนร่างที่เมาพับลงบนเตียง เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งว่าจะกลับคฤหาสน์ของตนดีหรือไม่ แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ
หากรุ่งเช้าเขาไม่อยู่ คอร์เดเลียคงคิดว่าเป็นเพราะตนเองแล้วเอาแต่แทะกินมือตัวเองอย่างเมามันอีกเป็นแน่ ไม่ใช่ลิงหิวโซเสียหน่อย ทำไมถึงชอบทำแบบนั้นกันนะ
เขาถอนหายใจพลางเสยผมขึ้นแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของตน หลังชำระล้างร่างกายและล้มตัวลงนอน ภาพใบหน้าแดงก่ำที่หอบหายใจหลังจูบกับเนื้อนุ่มนิ่มชวนรื่นรมย์ก็ผุดขึ้นมาในม่านตาอีกครา ท้องน้อยพลันร้อนผ่าวและเกร็งแน่นขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ บ้าเอ๊ย ติดสัดชัดๆ ด้วยความรำคาญใจเขาจึงยกมือขึ้นกุมตาแล้วฝืนข่มตานอน
แล้วเขาก็ตื่นขึ้นมาท่ามกลางสัมผัสอันแปลกประหลาด
มีบางสิ่งกำลังนั่งทับอยู่บนตัวเขา วินาทีที่สัมผัสเนียนนุ่มและร้อนผ่าวแนบชิดแล้วบดเบียดเข้ากับท่อนล่าง ไอร้อนก็พลุ่งพล่านขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ร่างกายขยับไปก่อนที่สมองจะทันตัดสินว่ามีสิ่งใดผิดปกติเสียอีก
ในชั่วพริบตาก่อนที่จะคว้าเข้าที่ลำคอของอีกฝ่าย เขาก็ชะงักลงได้ทันท่วงทีเมื่อจำดวงตาเหม่อลอยของคอร์เดเลียได้ นี่ฉันยังไม่ตื่นดีหรืออย่างไร เกิดความสับสนในสมองขึ้นมาชั่วขณะ
“คอร์เดเลีย?”
แม้จะเป็นโนอาห์ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาสารพัด แต่คราวนี้เขากลับตระหนกตกใจอย่างแท้จริง
เมื่อรีบเปิดโคมไฟเซรามิก เงาร่างของสตรีที่อาบด้วยแสงสีส้มรำไรก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้น
เป็นเธอจริงๆ ไม่ใช่ว่าเขาเกิดความใคร่จนฝันเปียก แต่เป็นเธอตัวจริงเสียงจริงในชุดนอนเนกลีเชบางเบากำลังนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขา
ชายกระโปรงเลิกขึ้นเหนือต้นขาที่แยกออก โนอาห์ที่เผลอมองผิวขาวเนียนเป็นประกายและส่วนเว้าโค้งกลมกลึงแห่งสตรีเพศพลันหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็ว น่าเหลือเชื่อที่ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวและลำคอตีบตันราวกับเด็กหนุ่มไร้เดียงสา
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
เสียงหัวเราะเยาะในลำคอดังเล็ดลอดออกมา น้ำเสียงแหบพร่าที่บิดเบี้ยวด้วยไอร้อนอันไม่อาจเข้าใจได้คำรามต่ำ
“คุณ นี่มันทำบ้าอะไร...”
หรือว่าอีกแล้ว?
โรคละเมอของเธอกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว จังหวะช่างเหมาะเจาะเสียนี่กระไร
ในระหว่างนั้น เลดี้ผู้แก่แดดคนนี้ก็ยกแขนขึ้นคล้องคอเขาพลางเบียดกายเข้ามากอดแนบแน่น
โนอาห์คว้ามือคู่นั้นไว้แล้วขมวดคิ้วอย่างดุดัน ทว่าเมื่อเธอส่งเสียงครางเบาๆ เขาก็คลายแรงลงโดยสัญชาตญาณ คอร์เดเลียที่ปกติก็ตัวเล็กและบอบบางอยู่แล้ว ยามนี้ร่างอันอ่อนช้อยที่จมอยู่ในแสงจันทร์กระจ่างตาดูราวกับผลึกน้ำแข็งบางเฉียบที่หากออกแรงกดเพียงนิดก็คงแตกสลายไปในทันที
เมื่อใบหน้าขาวกระจ่างจ้องมองเขาด้วยสายตาเลื่อนลอย โนอาห์ก็ส่งเสียงครางอย่างอ่อนใจระคนเหลือเชื่อ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะในสถานการณ์แบบนี้ เขากลับมีความคิดโง่ๆ ผุดขึ้นมาว่าการที่เธอแต่งตัวบางเบาเช่นนี้ช่างดูงดงามยิ่งกว่าเดิม
พิลึกพิลั่นสิ้นดี...
“ลุกขึ้น ผมจะพาไปส่ง”
เขาถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าพลางยันกายลุกขึ้น ทว่าศีรษะเล็กๆ ของคอร์เดเลียกลับแนบสนิทเข้ากับไหล่ของโนอาห์ พอคิดว่าจะสะบัดออกให้พ้นแล้วเอื้อมมือไปคว้าเอวที่ซวนเซไว้ เอวของเธอมันก็แค่กำมือเดียวเท่านั้น ชั่วพริบตานั้นคอร์เดเลียก็ยกมือขึ้นคล้องคอแล้วกอดเขาแน่นราวกับโคอาลาเสียอย่างนั้น
“คุณคอร์เดเลีย”
ถ้อยคำที่พยายามสะกดกลั้นความอดทนขาดห้วงไป เขาสัมผัสได้ถึงทรวงอกอวบอิ่มที่บดเบี้ยวอย่างนุ่มนวลแนบชิดกับกายตนผ่านเนื้อผ้าบางเบาดั่งปีกแมลงปอ ทั้งสะโพกนุ่มนิ่มที่กดทับลงบนแก่นกายซึ่งตื่นตัวขึ้นมาครึ่งหนึ่งนั่นด้วย
โนอาห์ที่แหงนมองเพดานพร้อมกับถอนหายใจ จู่ๆ ก็จับท้ายทอยแล้วดึงคอร์เดเลียออกห่างจากตนอย่างไม่เบามือนัก เมื่อดวงหน้าผุดผ่องมองมาตาแป๋วราวกับไม่ตกใจแม้แต่น้อย เสียงหัวเราะก็หลุดรอดออกมา แน่นอนว่าไม่ใช่เสียงหัวเราะที่รื่นรมย์เลยสักนิด
“นี่”
ปลายนิ้วที่แทรกผ่านกลุ่มผมสีเงินเป็นลอนกดลงบนหนังศีรษะจนเจ็บ ก่อนจะฝืนคลายแรงแล้วประคองศีรษะเล็กเอาไว้ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหัวเราะเยาะ
“ต่อให้อยู่ในวัยที่เลือดลมพลุ่งพล่านแค่ไหน แต่ฝันแก่แดดอะไรแบบนี้กัน”
คอร์เดเลียเอาแต่กะพริบตาปริบๆ ดั่งตุ๊กตาโดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่แข็งขึงจนแทบจะเจาะทะลุเบื้องล่างของเขากำลังดุนดันอยู่ระหว่างร่องสะโพกของเธอ เขาจ้องมองใบหน้าอันกระจ่างใสทว่าเย้ายวนนั้นนิ่งๆ ก่อนจะจับแก้มแล้วออกแรงบีบ
ช่างเหมือนกับไอศกรีมหรือพุดดิงสีขาว ดูนุ่มหยุ่นจนอยากจะขบเคี้ยวกลืนกิน หากกลืนเข้าไปเต็มปากคงจะละลายหายไปในพริบตา นิ้วหัวแม่มือที่กดลงบนมุมปากสอดแทรกเข้าไปในเนื้อนุ่มสีแดงระเรื่อ หยาดน้ำลายไหลหยดย้อยเป็นทางใสเคลือบบนหลังมือ
อือ เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา ลิ้นเรียวพันเกี่ยวรอบปลายนิ้วแข็งแกร่งที่สอดเข้ามาในโพรงปาก รูม่านตาของโนอาห์หดเกร็งเมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนนั้นพร้อมกับพ่นลมหายใจต่ำพร่า
เขาขยับสอดนิ้วลึกเข้าไปยิ่งกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัวพร้อมทั้งบดขยี้ลิ้นเล็ก น้ำลายไหลเยิ้มและริมฝีปากเล็กอ้าออกหอบหายใจ ถึงกระนั้นคอร์เดเลียก็ยังคงยอมจำนนปล่อยให้เขาทำตามใจแต่โดยดี ความว่าง่ายอันไร้การป้องกันนั้นทำให้ท้องน้อยของเขาเกร็งแน่น
เมื่อเธอที่หายใจติดขัดเผลอดูดปลายนิ้วเขาเหมือนจะกลืนกินเข้าไป ดวงตาสีเปลวอัสดงก็ลุกโชนแดงก่ำประหนึ่งก้อนถ่านที่ติดไฟ รอยยิ้มเผยให้เห็นฟันสีขาว
“ฮะ ดูดอีกสิครับ”
อีก กลืนเข้าไปให้ลึกกว่านี้อีก
เมื่อเขาเร่งเร้า เธอที่กะพริบตาปริบๆ ดั่งเด็กน้อยก็ดูดนิ้วหัวแม่มือของเขาดังจ๊วบจนเกิดเสียงเหมือนกำลังกินไอศกรีม ดวงตาที่ปรือปรอยอย่างเลื่อนลอยปิดลงครึ่งหนึ่งจนดูประหนึ่งว่าเธอกำลังมัวเมาในสัมผัสนี้จริงๆ ใบหน้าอันยั่วยวนนั้นจุดไฟให้ลุกโชนในท้องน้อยของเขา
โนอาห์รู้รสชาติของลิ้นและริมฝีปากนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว
และแน่นอนว่าเขาไม่ใช่บุรุษที่มีมโนธรรมหรือความอดทนมากพอที่จะปฏิเสธผลไม้ที่ตนเคยลิ้มลองรสชาติมาแล้ว
เขาโผเข้ากอดรัดแล้วเอียงใบหน้าสอดลิ้นเข้าไป รสสวาทและความตื่นเต้นที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วสมองโถมเข้าใส่คนทั้งคู่ โนอาห์ใช้สองมือประคองศีรษะเล็กพร้อมกับค้อมเอวดั่งสัตว์ร้ายที่หมอบนิ่งเตรียมตะครุบเหยื่อแล้วกลืนกินริมฝีปากอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งตกอยู่ในความลุ่มหลงต่อสิ่งสีแดงเล็กๆ อันแสนหวานนั้นเพียงสิ่งเดียว
ท่ามกลางความเปียกชื้นอันเย้ายวนที่ปลายลิ้นพัวพันกัน คอร์เดเลียทำได้เพียงส่งเสียงครางหงิงๆ และสะอื้นเบาๆ ยามที่โนอาห์เปลี่ยนทิศทางการจูบ เธอถูกพัดพาไปดั่งดอกไม้ป่าที่ต้องพายุ และการตอบสนองอันแผ่วเบานั้นก็ยิ่งทำให้เขาคลั่งไคล้จนแทบบ้า
โนอาห์ดูดเลียปลายลิ้นที่หดเกร็งอย่างแผ่วเบาขณะกอบกุมลำคอระหง ลูบไล้กระดูกไหปลาร้า แล้วคว้าหมับเข้าที่ทรวงอกดั่งเป็นจุดหมายที่กำหนดไว้ อื้อ... คอร์เดเลียแอ่นกายขึ้นเหมือนถูกจู่โจมจุดสำคัญ หากแต่เขากลับไล่ตามประกบจูบและขบฟันลงบนพวงแก้มของเธอ
เขาพรมจูบปลอบประโลมขณะบีบเคล้นหน้าอกเต็มแรงแล้วสะกิดยอดอก สัมผัสนั้นอาจหาญและไม่ลังเลประหนึ่งเฝ้ารอที่จะทำเช่นนี้มาโดยตลอด
มือที่ฟอนเฟ้นทรวงอกอันนุ่มหยุ่นเลื่อนลงมาลูบหน้าท้องน้อย ก่อนจะรีบร้อนเลิกกระโปรงขึ้นแล้วลูบไล้ต้นขาและสะโพก ทุกลีลาการเคลื่อนไหวอันราบรื่นที่ลูบผ่านทั่วร่างอย่างแผ่วเบาแต่ลึกซึ้งแนบแน่นนั้น ดั่งทำให้ดอกไม้สีชาดผลิบานไปทั่วกาย
แม้จะอยู่ในห้วงนิทรา แต่ความเสียวซ่านที่สั่งสมทวีคูณก็ทำให้เรือนร่างบอบบางกระตุกไหว การที่เธอบดเบียดระหว่างขาเข้ากับต้นขาของเขานั้นคงเป็นสัญชาตญาณ คล้ายความใคร่ในกามารมณ์เป็นธรรมชาติที่ติดตัวมาทั้งที่ยังไม่ประสีประสา โนอาห์ชอบความดิบเถื่อนที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ความบริสุทธิ์ของคอร์เดเลีย
ขาวผ่องและว่าง่ายเพียงอย่างเดียวก็ไม่น่าสนใจ หรือจะเอาแต่โวยวายดุร้ายอย่างเดียวก็ไม่น่าพิสมัย
โนอาห์ชอบสิ่งที่ผสมผสานทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน
น่ารักและงดงามหากแต่โหดร้ายและแปรปรวน สิ่งลี้ลับที่หยั่งไม่ถึงทว่างดงาม สิ่งที่ให้ความรู้สึกสบายและอบอุ่นแต่แฝงไว้ด้วยอันตราย
ใช่แล้ว เหมือนกับท้องทะเลอันกว้างใหญ่นั่น
โนอาห์มักจะหลงใหลในสิ่งเหล่านั้นเสมอ
คอร์เดเลียที่หอบหายใจพร้อมกับขยับกายไปมาอย่างไม่รู้จะทำเช่นไรดูเหมือนเด็กน้อยที่เหลือเพียงสัญชาตญาณ หรือไม่ก็นางแพศยาผู้กลืนกินผู้คน เป็นไซเรนที่ล่อลวงบุรุษให้จมน้ำตาย
เธอหอบหายใจพร้อมกับส่งเสียงครางสูง อือ... ขณะกุมมือของโนอาห์ให้มาเคล้นคลึงหน้าอกตนเอง ก่อนจะดึงใบหน้าของเขาให้ซุกไซ้กับเนินอกอวบอิ่มที่พองนูนขึ้นมา นั่นคือการแสดงออกถึงความต้องการของตนเองอย่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสาที่สุด
ฮ่า เจ้าสิ่งมีชีวิตแสนสวยนี่
โนอาห์ยอมโอนอ่อนตามมือเล็กที่ยื่นทรวงอกซึ่งไหวระริกเป็นวงกลมสะเปะสะปะเข้ามาบดเบียดอย่างเงอะงะ เขาพรมจูบดูดดึงยอดอกที่ชูชัน ก่อนจะซุกหน้าลงกับทรวงอกเต่งตึงที่ส่งกลิ่นกายหอมละมุนดั่งน้ำนมแล้วสูดกลิ่นกายเข้าปอด ฮ่า... เป็นกลิ่นที่กระตุ้นความกระหายเหลือเกิน
อยากจะกัดกินให้เต็มคำเหมือนขนมปังไส้ครีมแล้วเคี้ยวกินอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน พอเขายื่นลิ้นออกไปเลียขึ้นมายาวๆ เสียงครางขึ้นจมูกอันเย้ายวนก็หลุดรอดออกมา ฮื่อ...
โนอาห์ที่ดูดกลืนหน้าอกจนลืมตัวไม่ได้คิดอะไรมากเมื่อมือเล็กๆ ของคอร์เดเลียที่กำลังหอบกระชั้นคว้าหมับเข้าที่เส้นผมของเขา เพราะคิดว่าเธอคงทำไปเพราะรู้สึกดี ตอนนี้เขาเอาแต่ง่วนอยู่กับการลิ้มรสหน้าอกแสนสวยที่เคยได้แต่จินตนาการผ่านเนื้อผ้ามาโดยตลอด
แต่เมื่อเขารู้สึกตัวว่ามือน้อยแสนซนนั้นกำลังกดดันศีรษะของเขาให้เลื่อนต่ำลงไป สันจมูกโด่งคมคายก็แตะลงที่หน้าท้อง และริมฝีปากก็สัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากหุบผาอันเปียกชื้นเสียแล้ว แม้จะไม่อยากเชื่อ แต่สิ่งที่เธอต้องการนั้นช่างชัดเจนเหลือเกิน
“...ทะ ทำ ให้หน่อย”
“หา?”
ช่วยดูดให้หน่อยสิ
คล้ายเบื้องหน้าพลันพร่าเลือนไปชั่วขณะ เรียวขาของหญิงสาวถูกฝ่ามือใหญ่สองข้างที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดคว้าจับเอาไว้แน่นแล้วกระชากลากไปจนร่างทรุดฮวบ ก่อนที่เธอจะได้ทันดิ้นรน ชายหนุ่มที่จับข้อเท้าของเธอแยกกว้างก็มีดวงตาที่จมหายไปในเงามืดจนมองไม่เห็น สิ่งที่ปรากฏชัดมีเพียงมุมปากที่ฉีกยิ้มซึ่งเปียกชุ่มและวาววับไปด้วยน้ำลายเท่านั้น
กำลังโหลดความเห็น...