คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

[นิยาย] เบบี๋หัตถ์ทองคำ ซ่อมได้ทุกสิ่ง! ตอนที่ 41

ตอน 41

ตอนที่ 41

“อยากฝึกใช้พลังหรือ”

“ค่า อยากฝึกใช้อำนาด สักสิด ให้เก่งมั่กๆ ไปเยย”

พอลองคิดดูแล้ว หนทางที่เร็วที่สุดที่จะได้รับการยอมรับจากอดีตท่านดยุคก็คือวิธีนี้แหละ

‘ขัดเกลาอำนาจศักดิ์สิทธิ์และพิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเองเป็นคนที่มีประโยชน์’

ถึงจะเป็นอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่ดูไร้ประโยชน์ แต่มันก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลยละนะ

“ต้องฝึกใช้อำนาด สักสิด ยังไงหยอคะ”

“นั่นสิ พอดีฉันเกิดมาเป็นอัจฉริยะแต่กำเนิดซะด้วยสิ”

ซึ้บ

“ถะ ถึงอย่างนั้นก้อเถอะ...”

“เอาเถอะ ฉันคิดว่าสิ่งสำคัญอันดับแรกคือต้องลองใช้มันบ่อยๆ ละมั้ง”

วินาทีถัดมา

เป๊าะ

ปากกาหมึกซึมในมือของเขาหักสะบั้นออกเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย

‘ฮึบ’

น้ำหมึกที่ทะลักออกมาหยดติ๋งๆ ลงบนมือขาวผ่อง

ทว่าเจ้าตัวคนหักปากกากลับดูไม่สะทกสะท้านอะไรเลยสักนิด

“เอ้า แบบนี้น่าจะพอให้ฝึกได้ไหมนะ”

“...อันนี้...หรือคะ...”

“ก็มันเป็นของที่พังแล้วนี่ไง”

เขาตอบอย่างใจเย็นพลางมองฉันที่กำลังยืนอึ้ง

“คุณพ้อคะ”

“ว่าไง มาร์ชเมลโลว์”

“หนูไม่อยากเก่งแย้วค่า”

“หืม”

“ไม่เก่งขึ้นก็ไม่เปงไรแย้วค่า”

“ตามใจเธอสิ พ่อคนนี้คอยสนับสนุนเธอเสมอนั่นแหละ”

ไม่ค่ะ

เมื่อกี้คุณพ่อเพิ่งหักความตั้งใจของหนูทิ้งไม่เหลือชิ้นดีเลยต่างหาก

ฉันหัวเราะแห้งๆ ฮ่าๆ พลางเปิดหนังสือ

ช่างเถอะ อ่านหนังสือไปดีกว่า

ทว่าฉันกลับไม่มีสมาธิกับหนังสือเลยสักนิด

นั่นเป็นเพราะบทสนทนาระหว่างฮัดสันกับท่านดยุคที่แว่วเข้ามาหลังจากนั้นไม่นาน

“ใกล้จะถึงเวลาการประชุมขุนนางคนสนิทแล้วนะครับ”

“นั่นสิ พวกนั้นว่างกันมากหรือไงนะ ไม่รู้จะมารวมตัวกันเป็นประจำให้ไร้สาระทำไม”

“ไร้สาระอะไรกันครับ คำพูดแบบนั้นควรหลุดออกมาจากปากท่านดยุคหรือครับเนี่ย”

“ปัญหาแต่แรกมันอยู่ที่พวกโง่นั่นไม่ใช่หรือไง แต่ละคนเอาแต่วุ่นวายกับการกอบโกยผลประโยชน์ให้ตัวเองแล้วก็หอบเอาแผนการไร้สาระมาทั้งนั้น”

ว้าว เชือดเฉือนสุดๆ

“แต่ครั้งนี้ ท่านควรจะให้ความสนใจกับการรวมตัวสักหน่อยไม่ใช่หรือครับ คราวนี้...”

อะไรกัน

ทำไมพูดค้างไว้แบบนั้นล่ะ

ฉันที่แอบฟังทั้งสองคนคุยกันเงียบๆ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองฮัดสัน

แล้วก็

‘อุ๊ย ตกใจหมด’

สายตาของฉันดันไปสบเข้ากับฮัดสันที่กำลังจ้องมองมาทางนี้พอดี

แต่นี่มันอะไรกัน

...ทำไมถึงมองฉันด้วยสีหน้าแบบนั้นล่ะ

‘เหมือนสายตาที่ใช้มองคนที่น่าสงสารและน่าเวทนายังไงยังงั้นเลย...’

ในตอนที่ฉันกำลังขบคิดถึงความหมายของสายตาที่ฮัดสันส่งมาอยู่นั้นเอง

ตึก

มือใหญ่ข้างหนึ่งวางลงบนกระหม่อมของฉัน

“ดูท่าพระเอกของงานประชุมคราวนี้คงหนีไม่พ้นมาร์ชเมลโลว์ของเราแน่ๆ เลยนะเนี่ย”

“เหยอคะ?”

นั่นมันหมายความว่ายังไงกัน

‘เดี๋ยวนะ จะว่าไปแล้ว’

ในที่ที่มีการรวมตัวของเหล่าขุนนางคนสนิทของตระกูลดยุค ไม่มีทางที่ชื่อของฉันจะไม่ถูกยกขึ้นมาพูดถึงแน่

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งจะมีหนึ่งในขุนนางคนสนิทโดนเล่นงานจนอ่วมไปไม่ใช่หรือไงกัน

ซึ่งสาเหตุก็คือ เพราะฉัน

‘โอ้’

ชักจะอยากเป็นลมขึ้นมานิดๆ แล้วสิเนี่ย?

[นิยาย] เบบี๋หัตถ์ทองคำ ซ่อมได้ทุกสิ่ง!จบตอน 41
อ่านตอน 42 ต่อ
อ่านตอนล่าสุดได้ที่ลงถึงตอน 286
↗Readtoon
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 40กลับหน้าเรื่อง
ตอน 40ตอน 42