คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา
18+

เนื้อหาสำหรับผู้ที่อายุ 18 ปีขึ้นไป

“[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก” มีฉากหรือเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ กดยืนยันเพื่อเข้าชม เว็บจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้

กลับหน้าแรก

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก ตอนที่ 50

ตอน 50

โนอาห์ยังคงแต้มรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าพลางสบตาตอบกลับมาคล้ายจะถามว่า ‘แล้วไงล่ะ’ และฟิลิปก็รู้สึกอับจนหนทางขึ้นมาราวกับกำลังเผชิญหน้ากับความแตกต่างของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์เมื่อมองใบหน้าอันงดงามเฉิดฉายนั้น

ในที่สุดเขาก็เอ่ยสรุปด้วยน้ำเสียงที่สะกดกลั้น

“ขอร้องละ ทำตัวให้สมกับเป็นสุภาพบุรุษที่มีความรับผิดชอบหน่อย อย่าได้สร้างรอยด่างพร้อยให้แก่ชื่อเสียงของครอบครัวและวงศ์ตระกูลเลย”

“หึ เข้าใจแล้วครับ”

แม้แววตาจะดูเหมือนคิดว่าทุกคนกังวลเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่โนอาห์ก็พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่ายเหลือเกิน เจ้าเด็กคนนี้ดูเหมือนจะรู้ดีราวกับผีบอกมาตั้งแต่เด็กแล้วว่าจะต้องทำอย่างไรให้อีกฝ่ายใจอ่อน

ฟิลิปที่เคยตำหนิการวางตัวอันไร้ความรับผิดชอบของเขาจึงทำได้เพียงค้อนสายตาใส่อย่างไม่นึกชัง เมื่อเห็นลูกพี่ลูกน้องยิ้มตาหยีอย่างน่ารักน่าเอ็นดูคล้ายจะบอกว่าอย่าโกรธเลย คนหรือจิ้งจอกกันแน่นะ แม้ว่าทุกคนในครอบครัวนี้จะสัมผัสได้ด้วยตัวเอง แต่คงไม่มีใครเอาชนะโนอาห์ได้เลยสักคน

ทุกคนในครอบครัวต่างพยายามไม่แสดงออก แต่ก็อดประหลาดใจกับท่าทีที่โนอาห์ปฏิบัติต่อคอร์เดเลียไม่ได้ การคอยดูแลเรื่องมื้ออาหารของคนอื่นและใส่ใจความเป็นอยู่ของเธอก็น่าตกใจพออยู่แล้ว แต่ท่าทีหยอกล้อและสนิทสนมนั้นกลับแฝงความรู้สึกชอบพออยู่อย่างชัดเจน

ใช่แล้ว มองอย่างไรนั่นก็คือความชอบพอ โนอาห์ชอบคอร์เดเลียเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน เขาไม่ใช่คนที่จะทำถึงขนาดนี้เพียงเพราะความสงสาร ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้จำเป็นต้องดูแลเธอไว้ตามหน้าที่ เขาก็ไม่ใช่คนว่างงานขนาดจะพาเธอตระเวนไปไหนมาไหนและใช้เวลาร่วมกันได้ถึงเพียงนี้

ทว่าความชอบพอนั้นจะยั่งยืนหรือ โนอาห์ ทิวดอร์ หวงแหนของที่เป็นของตนก็จริง แต่หากหมดความสนใจขึ้นมา เขาก็เป็นชายที่คาดเดาไม่ได้ถึงขั้นพร้อมจะขายทิ้งหรือเผาของสะสมที่เคยทะนุถนอมทั้งหมดเป็นจุณได้ในพริบตา

สิ่งที่อาจเป็นเพียงความแปรปรวนชั่วครั้งชั่วคราว มีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่ต้องถูกชักนำและสั่นคลอนไปทั้งชีวิต ที่ผ่านมาไม่เคยมีมนุษย์คนใดตกเป็นเป้าหมายมาก่อน และนั่นก็ยิ่งทำให้คนในครอบครัวคิดว่ามันอันตรายยิ่งขึ้นไปอีก

เพราะเลดี้ที่ชื่อคอร์เดเลียเมื่อได้เห็นตัวจริงแล้ว เธอดูอ่อนเยาว์และไร้การป้องกันตัวมากกว่าที่พวกเขาคาดไว้มาก หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น เธอก็ไม่มีทั้งครอบครัวและเงินทองที่จะมารับผิดชอบชีวิตตนเอง หญิงสาวผู้น่าเวทนาที่มีใบหน้าซีดเซียวและแผ่กลิ่นอายอันเศร้าหมองผู้นั้น หากถูกผู้ชายอย่างโนอาห์ปั่นหัวละก็ ชีวิตของเธออาจพังทลายลงไปทั้งชีวิตเลยก็ได้

แล้วเจ้าหมอนี่ที่มีนิสัยเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางก็ใช่ว่าจะมีน้ำใจพอจะมาใส่ใจหรือรับผิดชอบเสียเมื่อไหร่ อย่างมากที่สุดก็คงแค่ยัดเงินให้พอใช้สุขสบายไปตลอดชีวิตแล้วจบกัน จากนั้นก็คงลืมเธอไปจนหมดสิ้น

แม้ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำตัวอ่อนโยนกับเธอ แต่เดิมทีเขาเป็นผู้ชายที่คิดคำนวณและไม่ยอมทำเรื่องที่ตัวเองเสียเปรียบ หมอนี่เป็นพวกที่ต่อให้ถูกด่าว่าเป็นไอ้ระยำ หากไม่ถูกใจก็จะไม่ยอมทำเด็ดขาด

หากตัดเรื่องที่ว่าพฤติกรรมนี้ชวนตกตะลึงออกไปก่อน สำหรับคนที่รู้จักโนอาห์ ทิวดอร์ ดีแล้ว มันชัดเจนเหลือเกินว่า 'ความชอบพอ' ที่เขาแสดงออกมานั้นยังตื้นเขินเกินกว่าจะเทียบกับ 'ความผูกพัน' หรือ 'ความรัก' ได้ หากความรู้สึกที่โนอาห์มีต่อคอร์เดเลียจริงจังและจริงใจละก็ พวกเขาคงไม่มีทางได้เห็นแม้แต่เส้นผมของเธอเป็นแน่ เพราะเขาคงจะซ่อนเธอไว้มิดชิดเพื่อมองดูเพียงคนเดียว

แน่นอนว่าการที่ชายหญิงวัยหนุ่มสาวจะหยั่งเชิงกันและค่อยๆ สั่งสมความรู้สึกดีๆ ต่อกัน หรือการมีความรักอันเงอะงะไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร ปัญหาก็คือการแลกเปลี่ยนความรู้สึกเช่นนั้นจะดีต่อใจก็ต่อเมื่ออยู่ในความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกันในระดับหนึ่งไม่ใช่หรือ หากเป็นความสัมพันธ์ที่เอียงกระเท่เร่อยู่ฝ่ายเดียว ย่อมเป็นธรรมดาที่ฝ่ายอ่อนแอกว่าจะต้องถูกเหยียบย่ำจนแหลกสลาย

มันไม่ต่างอะไรกับแมวหยอกหนู เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นหนูประหลาดที่กล้าพุ่งเข้าใส่ผู้ล่า

เมื่อเห็นความกังวลของพวกเขา โนอาห์ก็หัวเราะร่วนออกมาคล้ายจะเข้าใจทะลุปรุโปร่ง

“ดูเหมือนทุกคนจะเห็นคุณคอร์เดเลียของเราเป็นหญิงสาวที่ไร้เรี่ยวแรงและน่าสงสารไปหมดเลยสินะ”

ไม่ต้องห่วงหรอก

“ยัยนั่นก็ไม่ใช่เด็กผู้หญิงธรรมดาๆ เหมือนกัน”

“หมายความว่ายังไง”

“ทั้งอ่อนแอ ทั้งหนาวเหน็บ เจ็บปวด เวทนา และไม่มีใครยื่นมือเข้าช่วยสักคน แต่เคยเห็นผู้หญิงที่ยิ้มได้ตอนใกล้ตายไหมล่ะ”

โนอาห์นึกย้อนไปถึงวันแรกที่ได้พบกับคอร์เดเลีย มาร์เกอริต

เขาจำดวงตาทั้งสองข้างที่วาวโรจน์ไปด้วยความพยาบาทและขบเขี้ยวเคี้ยวฟันราวกับจะเย้ยหยันทั้งตนเอง อีกฝ่าย และสถานการณ์อันเคราะห์ร้ายนี้ได้เป็นอย่างดี เธอไม่ได้ยอมจำนนและไม่ได้เสียสติไป แม้จะกระโจนเข้าใส่ชายที่ตัวใหญ่กว่าตนถึงสองเท่าและมีเลือดไหลริน แต่หญิงสาวก็ไม่ยอมหลับตาลงและจ้องเขม็งมาข้างหน้าอย่างไม่ลดละ

จิตสังหารที่แจ่มชัดจนชวนให้คิดว่าเมาแสงจันทร์หรือเปล่านั้นดูคล้ายกับสัตว์ป่ามากกว่ามนุษย์ เธอเหมือนเหยื่อที่จ้องมองผู้ล่าจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต เพราะอย่างนั้นเขาจึงเคลื่อนไหว เพียงเพื่ออยากจะเห็นดวงตาอันประหลาดคู่นั้นอีกครั้ง

ความจริงแล้วหากเขาไม่ค้นพบความคาดไม่ถึงเช่นนั้นในตัวเธอ โนอาห์ก็คงจะช่วยชีวิตเธอไว้ ทำข้อตกลงที่สมน้ำสมเนื้อแล้วปล่อยตัวไป การเก็บคอร์เดเลียไว้ที่คฤหาสน์เพื่อคอยเฝ้าดูก็เป็นเรื่องที่โนอาห์ไม่เคยทำมาก่อนจริงๆ นั่นแหละ

ทว่าเมื่อฟื้นขึ้นมาจากอาการหมดสติ เธอกลับเป็นเพียงเด็กสาวอายุยี่สิบที่ธรรมดา แก่นแก้วไปบ้าง และไม่ประสีประสาต่อโลกเลยสักนิด นี่เขาดูคนผิดไปงั้นหรือ แม้จะกร่อยไปบ้างแต่ท่าทางของเธอก็น่ารักดีจึงตัดสินใจรอดูต่อไป ความจริงแล้วช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเธอก็สนุกดี และการที่รู้สึกอยากดูแลเธอก็เป็นเรื่องจริง ก็เธอน่ารักนี่นา

แต่มันก็แค่นั้นแหละ

หากจะพูดให้ตรงไปตรงมากว่านี้ เขาก็เริ่มสนใจในเรือนร่างนั้นขึ้นมาจริงๆ อยากจะลองนอนด้วยสักครั้ง

แม้จะสงสัยว่ายามอยู่บนเตียงเธอจะเป็นอย่างไร แต่... ถึงขั้นจะลงแดงตายถ้าไม่ได้นอนด้วยเลยหรือเปล่านะ โนอาห์เอียงคอไปมา

ตามปกติแล้วหากเป็นกรณีเช่นนี้ เขาคงจะคลุกคลีอย่างลึกซึ้งสักครั้งสองครั้งแล้วก็จบกันไป แต่การที่เขารู้สึกพะวงถึงคอร์เดเลียอยู่ลึกๆ ก็เป็นเรื่องจริง จึงทำได้เพียงแค่รอดูต่อไป อย่างน้อยก็จนถึงตอนนี้ เขายังคิดว่าสถานการณ์อันคลุมเครือและมีข้อยกเว้นมากมายเช่นนี้นับว่าน่าสนุกดีทีเดียว

“ไม่เป็นไรค่ะ เพราะกุหลาบก็คงอยู่ที่เดิม”

เพราะกุหลาบก็คงอยู่ที่เดิม จึงไม่มีอะไรแตกต่างอย่างนั้นหรือ

โนอาห์หัวเราะหึ

ช่างน่ารักเสียจริง

เลดี้ลูกหนี้ของเขาฉลาดเฉลียวเอาเรื่องทีเดียว

◆ ◆ ◆

ในวันที่ห้าของการพำนักอยู่ที่ทิวดอร์เฮาส์ คอร์เดเลียก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง

น่าประหลาดใจที่ผู้ส่งเป็นคนที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี

ซาชา อ็องแดร์

เลดี้คอร์เดเลีย! หลังจากวันนั้นฉันไม่มีทางรู้เลยว่าคุณเป็นอย่างไรบ้างจึงได้พยายามสืบหาข่าวคราว และในที่สุดก็ได้ยินว่าคุณกำลังพักอยู่ที่ตระกูลทิวดอร์ค่ะ! นับว่ายังดีที่คุณหนูจอร์เจียนา แลงแฮม บอกฉันว่าเห็นคุณอยู่กับท่านลอร์ดโนอาห์ ทิวดอร์

จอร์เจียนา แลงแฮมหรือ คอร์เดเลียทำสีหน้ากระอักกระอ่วนเมื่อนึกถึงวันที่พบกันครั้งแรกอันไม่น่าอภิรมย์เมื่อไม่นานมานี้

หากพูดให้ถูกคือเธอแค่โดนลูกหลงเพราะโนอาห์ ทว่าคอร์เดเลียเองก็ไม่อยากพบผู้หญิงคนนั้นอีกเช่นกัน อีกทั้งการที่โนอาห์ซึ่งแม้จะพูดจาขวานผ่าซากและแสดงความชอบความเกลียดอย่างชัดเจนแต่ก็ยังมีสามัญสำนึก แสดงความรังเกียจเหยียดหยามออกมาขนาดนั้นก็ยิ่งทำให้รู้สึกตะขิดตะขวงใจ

ฉันอยากรู้เหลือเกินค่ะว่าช่วงที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง สบายดีหรือเปล่า และอยากพบคุณมากเลย คืนนั้นหลังจากที่คุณออกไปคนเดียวตอนดึกแล้วไม่กลับมาอีก ฉันก็ไม่มีวันไหนที่สบายใจได้เลยสักวัน มัวแต่กังวลแทบแย่ว่าคุณจะไปเจอเรื่องร้ายๆ เพราะฉันเข้าหรือเปล่า

แต่คุณกลับอยู่ที่คาติชานี่เอง! พระเจ้าต้องทรงสดับฟังคำอธิษฐานของฉันแล้วแน่ๆ เลยค่ะ!

ทว่ากับซาชา อ็องแดร์นั้น เธออยากพบอีกสักครั้ง นอกเหนือไปจากความจริงที่ว่าซาชาเป็นคนที่เปล่งประกายที่สุดในชีวิตของคอร์เดเลียรองจากโนอาห์แล้ว ซาชายังเป็นผู้มีพระคุณและเป็นคนดีสำหรับเธออีกด้วย

แม้ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น แต่ด้วยจิตใจอันดีงาม ซาชากลับคอยเอาใจใส่และมอบความหวังดีให้แก่คอร์เดเลียผู้ไม่มีอะไรเลย หากตอบแทนความหวังดีนั้นได้ ไม่ว่าอะไรเธอก็อยากจะมอบให้จากใจจริง ถึงอย่างนั้นกลับไม่มีสิ่งใดติดตัวเลย ช่างน่าเวทนายิ่งนัก

หากคุณสะดวก ฉันอยากพบคุณอีกครั้งจริงๆ ค่ะ

ฉันมีแผนจะจัดงานเลี้ยงน้ำชาตอนเที่ยงวันพฤหัสบดีที่จะถึงนี้ คุณจะมาร่วมงานได้ไหมคะ ฉันจะรอนะคะ

แน่นอนว่าคอร์เดเลียไม่เคยมีประสบการณ์เข้าร่วมงานสังสรรค์หรือปาร์ตี้ทางสังคมมาก่อน เธอจึงกังวลว่าจะไปทำให้ซาชาต้องอับอายขายหน้าในฐานะแขกของเธอเข้า ซาชา อ็องแดร์ เป็นคนดังที่มีชื่อเสียงแม้กระทั่งในหมู่ประชาชนของจักรวรรดิ ทั้งยังเป็นดอกไม้แห่งแวดวงสังคม ย่อมมีผู้คนคอยจับตามองอยู่มากมาย

คอร์เดเลียที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งพลันรู้สึกสะเทือนใจเมื่อได้อ่านบรรทัดถัดไป

ความจริงแล้วช่วงนี้ฉันไม่มีความสุขเลยค่ะ เรียกว่าอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างเป็นทุกข์น่าจะถูกกว่า ทั้งหดหู่และเศร้าใจ แต่ก็ได้แต่อธิษฐานต่อพระเจ้าขอให้เรื่องทั้งหมดนี้ผ่านพ้นไปเสียที

ทั้งที่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายที่สุดร่วมกับคุณแท้ๆ แต่กลับมาเป็นแบบนี้คงดูสุขสบายจนน่าขันสินะคะ หากพูดตามตรงเป็นเพราะความโง่เขลาที่ฉันก่อขึ้นมาเอง ฉันจึงไม่อาจเปิดปากเล่าให้ใครฟังได้เลย เพราะฉะนั้นจะช่วยมาเป็นเพื่อนคุยให้ฉันได้ไหมคะ แม้ว่าพวกเราจะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่หากเป็นเลดี้คอร์เดเลียที่เคยผ่านวิกฤตความเป็นความตายมาด้วยกัน ฉันคิดว่าคงจะไว้ใจได้น่ะค่ะ

ได้โปรดอย่าถือสาและเข้าใจฉันด้วยใจอันโอบอ้อมอารี หากฉันจะแสดงท่าทางอันน่าอับอายและไม่ได้เรื่องออกมานะคะ

แม้แต่คนที่เปล่งประกายถึงเพียงนั้นก็ยังมีเรื่องกลัดกลุ้มและความทุกข์ด้วยหรือ ช่างเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจยิ่งนัก คอร์เดเลียที่ไตร่ตรองอยู่นานจึงส่งจดหมายตอบกลับไปอย่างระมัดระวัง และซาชาก็ตอบกลับมาในค่ำวันนั้นเองด้วยความยินดีปรีดาคล้ายกับเฝ้ารออยู่แล้ว พร้อมบอกว่าจะส่งรถม้าไปรับให้ตรงกับวันงานเลี้ยงน้ำชา

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรักจบตอน 50
อ่านตอน 51 ต่อ
อ่านตอนล่าสุดได้ที่ลงถึงตอน 238
↗Readtoon
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 49กลับหน้าเรื่อง
ตอน 49ตอน 51