คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา
18+

เนื้อหาสำหรับผู้ที่อายุ 18 ปีขึ้นไป

“[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก” มีฉากหรือเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ กดยืนยันเพื่อเข้าชม เว็บจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้

กลับหน้าแรก

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก ตอนที่ 60

ตอน 60

คอร์เดเลียเองก็มองตรงไปข้างหน้าแล้วต้องสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นสีหน้าของจอร์เจียนา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่รู้ว่าหล่อนกำลังจับจ้องทุกช่วงเวลาเหล่านั้นอย่างไม่ละสายตา

สัญชาตญาณทำให้เธอตระหนักได้ในที่สุด ผู้หญิงคนนี้ รู้เรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองคนอยู่แล้ว! รู้ทั้งหมดเลยด้วย! ถ้าอย่างนั้นรู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่?

ซาชายิ้มราวกับภาพวาดพลางเอ่ยขึ้น

“ยินดีด้วยกับการหมั้นนะ พอดีมีเรื่องวุ่นวายก็เลยเพิ่งได้พูดตอนนี้น่ะค่ะ”

อย่างที่รู้ว่ามีเรื่องราวเกิดขึ้นกับฉันมากมาย

“ไม่เป็นไรใช่ไหม? ได้ยินมาว่าเธอไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนนี่นา...”

“ฉันสบายดี ทั้งหมดเป็นเพราะคุณคอร์เดเลียที่อยู่ตรงนี้น่ะ”

เมื่อซาชายิ้มอย่างจริงใจเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในห้องรับแขกพลางจับมือของคอร์เดเลีย แม้เธอจะเกร็งอยู่บ้างแต่ก็ยิ้มตอบกลับไป เธอสัมผัสได้ว่าในเวลานี้ซาชากำลังพึ่งพิงตน และคอร์เดเลียเองก็เช่นกัน การมีเพื่อนที่คอยเป็นที่พึ่งพาให้แก่กันและกันช่างเป็นเรื่องที่วิเศษจริงๆ

“ทักทายสิ นี่คือคุณคอร์เดเลีย มาร์เกอริต ผู้ที่พักอยู่ห้องเดียวกับฉันบนเรือเมอร์เมด แน่นอนว่าทุกคนคงเคยเห็นหน้ากันมาบ้างแล้ว”

“สวัสดีค่ะ ได้พบกันอีกแล้วนะคะ ท่านลอร์ดโนอาห์ ทิวดอร์ไม่ได้มาด้วยกันหรือคะ?”

เมื่อจอร์เจียนาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มบางๆ คอร์เดเลียที่จำการพบกันอันน่าอึดอัดในตอนนั้นได้จึงยิ้มแห้งๆ พลางตอบ

“เขาบอกให้ฉันมาเที่ยวให้สนุกน่ะค่ะ”

“ดูเหมือนท่านลอร์ดโนอาห์จะเอ็นดูคุณมาร์เกอริตมากเลยนะคะ ถ้ากำลังพึ่งพาเขาอยู่ ตอนนี้พักอยู่ที่คฤหาสน์ไคหรือคะ?”

แม้ท่าทีตีสนิทนั้นจะดูเป็นมิตร แต่คอร์เดเลียจำความมุ่งร้ายที่เห็นในดวงตาคู่นั้นได้อย่างชัดเจน จึงมองว่ามันไม่ได้จริงใจเท่าใดนัก อันที่จริงนอกจากคำเตือนของโนอาห์แล้ว ตัวตนของจอร์เจียนาที่ไม่อาจหยั่งรู้จิตใจได้ก็เป็นคนที่คอร์เดเลียรู้สึกรับมือยากและอึดอัดใจอยู่แล้ว

เธอไม่เคยพบเจอคนประเภทนี้มาก่อน คนที่เกลียดคอร์เดเลียมีอยู่มากมาย แต่อย่างน้อยคนพวกนั้นก็ยังแสดงความรังเกียจออกมาอย่างตรงไปตรงมา

“เปล่าค่ะ อยู่ที่ทิวดอร์เฮาส์น่ะค่ะ ได้รับคำเชิญจากท่านมาร์ควิส”

“ไอแซกเชิญคุณด้วยตัวเองอย่างนั้นหรือครับ?”

มีคาเอลที่เงียบมาตลอดเอ่ยปากขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อเขาแสดงความสนใจ คอร์เดเลียก็ยิ่งเกร็งขึ้นในใจพลางพยักหน้า

“ค่ะ ด้วยความกรุณา”

“อย่างนั้นหรือครับ ดูเหมือนคนบ้านนั้นจะค่อนข้างเอ็นดูคุณทีเดียวนะ”

มีคาเอลพึมพำอย่างนึกสนุก

“กุหลาบขาวราคาแพงพวกนั้น ก่อนที่ทิวดอร์เฮาส์จะเปิดให้คนภายนอกเข้า ก็แทบจะหาดูได้ยากแล้วแท้ๆ โชคดีจังนะครับ คุณคอร์เดเลีย”

แม้น้ำเสียงจะนุ่มนวล แต่คอร์เดเลียกลับไม่รู้สึกว่านั่นเป็นคำชมเอาเสียเลย เมื่อเธอยิ้มเจื่อนๆ ซาชาจึงออกหน้าแทน

“ไม่ว่าใครก็ต้องชอบคุณคอร์เดเลียทั้งนั้นแหละค่ะ เพราะเธอเป็นคนบริสุทธิ์และซื่อตรง น่าเสียดายที่คนซึ่งมีอุปนิสัยเช่นนี้หาได้ไม่ง่ายเลยนะคะ”

ภายในน้ำเสียงอ่อนโยนนั้นแฝงไปด้วยความเชือดเฉือน แม้จะถูกตำหนิทางอ้อมแต่มีคาเอลก็เพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก ไม่รู้ทำไมดวงตาทั้งสองข้างของมีคาเอลถึงได้ทอประกายเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าช่วงเวลาใด

“อย่างนั้นหรือครับ แต่คุณหนูซาชา พระเจ้าไม่ได้ตรัสไว้หรอกหรือครับว่าโลกใบนี้จะมองเห็นผ่านหน้าต่างแห่งหัวใจของท่านเอง หากคุณหนูรู้สึกเช่นนั้น อาจเป็นเพราะหัวใจของคุณหนูที่ไม่ไว้วางใจผู้อื่นหรือเปล่าครับ?”

“ฉันปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจเสมอค่ะ ท่านเคานต์ หากมีใครสักคนมองข้ามความจริงใจนั้นอย่างไร้ค่า วาสนาต่อกันก็คงสิ้นสุดลงแค่นั้น เพราะฉันยังมีคนที่ล้ำค่าอีกมากมาย มากกว่าที่จะมามัวเสียหัวใจและเวลาให้กับคนเพียงไม่กี่คนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปน่ะค่ะ”

คำตอบอันเด็ดขาดของซาชาทำเอามุมปากของมีคาเอลที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มมาตลอดกระตุกเกร็งขึ้นมา

“...ช่างเฉลียวฉลาดเหลือเกินนะครับ อิจฉาการตัดสินใจอันเยือกเย็นของคุณจัง”

ท่ามกลางชายหญิงที่ต่างจ้องมองกันอย่างดุเดือด มีเพียงคอร์เดเลียคนเดียวที่กระวนกระวายใจ ชัดเจนเสียขนาดนี้แล้วแอบคบกันมาได้อย่างไรกันนะ?

เมื่อแอบเหลือบมองจอร์เจียนา หล่อนก็เอาแต่ยิ้มราวกับเป็นคนไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ คอร์เดเลียไม่กล้าแม้แต่จะคาดเดาจิตใจข้างในนั้นเลย

จู่ๆ เธอก็คิดขึ้นมาว่า หากได้มาที่นี่พร้อมกับโนอาห์ก็คงจะดีไม่น้อยใช่ไหม?

หากเป็นโนอาห์ เขาคงจะสะสางสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็วไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใคร และไม่จำเป็นต้องรักษาเกียรติยศ หากมีอะไรขัดหูขัดตาก็คงจะตอกกลับตรงๆ แล้วกำจัดทิ้งไปให้พ้นทาง

เพราะเคยชินกับวิธีการของเขามาตลอด การชิงไหวชิงพริบและการสนทนาที่ซ่อนคมมีดเช่นนี้จึงทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าและหนักอึ้ง ด้วยเหตุนี้เองหรือเปล่านะ โนอาห์ถึงได้ไม่ค่อยชอบคาติชาเท่าไร

“ดูเหมือนเธอจะถูกใจคุณคอร์เดเลียมากจริงๆ เลยนะ ซาชา น่าประหลาดใจจัง ทั้งที่เธอไม่ยอมเปิดใจให้ใครง่ายๆ แท้ๆ ทั้งสามคนไปเจอกันบนเรือเมอร์เมดลำนั้นหรือคะ? ท่านลอร์ดโนอาห์เป็นคนช่วยเรือลำนั้นจากพวกโจรสลัดนี่นา”

เมื่อทั้งสองคนตกอยู่ในความเงียบงันอย่างผิดธรรมชาติ จอร์เจียนาจึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น ซาชาจิบชาอย่างเงียบๆ ด้วยท่วงท่าไร้ที่ติประหนึ่งตุ๊กตาผู้งดงาม ส่วนมีคาเอลก็ปิดปากเงียบสนิทอย่างเย็นชาหลังจากคำพูดสุดท้ายนั้น

คอร์เดเลียพยายามถ่ายทอดไออุ่นด้วยการสอดประสานนิ้วมือกับมือของซาชาที่เย็นเฉียบจนถึงปลายนิ้ว ก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยแล้วตอบกลับไป

“ค่ะ ฉันได้รับความช่วยเหลือจากทั้งสองท่านน่ะค่ะ”

“แต่ซาชากับท่านลอร์ดโนอาห์บอกว่าได้รับความช่วยเหลือจากคุณคอร์เดเลียต่างหากล่ะคะ คงจะคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันสินะคะ?”

ต่อคำถามที่ปนเสียงหัวเราะเธอไม่อาจหาคำตอบใดมาโต้แย้งได้เลย เพราะความจริงแล้วคอร์เดเลียเป็นฝ่ายได้รับอยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด ยิ่งบทสนทนายืดยาวออกไปเท่าใด สิ่งหนึ่งก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นมา จอร์เจียนาแสดงความสนใจในตัวโนอาห์อย่างล้นเหลือ

“คุณคอร์เดเลียเป็นอาจารย์หรือนักวิชาการหรือเปล่าคะ หรือไม่ก็เป็นนักบัญชี”

“ไม่ใช่ค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นจะให้คำปรึกษาเรื่องอะไรกันได้ล่ะคะ เลดี้ผู้อ่อนเยาว์และงดงามอย่างคุณคอร์เดเลียเนี่ยนะ”

ใบหน้าเล็กที่แสดงความใคร่รู้อย่างชะเลาะชะแล้มนั้นไม่ได้มีส่วนไหนที่ดูคุกคามเป็นพิเศษ ทว่าคอร์เดเลียกลับรู้สึกอึดอัดกับความกระตือรือร้นที่เธอแสดงออกมา

นั่นเป็นเพราะความสนใจของเธอไม่ได้มุ่งมาที่ตัวคอร์เดเลีย หากแต่เป็นความสงสัยอย่างโจ่งแจ้งต่อความสัมพันธ์ระหว่างโนอาห์กับคอร์เดเลียต่างหาก และสัญชาตญาณก็บอกว่าการคาดเดาที่เป็นพื้นฐานของเรื่องนั้นคงไม่ส่งผลดีต่อชื่อเสียงของคอร์เดเลียสักเท่าไร ซึ่งลางสังหรณ์นั้นก็ถูกต้อง

“ถึงแม้ท่านลอร์ดโนอาห์จะมีทั้งชื่อเสียง ทรัพย์สิน และเสน่ห์ล้นเหลือ แต่กลับมองผู้หญิงไม่ต่างจากก้อนหิน ทว่าดิฉันได้ยินมาว่าท่านมักจะให้ความสนใจกับ ‘ความสัมพันธ์อันเร่าร้อน’ ตราบเท่าที่ไม่เสียเกียรติบ่อยๆ น่ะค่ะ ท่านเป็นสุภาพบุรุษมากจนมีสุภาพสตรีมากมายที่ยังคงอาลัยอาวรณ์ในตัวท่านแม้ว่าจะมีนิสัยเย็นชาก็ตาม ดิฉันคิดว่าคุณคอร์เดเลียควรจะรับรู้ไว้สักหน่อยนะคะว่าหากเป็นเพื่อนกับท่านลอร์ดโนอาห์ก็อาจถูกพวกเธอเข้าใจผิดเอาได้ เพราะเห็นว่าคุณเพิ่งเคยออกงานสังคมเป็นครั้งแรก ดิฉันก็เลยเป็นห่วงน่ะค่ะ”

“คะ?”

เธอถึงกับพูดไม่ออก สรุปว่าความหมายที่หล่อนพูดออกมาก็คือ...

ซาชาที่ทนดูต่อไปไม่ไหวจึงพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาดเพื่อตัดบท

“จอร์เจียนา อย่าทำให้คุณคอร์เดเลียต้องลำบากใจเลยนะ เธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะแขกของฉัน ไม่ใช่แขกของท่านลอร์ดโนอาห์ ฉันอยากให้เพื่อนของฉันพักผ่อนอยู่ที่บ้านของฉันอย่างสบายใจน่ะ”

เมื่อเจอคำเตือนอ้อมๆ จอร์เจียนาก็ขยับริมฝีปากอย่างเก้อกระดาก

“อ๊ะ ขอโทษทีนะ ดิฉันอยากสนิทด้วยเร็วๆ ก็เลยกระตือรือร้นมากไปหน่อยน่ะค่ะ จะเข้าใจใช่ไหมคะ เพราะดิฉันอยากเป็นเพื่อนกับคุณคอร์เดเลียจริงๆ นี่นา”

ถ้าเป็นโนอาห์ล่ะก็ เขาคงจะสวนกลับไปว่า ‘ไม่ใช่เพื่อนหรอก แต่กำลังหาเหยื่อเอาไว้เล่นสนุกตามประสาคนสารเลวต่างหากล่ะ ทางนั้นอยากเป็นแล้วฝ่ายนี้ต้องยอมเป็นเพื่อนด้วยโดยอัตโนมัติหรือไง’ อะไรทำนองนี้หรือเปล่านะ เมื่อนึกถึงใบหน้าเย็นชาและหงุดหงิดของเขา คอร์เดเลียที่เกือบจะหลุดหัวเราะออกมาเองจึงส่ายหน้าด้วยความรู้สึกที่ปลอดโปร่งขึ้นกว่าเมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัด

“ขอบคุณสำหรับคำพูดนะคะ แต่ฉันเป็นคนน่าเบื่อ คงมีข้อบกพร่องมากเกินกว่าจะเข้ากับคนยอดเยี่ยมอย่างคุณจอร์เจียนาได้หรอกค่ะ”

น้ำเสียงที่หลุดปากออกไปโดยไม่รู้ตัวนั้นฟังดูเย็นชาจนทำให้เธอแอบตกใจอยู่บ้าง ทว่าคอร์เดเลียก็คิดเอาเองว่าตนพูดจาอย่างสุภาพแล้ว แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงความคิดของเธอคนเดียว เพราะในวัฒนธรรมของคาติชานี่ถือเป็นการปฏิเสธที่ตรงไปตรงมาทีเดียว

ดูเหมือนซาชาจะตกใจเช่นกัน และดวงตาของมีคาเอลที่เงียบขรึมมาตลอดก็ฉายแววสนใจขึ้นมา จอร์เจียนาแย้มยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน

“เด็ดขาดจังเลยนะคะ ไม่ถูกใจดิฉันหรือคะ”

“คะ? เปล่าหรอกค่ะ นอกจากซาชาแล้วฉันไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย ได้โปรดอภัยในความไม่ประสีประสาของฉันด้วยนะคะ”

คอร์เดเลียที่โบกมือปฏิเสธด้วยความลนลานดูไร้เดียงสาราวกับเลดี้ที่เพิ่งเดินทางมาจากบ้านนอก จอร์เจียนาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

“หรือว่าเป็นเพราะคำพูดที่ท่านลอร์ดโนอาห์ ทิวดอร์ พูดไว้ที่นารัตหรือเปล่าคะ พวกเรามีความเข้าใจผิดกันมานานแล้วน่ะค่ะ บางทีคุณคอร์เดเลียอาจจะช่วยคลี่คลายความเข้าใจผิดระหว่างพวกเราได้นะคะ แม้จะไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ถ้าดิฉันทำอะไรผิดพลาดไปก็ช่วยบอกท่านด้วยนะคะว่าดิฉันขอโทษ”

“นั่นสิคะ ถ้าหากท่านเข้าใจผิดอะไรไป ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะมีความสามารถพอที่จะช่วยคลี่คลายให้ได้หรือเปล่า”

คอร์เดเลียพึมพำออกมาอย่างซื่อตรงโดยไม่รู้ตัว

“อีกอย่าง ท่านคงไม่ค่อยเข้าใจผิดอะไรง่ายๆ หรอกค่ะ ถ้าไม่พอใจขึ้นมาก็คงจะด่าออกไปตรงนั้นเลยมากกว่า”

“คึ่ก”

เมื่อมีคาเอลหลุดหัวเราะพรวดออกมาบรรยากาศก็พลันแปลกประหลาดขึ้นมาทันที แม้กระทั่งซาชาก็กระตุกริมฝีปากคล้ายจะเห็นด้วยกับคำร่ำลือเกี่ยวกับโนอาห์ที่มีอยู่ทั่วแวดวงสังคม และคนที่ไม่หัวเราะก็มีเพียงคอร์เดเลียที่กำลังงุนงง และจอร์เจียนาที่หน้าแข็งค้างไปแล้วเท่านั้น

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรักจบตอน 60
อ่านตอน 61 ต่อ
อ่านตอนล่าสุดได้ที่ลงถึงตอน 238
↗Readtoon
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 59กลับหน้าเรื่อง
ตอน 59ตอน 61