“[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก” มีฉากหรือเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ กดยืนยันเพื่อเข้าชม เว็บจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้
“คุณหนูคะ ทำอะไรอยู่หรือคะ”
“อือ ไปสิ”
เธอตอบรับด้วยน้ำเสียงหม่นหมองเล็กน้อยพลางมุ่งหน้าไปยังห้องอาหาร ท่ามกลางจิตใจที่สับสนวุ่นวาย พอคิดว่าเขากำลังรอเธออยู่ หัวใจก็พลันเต้นระรัวจนต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ
“ยินดีต้อนรับครับ คุณคอร์เดเลีย”
ทว่าที่โต๊ะอาหารกลับไร้เงาของโนอาห์ เธอเอ่ยทักทายไอแซกอย่างเหม่อลอยแล้วทรุดตัวลงนั่ง พลางหยิบช้อนส้อมขึ้นมาทั้งที่ในหัวสมองว่างเปล่าไปหมด กว่าจะรู้ตัวว่านั่นคือความผิดหวัง เวลาก็ผ่านไปชั่วครู่แล้ว
“อ๋อ เจ้าโนอาห์มีธุระด่วนกะทันหันเลยรีบออกไปแล้วครับ มันบอกให้ผมคอยจับตาดูว่าคุณคอร์เดเลียทานอาหารเรียบร้อยดีไหม แถมยังบอกอีกว่าคุณน่าจะหิวเป็นพิเศษ”
หิวเป็นพิเศษอะไรกันอีกล่ะนั่น
คอร์เดเลียหลุบตามองเมนูไข่เนื้อเนียนนุ่มพลางยู่ปาก มีธุระอย่างนั้นหรือ ไม่ใช่ว่าอึดอัดใจจนหลบหน้าไปหรอกนะ
เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเธอที่ดูหม่นหมองลงเล็กน้อย ไอแซกจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ทะเลาะอะไรกับโนอาห์ของเราหรือเปล่าครับ”
“คะ เปล่านี่คะ!”
พอเธอสะดุ้งตกใจพลางส่ายหน้าปฏิเสธ เขาก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี
“เจ้านั่นนิสัยร้ายกาจอยู่แล้ว คุณคอร์เดเลียจะน้อยใจก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกครับ แต่โนอาห์ค่อนข้างเอ็นดูและชอบคุณคอร์เดเลียมากนะ ในฐานะพี่ชายผมขอเอาตัวเองเป็นประกันเลย เพราะฉะนั้นช่วยเมตตามันหน่อยเถอะครับ”
ท่าทีและน้ำเสียงที่คอยเข้าข้างน้องชายขณะใส่ใจความรู้สึกของคอร์เดเลียช่างดูเป็นผู้ใหญ่เหลือเกิน จะเรียกว่าสมกับเป็น ‘พี่ชาย’ จริงๆ ดีไหมนะ ทั้งที่เป็นฝาแฝดกันแท้ๆ ไฉนถึงได้ต่างกันเพียงนี้
คอร์เดเลียที่เอาส้อมจิ้มมะเขือเทศผัดน้ำมันมะกอกไปมา วางช้อนส้อมลงก่อนจะแย้มยิ้มอย่างกระดากอาย
“ไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ กลับกันเสียอีก...”
ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายทำร้ายจิตใจเขา
ถึงแม้ในตอนนี้จะเริ่มคิดว่าตัวเองอาจจะมองสีหน้าของเขาผิดไปหรือเปล่า แต่เสียงที่เจือแววผิดหวังของเขานั้น เธอยังคงจดจำได้อย่างชัดเจน
“เข้าใจแล้วละ แต่ช่วยอย่าทำหน้าเหมือนขยะแขยงอยากจะอาเจียนขนาดนั้นจะได้ไหม ผมเองก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ”
จิตใจพลอยหม่นหมองลงไปอีก พอเธอเผลอถอนหายใจยาวออกมาโดยไม่รู้ตัว ไอแซกจึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเรื่อย
“ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย เพิ่งเคยถูกสารภาพรักเป็นครั้งแรกหรือครับ ปกติก็น่าจะเคยปฏิเสธคนมาเยอะแล้วแท้ๆ”
“สะ สารภาพรักอะไรกันคะ”
เพราะเขาพูดตรงเกินไปจนเธอพลาดจังหวะที่จะปฏิเสธ สองพี่น้องนี่เหมือนกันเรื่องนี้เองสินะ เมื่อเห็นคอร์เดเลียนั่งอึ้งจนวิญญาณแทบหลุด ไอแซกก็หลุดอุทานว่า แย่จริง ก่อนจะยิ้มเจื่อนอย่างลำบากใจ
“ก็ผมเพิ่งเคยเห็นเจ้านั่นกระวนกระวายใจเพราะผู้หญิงเป็นครั้งแรกนี่ครับ แต่นั่นมันก็เรื่องของมัน ไม่ใช่สิ่งที่เลดี้จะต้องมารู้สึกผิดด้วยเลย คำตอบที่แท้จริงคือทำตามที่ใจของคุณคอร์เดเลียต้องการไม่ใช่หรือครับ”
“ท่านลอร์ดไอแซกคิดว่าฉันอยู่ในฐานะที่จะทำตามใจตัวเองได้หรือคะ”
คำถามที่โพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหันทำให้เรียวคิ้วของไอแซกเลิกขึ้นสูง
“คุณคิดว่าเพราะหนี้สินของตระกูลมาร์เกอริต เลยทำให้คุณไม่มีอิสระที่จะปฏิเสธอย่างนั้นหรือครับ”
“คะ ไม่ใช่หรอกค่ะ มันไม่ใช่แบบนั้นเสียทีเดียว... แต่ดูเหมือน... เนรคุณไปหน่อยไม่ใช่หรือคะ”
ตามตรงแล้ว ในสถานะของคอร์เดเลีย ข้อเสนอและการปรนนิบัติดูแลของโนอาห์นับว่าล้นพ้นจนแทบไม่คู่ควรเสียด้วยซ้ำ หากเป็นหญิงสาวคนอื่นที่มีสุขภาพแข็งแรงและมองความจริง ต่อให้ไม่ได้รักโนอาห์ แต่ถ้ามีความรู้สึกดีๆ ให้ หรือแค่ไม่เกลียด ก็คงยอมตกลงคบหากับเขาทันทีแล้ว
หากไปได้สวย อาจจะได้แต่งงานกับชายหนุ่มผู้เป็นคู่ครองในฝันอันดับหนึ่งของจักรวรรดิเลยด้วยซ้ำ และหนี้สินก็คงได้รับการปลดเปลื้องไปตามระเบียบ ดังนั้นหากมองจากสายตาคนนอกที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง คอร์เดเลียคงดูเป็นคนไม่ประสีประสาและไม่เจียมตัวเอาเสียเลย เดิมทีจะมีผู้หญิงสักกี่คนกันที่ปฏิเสธชายอย่างโนอาห์ได้
ต่อให้จะมีสายตาดูถูกอันไร้เกียรติจากคนส่วนน้อยที่มองว่ายอมเอาตัวเข้าแลกเพราะครอบครัวมีหนี้สิน แต่นั่นก็แทบจะเป็นเพียงตำหนิเล็กจ้อยไปเลย มีแต่จะโดนด่าว่าได้คืบจะเอาศอกเสียมากกว่า
ไอแซกเผยรอยยิ้มลึกล้ำออกมา นั่นสินะครับ มุมมองของแต่ละคนคงไม่เหมือนกัน แต่ว่า...
“คุณคอร์เดเลียคิดว่าทุกสิ่งที่โนอาห์ทำให้คุณ มันเป็นเพราะเรื่องหนี้สินทั้งหมดจริงๆ หรือครับ”
“คะ ก็แหม...”
เพราะเขาเอ่ยปากว่าต้องการซื้อดวงตา เส้นผม และข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลของเธอ เธอจึงคิดว่าอาหารและที่พักพวกนี้เป็นเพียงผลพลอยได้ที่จัดหาให้ตามข้อตกลง โนอาห์ร่ำรวยมาก เธอจึงคิดว่าเขาคงใจกว้างกับเรื่องพรรค์นี้
แต่แต่แรกแล้ว เขาคือผู้นำแห่งธนาคารเรเวนผู้ตามทวงแม้กระทั่งเหรียญทองเพียงเหรียญเดียวอย่างเด็ดขาด คนเช่นนั้นจะใจกว้างขนาดนี้ได้อย่างไร หากคิดจะใช้เงินจริงๆ สู้หาที่พักพอประมาณให้ หรือไม่ก็แค่คอยส่งคนมาจับตาดูและทวงถามผลตอบแทนให้ตรงเวลาก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องมาคอยตามติดประกบชิดเช่นนี้เลย
เพราะเป็นสุภาพบุรุษเลยใส่ใจสุภาพสตรีอย่างนั้นหรือ หากจะบอกเช่นนั้น โนอาห์ก็ไม่ได้เป็นคนที่อ่อนโยนกับผู้หญิงทุกคนเลยสักนิด มิใช่ว่าเธอเพิ่งเห็นกับตาตัวเองหรอกหรือว่าเขาปฏิบัติต่อจอร์เจียนา แลงแฮม ราวกับเป็นสุนัขที่เห่าเสียงหนวกหู
ยิ่งไปกว่านั้น การที่เขาคอยสละเวลามาอยู่ด้วย และคอยสังเกตอารมณ์ของเธอนั้น ไม่มีทางเป็นเพียงเรื่อง ‘หนี้สิน’ ไปได้เลย คอร์เดเลียหลุบตามองชุดเดรสของมารดาโนอาห์ที่ตนเองสวมใส่อยู่ในวันนี้ราวกับเป็นเรื่องปกติพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากเบาๆ
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดนี้ล้วนสะท้อนถึงความใส่ใจของเขาทั้งสิ้น ตอนนี้คอร์เดเลียก็รู้แล้ว โนอาห์ไม่มีทางเป็นชายที่ยอมมอบสิ่งของของครอบครัวให้แก่ ‘ผู้หญิงที่มีแค่ประโยชน์ใช้สอย’ อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นว่าคอร์เดเลียไม่อาจตอบคำถามได้ ไอแซกก็ประสานมือเข้าด้วยกันแล้วยกยิ้มมุมปากขึ้น
“ตอนนี้คุณก็น่าจะรู้แล้วนี่ครับ หมอนั่นถ้าเป็นเรื่องที่ตัวเองไม่ชอบ ต่อให้องค์จักรพรรดิมีรับสั่งบังคับก็ไม่มีทางทำเด็ดขาด สิ่งที่คุณคอร์เดเลียคิดว่าได้รับมา ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเจ้านั่นต้องการยัดเยียดให้เองทั้งสิ้น ในเมื่อเป็นเรื่องที่เขาทำเพราะความพอใจของตัวเอง มีเหตุผลอะไรที่คุณต้องมารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณด้วยหรือครับ”
นับเป็นการวิจารณ์ที่ค่อนข้างเย็นชา ซ้ำยังมีน้ำเสียงคล้ายไม่เข้าใจเธอเสียมากกว่า
“ยิ่งไปกว่านั้น หากเป็นไปตามที่คุณพูด ตอนนี้คุณคอร์เดเลียยิ่งไม่น่าจะอยู่ในฐานะที่จะมาเลือกอะไรแบบนั้นได้ไม่ใช่หรือครับ”
“อา”
“ผมไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิมโนธรรมอันสูงส่งของคุณคอร์เดเลียหรอกนะครับ นั่นเป็นข้อดีที่น่ายกย่องและสมควรได้รับความเคารพอย่างยิ่ง แต่หากให้แนะนำอย่างตรงไปตรงมา ถ้าการตัดสินใจของคุณถูกบงการด้วยศักดิ์ศรีอันไร้ประโยชน์ ความเกรงใจ หรือความกลัวอันเลื่อนลอยแล้วละก็ ผมชักสงสัยแล้วสิครับว่ามันจะช่วยให้คุณมีความสุขได้จริงหรือเปล่า”
แม้ไอแซกจะสุภาพอ่อนโยนต่อสุภาพสตรี ทว่าในฐานะผู้นำตระกูลทิวดอร์ เขากลับเป็นคนที่สุขุมเยือกเย็น และมักไม่ปิดบังคำพูดตรงไปตรงมาในยามที่จำเป็น เขาถ่ายทอดเจตนาของตนออกมาอย่างมีเหตุผลและกระชับเสียจนน่าแปลกใจที่โนอาห์มักจะมองข้ามเขาไป
และแม้เขาจะไม่ได้มีเจตนาเช่นนั้น ทว่าในวินาทีนี้คอร์เดเลียกลับตระหนักรู้ขึ้นมาได้ ที่เธอปฏิเสธเขานั้นเป็นเพราะเธอเป็นคนที่อย่างไรก็ต้องตายอยู่แล้วก็จริงอยู่ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลทั้งหมดเสียทีเดียว เธอไม่ได้เป็นห่วงโนอาห์ที่จะต้องถูกทิ้งไว้ตามลำพังหลังจากรักกันดีหรอก แต่เธอคิดถึงแค่ตัวเองล้วนๆ ต่างหาก
เธอไม่อยากผูกมัดปีสุดท้ายที่เหลืออยู่ไว้กับความรักจนต้องกลายเป็นคนน่าเวทนาหรือเป็นทุกข์ และเธอกลัวความสัมพันธ์อันไม่แน่นอนนั้น การได้พึ่งพิงคนที่อยู่เหนือกว่าในทุกๆ ด้าน ทั้งทางอารมณ์ การเงิน ฐานะทางสังคม และอำนาจ มันช่างอบอุ่นและสุขใจ ทว่าในขณะเดียวกัน ตัวเธอที่ไม่มีอะไรเลยกลับดูต่ำต้อยจนหมดความมั่นใจและรู้สึกหดหู่
จิตวิญญาณของเธอมีรอยโหว่ แม้แต่สิ่งที่ได้รับมาเปล่าๆ เธอยังรับไว้ได้ยากเลย ตอนนี้ยังเป็นถึงขนาดนี้ หากกลายเป็นความสัมพันธ์ที่จริงจังขึ้นมา ทุกอย่างคงกลายเป็นความสัมพันธ์ที่เอียงกะเท่เร่ไปข้างเดียว ฉันจะรับมือกับเรื่องนั้นไหวหรือ
ความจริงใจที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความกลัวและความต่อต้านทั้งหมดนี้ ก็คือสิ่งนี้นี่เอง
เธอไม่อยากรับผิดชอบสิ่งใดเลย
จู่ๆ ความละอายใจก็ถาโถมเข้ามา แต่คอร์เดเลียกลับรู้สึกคับแค้นใจ แล้วมันทำไมเล่า นักโทษประหารที่อยากกินแต่ของหวานๆ ก่อนตายมันผิดตรงไหนกัน ฉันจะมีความสุขกับความฟุ่มเฟือยและความเห็นแก่ตัวแบบนั้นบ้างไม่ได้เชียวหรือ คนอื่นเขาก็ใช้ชีวิตตามใจชอบกันทั้งนั้น ฉันเพิ่งจะได้ลองใช้ชีวิตตามใจตัวเองดูบ้าง การที่อยากทำเช่นนั้นแม้เพียงช่วงสั้นๆ มันสมควรถูกประณามด้วยหรือ ตอนนี้ที่เป็นอยู่ก็ดีมากแล้วแท้ๆ
กระนั้นก็ช่างน่าสมเพชเหลือเกิน เพราะ ‘สิ่งดีๆ’ ที่ได้เพลิดเพลินอยู่ในตอนนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่โนอาห์ประทานให้ทั้งสิ้น
ช่างน่าละอายจริงๆ แต่ข้อท้วงติงของไอแซกอาจจะถูกต้องก็ได้
หากโนอาห์แสดงออกมาชัดเจนว่าอยากรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่สุขสมบูรณ์ทั้งทางใจและทางกายแบบนี้ไว้ก็มานอนกับผมเสีย คอร์เดเลียคงยินยอมไปแล้ว เพราะมันช่วยไม่ได้นี่นา
คนคนนั้นเป็นผู้แข็งแกร่ง ส่วนฉันเป็นผู้อ่อนแอ เขาดีต่อฉันมากพอแล้ว และฉันเองก็ไม่ได้รังเกียจเขา บางทีเธออาจจะปลอบใจตัวเองว่ามันไม่ได้แย่อะไรนักขณะด้อยค่าตัวเองลงไปอีกก็เป็นได้ ตามความเคยชินน่ะนะ เพราะหากโยนความรับผิดชอบในความสัมพันธ์ไปให้อีกฝ่ายได้ สภาพจิตใจก็คงจะสบายกว่าเป็นไหนๆ
ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่คนคนนั้นต้องการ และเขาก็เป็นผู้กุมอำนาจ ทั้งจุดเริ่มต้นและข้อเรียกร้องล้วนไม่ใช่สิ่งที่เธอเป็นคนทำ ฉันเป็นแค่คนจนไร้อำนาจที่มีหนี้สินล้นพ้นตัวและมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ดังนั้นฉันไม่ได้ทำอะไรผิด หากความสัมพันธ์นี้มันเลวร้าย ชายคนที่ขูดรีดเธอนั่นต่างหากที่เลว
เมื่อเห็นกระบวนการคิดที่คงจะเข้าครอบงำตัวเองได้อย่างชัดเจน คอร์เดเลียก็แทบจะวิงเวียนศีรษะ มันเหมือนกับว่าความต่ำต้อยน่ารังเกียจในใจของเธอถูกเปิดโปงออกมาจนหมดสิ้น
หรือว่าโนอาห์เองก็รู้ตัวอยู่แล้วหรือเปล่านะ ว่าหากเขาต้องการ เขาก็จะได้ตัวเธอมาครองอย่างง่ายดาย ง่ายดายราวกับเด็ดดอกกุหลาบในสวนหลังบ้านเช่นนั้นเลย
กำลังโหลดความเห็น...