คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา
18+

เนื้อหาสำหรับผู้ที่อายุ 18 ปีขึ้นไป

“[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก” มีฉากหรือเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ กดยืนยันเพื่อเข้าชม เว็บจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้

กลับหน้าแรก

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรัก ตอนที่ 73

ตอน 73

คนรักใหม่ของท่านลอร์ดโนอาห์ ทิวดอร์! ตัวตนที่แท้จริงของเลดี้ไข่มุกคือใครกัน?

พรหมลิขิตที่ดอกไม้แห่งแวดวงสังคมเป็นผู้ชักนำ? ความสัมพันธ์อันสนิทสนมระหว่างคุณหนูอ็องแดร์กับสาวงามลึกลับผู้ปรากฏตัวดั่งดาวหาง และท่านลอร์ดโนอาห์...

รักสามเส้าหรือ? เลดี้ไข่มุกวัยแรกแย้มผู้ช่วงชิงวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิไปจากดอกไม้แห่งแวดวงสังคม

ความรู้สึกชาดิกแล่นริ้วขึ้นมาประหนึ่งถูกตีศีรษะเข้าอย่างจัง และในระหว่างนั้นข้อสงสัยหนึ่งก็ผุดขึ้นมา

“ไข่...มุก? เลดี้หรือคะ?”

“ตอนเห็นทีแรกฉันก็คิดว่าเป็นฉายาที่เชยแล้วก็น่าขำสิ้นดีหรอกนะ แต่พอมองดูเธอแบบนี้แล้วก็พอจะเข้าใจได้อยู่บ้าง”

จักรพรรดินีแอกเนสเท้าคางอย่างเกียจคร้านพลางกวาดสายตามองใบหน้าของคอร์เดเลีย สายตาที่มองพินิจพิจารณาราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะเช่นนั้นทำให้เธอเกร็งจนนิ้วมืองอเข้าหากัน

“คุณหนูมาร์เกอริตกับโนอาห์หายตัวไปด้วยกันสองต่อสองกะทันหันในงานเลี้ยงน้ำชาของซาชา อ็องแดร์เมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ ชายผู้ถือดีอย่างโนอาห์ ทิวดอร์ที่ไม่เคยเอสคอร์ตเลดี้คนไหนในที่สาธารณะมาก่อนเลยทั้งชีวิตนอกจากคนในครอบครัว กลับมารับสุภาพสตรีด้วยตัวเองเชียวนะ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องกลายเป็นแบบนี้แท้ๆ”

นิ้วชี้เรียวขาวเคาะเบาๆ ลงบนภาพถ่ายขาวดำที่บันทึกช่วงเวลาที่โนอาห์และคอร์เดเลียกำลังก้าวขึ้นรถไปด้วยกัน

ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าภาพพรรค์นี้ถูกถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อไม่นานมานี้คอร์เดเลียยังอ่านข่าวอื้อฉาวของซาชา อ็องแดร์กับโนอาห์ราวกับเป็นเรื่องของคนละโลกอยู่เลย ทว่าบัดนี้ตัวเอกของข่าวอื้อฉาวนั้นกลับกลายเป็นตัวเธอไปเสียแล้ว ทั่วทั้งจักรวรรดิคงกำลังซุบซิบเรื่องของพวกเขากับเธออยู่เป็นแน่

ตั้งแต่ผู้คนทั้งหมดในแวดวงสังคม บรรดาคนรับใช้ สาวใช้ คนขับรถม้า เด็กสาวขายดอกไม้ตามจัตุรัส ไปจนถึงพลเมืองยากไร้ในห้องโดยสารชั้นสาม มันช่างไร้ซึ่งความรู้สึกสมจริงจนสมองของเธอชาไปหมด เมื่อเห็นใบหน้าเล็กๆ ที่ตกตะลึงนั้น องค์จักรพรรดินีก็ขมวดคิ้วงามเข้าหากัน

“เกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้แล้วเจ้าบ้านั่น โนอาห์ ทิวดอร์ ไม่ได้ปกป้องเธอให้ดีเลยเหรอ หรือว่าบอกกล่าวอะไรไว้ล่วงหน้าบ้างไหม”

“ดูเหมือนเขาจะ... เคยพูดอยู่นะคะ”

“พอมาคิดดูอีกที แทนที่จะเปิดเผยครึ่งๆ กลางๆ จนถูกมองว่าง่าย ให้คนพวกนั้นไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมเข้ามาเลยน่าจะดีกว่า”

“ถ้าอย่างนั้น วันนี้เป็นซินเดอเรลลาเป็นอย่างไรครับ”

คำพูดของคอร์เดเลียทำให้แอกเนสแสดงสีหน้าเหลือเชื่อออกมา

“ซินเดอเรลลาอะไรกัน ถ้าอย่างนั้นตัวเองเป็นเจ้าชายหรือไง”

คอร์เดเลียพูดอะไรไม่ออก จึงได้แต่เอ่ยคำพูดอันเลื่อนลอยออกไปแทน

“เขาบอกว่าชอบเป็นโจรสลัดมากกว่าเจ้าชายค่ะ”

“อย่างน้อยก็ยังนับว่าโชคดีที่รู้จักประเมินตัวเองตามความจริงอยู่นะ ญาติของฉันคนนี้น่ะ”

คอร์เดเลียยิ้มเจื่อนๆ ตอบรับเสียงหัวเราะเยาะขององค์จักรพรรดินีที่ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นคำชมหรือไม่

มีเรื่องประจวบเหมาะหลายอย่างเหลือเกิน ข่าวในหนังสือพิมพ์อาจจะเกินจริงไปบ้าง แต่เรื่องอย่างจูบที่ทั้งสองมีร่วมกันเมื่อวานนี้ก็พิสูจน์ได้ว่าการคาดเดาของคนภายนอกไม่ได้ผิดไปเสียทีเดียว ทว่าในเมื่อความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาในยามนี้กลายเป็นเรื่องคลุมเครือ เธอจึงจนปัญญาที่จะหาคำตอบ

“ถ้าผมต้องการ ผมก็ทำให้คุณไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นได้แท้ๆ แต่ผมไม่ทำเอง”

“เพราะไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำถึงขนาดนั้นนี่”

จากนี้ไปโนอาห์จะทำอย่างไรกับเธอนะ คอร์เดเลียไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าเรื่องราวระหว่างพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป สิ่งที่แน่นอนก็คือ ช่วงเวลาที่ผ่านมาซึ่งคาบเกี่ยวอยู่ระหว่างคนรักและผู้คุ้มครองคงจะไม่มีอีกแล้ว

ทิศทางที่ดีที่สุดคือการรักษาระยะห่างระหว่างกันและร่วมทางกันต่อไปด้วยความกระอักกระอ่วนอย่างพอเหมาะพอควรโดยไม่มีความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างที่ผ่านมา และอีกความเป็นไปได้หนึ่งที่คาดการณ์ไว้ก็คือ โนอาห์อาจจะไม่ต้องการพบหน้าเธออีกต่อไป

ตัวอย่างเช่น ปล่อยเธอทิ้งไว้ที่ทิวดอร์เฮาส์ แล้วตัวเขาเองก็ย้ายเข้าไปอยู่ที่คฤหาสน์ไคอันเป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว...

ตามปกติแล้ว ในเวลาเช่นนี้ฝ่ายที่ปฏิเสธอย่างเธอควรจะมีมารยาทหลบหน้าไปเอง ทว่าคอร์เดเลียกลับเป็นเพียงลูกหนี้ถังแตกที่มีเงินติดตัวแค่เศษสตางค์ ซ้ำยังไร้ญาติขาดมิตร จึงไม่มีที่ไหนให้ไปอย่างแท้จริง

โนอาห์ ทิวดอร์ ผู้เลื่องชื่อว่าเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวและเป็นเจ้าหนี้หน้าเลือดที่ฉาวโฉ่ กลับใจกว้างกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้อย่างไม่น่าเชื่อ (หากจะพูดให้ถูกคือดูเหมือนเขาจะไม่ใส่ใจเลยมากกว่า) แต่คอร์เดเลียกลับรู้สึกผิดและอับอายกับเรื่องนั้นขึ้นมาอีกครั้ง

เฮ้อ ความสัมพันธ์เองก็ต้องมีเงินถึงจะรักษามันไว้อย่างมีศักดิ์ศรีได้สินะ

ก็นั่นสินะ กับโจนาธานเองเธอก็เหินห่างออกมาเพราะรู้สึกถึงความแตกต่างเช่นนั้นไม่ใช่หรือ พลันรู้สึกตระหนักขึ้นมาใหม่อีกครา

“ว่าอย่างไร พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของฉันได้เป็นเฮรินัส(*เฮรินัส - ตัวละครในวรรณกรรมคลาสสิกเรื่องอเดล เป็นอัศวินที่ช่วยชีวิตเด็กสาวเลี้ยงแกะผู้น่าสงสารที่บ้านถูกไฟไหม้เพราะพัวพันกับความรักและความสัมพันธ์ชู้สาวของพวกชนชั้นสูงและคนรวย ในตอนท้ายทั้งสองคนได้แต่งงานกัน) ผู้สง่างามให้แก่เธอหรือไม่ล่ะ”

เมื่อเห็นเธอมองมาอย่างเหม่อลอยเพราะไม่เข้าใจความหมาย จักรพรรดินีแอกเนสจึงวางถ้วยชาลงแล้วมองสบตาเธอตรงๆ

“หลังจากได้รับการช่วยเหลือแล้ว คุณหนูซาชา อ็องแดร์ก็เก็บตัวมาโดยตลอด พอเธอออกมาร่วมกิจกรรมทางสังคมหลังจากห่างหายไปนาน ข่าวลือก็เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วแล้วล่ะ แน่นอนว่ามีคาเอลผู้โง่เขลากับลูกม้าพยศนิสัยร้ายกาจที่เขาเลี้ยงไว้ช่วงนี้ไม่มีทางที่จะไม่ไปที่นั่นแน่”

ถ้อยคำตรงไปตรงมาที่หลุดออกมาจากริมฝีปากอันงดงามและสูงส่งทำให้คอร์เดเลียมึนงงจนพึมพำออกไปอย่างเด๋อด๋า

“ลูก... ม้าหรือคะ?”

“จอร์เจียนา แลงแฮม ไงล่ะ ความวุ่นวายส่วนใหญ่ในแวดวงสังคมของคาติชาก็มีผู้หญิงคนนั้นเป็นตัวการทั้งนั้น เจ้าตัวคงคิดว่าตัวเองซ่อนไว้ได้เนียนหรอกนะ แต่หางที่ยาวเกินไปย่อมต้องถูกเหยียบเข้าสักวัน”

จักรพรรดินีแอกเนสพ่นลมหายใจเยาะออกมาสั้นๆ คอร์เดเลียตระหนักได้ทันทีว่าเธอเข้าใจผิดไป การที่พระนางหัวเราะเยาะด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมเช่นนี้ ช่างเป็นสายเลือดเดียวกับโนอาห์อย่างไม่ต้องสงสัยเลยจริงๆ

“ฉันกะว่าจะขับไล่หล่อนออกจากแวดวงสังคมในอีกไม่ช้าแท้ๆ แต่มีคาเอลงี่เง่านั่นดันทำเรื่องโง่ๆ เสียได้ ถ้าชอบทรมานตัวเองถึงขนาดนั้นก็คงเกินเยียวยาแล้วล่ะ”

เธอจึงถามออกไปด้วยความตกใจ

“เอ่อ คือว่า... หรือว่าทรงทราบความสัมพันธ์ระหว่างซาชากับท่านลอร์ดมีคาเอลหรือคะ”

“เลดี้มาร์เกอริต ฉันเป็นจักรพรรดินีของประเทศนี้นะ ในประเทศนี้ไม่มีข้อมูลไหนที่ฉันไม่รู้หรอก”

ใบหน้าที่แย้มยิ้มจนดวงตาเรียวโค้งนั้นดูงดงามราวกับดอกไลแลกที่มีกลิ่นหอมกรุ่น

“ความโง่เขลาของพวกเขาเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องชดใช้ด้วยตัวเอง ฉันจึงไม่คิดจะเข้าไปยุ่งหรอก เอาเข้าจริงเวลาต้องมานั่งอุดอู้อยู่ในวังหลวงแห่งนี้ ก็ไม่มีความบันเทิงใดน่าเพลิดเพลินเท่าเรื่องพรรค์นี้อีกแล้วล่ะ”

องค์จักรพรรดินีผู้เลอโฉมประหนึ่งหงส์ขาวกำลังแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย เธอหวนนึกถึงเรื่องราวเกี่ยวกับพี่สาวที่เวย์นเคยเล่าให้ฟังคร่าวๆ ขึ้นมาได้ เขาเคยบอกว่าแม้จะรู้สึกภูมิใจที่พี่สาวได้กลายเป็นผู้สูงศักดิ์ที่สุดในแผ่นดิน แต่ความจริงแล้วเขากลับไม่ได้รู้สึกยินดีเลยสักนิด

“แต่เดิมพี่สาวมีกำหนดการว่าจะสืบทอดตำแหน่งแกรนด์ดยุกต่อจากท่านพ่อครับ หากองค์ฝ่าบาทที่ทรงมีใจให้ลูกพี่ลูกน้องตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ไม่ได้ทรงปรารถนาในตัวเธอ อนาคตของแอกเนสก็คงจะต่างไปจากตอนนี้ เธอเหมาะสมกับตำแหน่งแกรนด์ดยุกยิ่งกว่าคนหัวทึบอย่างผมเสียอีก”

เด็กสาวผู้มีความฝันอยากเป็นอัศวินต้องสวมมงกุฎจักรพรรดินี ด้วยน้ำมือขององค์จักรพรรดิที่ทรงถอนหมั้นกับคู่หมั้นตั้งแต่ในครรภ์และตามตื๊อเกี้ยวพาราสีเธออยู่หลายปี

เนื่องจากองค์จักรพรรดิผู้มีพระทัยอ่อนโยนแต่กลับมีความยึดติดในตัวพระมเหสีอย่างผิดธรรมดา ทรงยอมตามใจทุกสิ่งที่จักรพรรดินีทรงปรารถนา จักรพรรดินีแอกเนสจึงได้ก่อตั้งกองอัศวินศักดิ์สิทธิ์หญิงขึ้นเป็นแห่งแรกในทวีป พัฒนาเครือข่ายการจัดหาและกระจายแพทย์ พยาบาล ตลอดจนเวชภัณฑ์ในยามศึกสงคราม หรือการบูรณะคลองเซนส์ ทั้งยังทรงสร้างผลงานอันยิ่งใหญ่อีกมากมาย

เวย์นเคยเป็นกังวลว่าแอกเนสที่จำต้องตั้งครรภ์และแต่งงานเหมือนถูกบีบบังคับจะไม่มีความสุข แต่เขาก็บอกว่ายังดีที่เธอพึงพอใจกับอำนาจอันหอมหวานที่ได้รับจากตำแหน่งจักรพรรดินี และพึงพอใจกับสามีที่ยอมเทิดทูนเธอไว้เหนือหัวประหนึ่งราชินีอย่างยอมศิโรราบแทบจะจูบหลังเท้า ไม่ว่าเธอจะทำตัวเย็นชาใส่ตลอดช่วงเวลาข้าวใหม่ปลามันเพียงใดก็ตาม บางทีพี่สาวอาจจะต้องการตำแหน่งที่ได้รับการเคารพยกย่องจากจุดสูงสุดมาตั้งแต่แรกแล้วก็ได้

ทว่าคอร์เดเลียกลับคิดไปอีกทาง เธอรู้สึกว่าองค์จักรพรรดินีทรงเหมือนโนอาห์ในเวอร์ชันผู้หญิงอย่างน่าประหลาด

“สามีของฉันบอกว่าการตั้งครรภ์มันอันตราย เลยไม่ยอมให้ออกไปไหนเลยน่ะสิ เฮ้อ ชายผู้ดื้อรั้นและน่าอึดอัด ชวนให้หงุดหงิดใจถึงขนาดนั้นแท้ๆ แต่กลับบริหารราชการแผ่นดินได้เป็นอย่างดี ช่างน่าอัศจรรย์ใจจริงเชียว”

ปัจจุบันองค์จักรพรรดินีกำลังทรงพระครรภ์ทายาทองค์ที่สาม แม้ปากจะบ่นว่าสามี แต่สีหน้าของพระนางกลับดูเกียจคร้านและผ่อนคลายราวกับแมวที่อิ่มหนำสำราญ

แม้จะแสดงท่าทีรำคาญใจ แต่ความจริงแล้วพระนางคงจะโปรดปรานความรักและการควบคุมที่เกินพอดีขององค์จักรพรรดิอย่างแน่นอน ในหมู่ผู้คนร่ำลือกันว่าเป็นความรักข้างเดียวขององค์จักรพรรดิ แต่ความเป็นจริงกลับแตกต่างออกไป เมื่อได้เห็นเช่นนี้แล้ว เรื่องระหว่างชายหญิงช่างเป็นสิ่งที่ไม่รู้ได้เลยจริงๆ

คอร์เดเลียคิดว่าองค์จักรพรรดินีที่โปรดปรานความรักอันแสนพิเศษเช่นนั้นช่างเหมือนกับโนอาห์จนดูน่ารักอยู่บ้าง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย รอบตัวของเธอนั้นหาดูตัวอย่างของความรักอันลึกซึ้งระหว่างชายหญิงและชีวิตคู่ที่มั่นคงแข็งแรงได้ยากยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นอดีตสองสามีภรรยามาร์ควิสทิวดอร์ หรือสองสามีภรรยาจักรพรรดิก็ตาม

หากในภายภาคหน้าโนอาห์ได้แต่งงานขึ้นมา เขาจะทำหน้าบึ้งตึงแต่กลับมีเลือดฝาดซับสีหน้าเหมือนกับแอกเนสหรือเปล่านะ เขาจะคอยออดอ้อนขอความรักจากภรรยาที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร จะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขพร้อมกับแอบหึงหวงและหงุดหงิดงอแงใส่บ้างไหมนะ มีลูกด้วยกันและกลายเป็นพ่อผู้อบอุ่นแต่ขี้แกล้งเหมือนกับพ่อของเขาจนกลายเป็นความทรงจำของลูกๆ และคอยกุมมือภรรยาไปขับรถเล่นใช้เวลาร่วมกันเป็นครั้งคราว

เธอลองจินตนาการถึงภาพของโนอาห์ ทิวดอร์ ที่แก่เฒ่าลงไปพร้อมกับการอุทิศตนเพื่อภรรยาและลูก ดั่งคำพูดที่เขาเคยเอ่ยไว้ผ่านๆ ในวันวาน

[นิยาย] หางเงือกพันธนาการรักจบตอน 73
อ่านตอน 74 ต่อ
อ่านตอนล่าสุดได้ที่ลงถึงตอน 238
↗Readtoon
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 72กลับหน้าเรื่อง
ตอน 72ตอน 74