คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 162

ตอน 162

ตอนที่ 162 ลาภไม่คาดฝัน

หลี่ฮั่วหวังใช้มือข้างเดียวยัดหมั่นโถวแผ่นที่ย่างจนเหลืองกรอบเข้าปาก เคี้ยวช้าๆ

ดวงตาเหม่อลอยจ้องกองไฟตรงหน้า ในหัวไล่คิดว่าต่อจากนี้อาจมีจุดใดที่ตกหล่น

พวกเขากำลังเดินทางมุ่งหน้าสู่ซื่อฉี ข้างกายมีรถม้าเก่ามือสองเพิ่มขึ้นสามคัน ได้มาจากการขายอูฐไม่กี่ตัวนั้นแล้วเติมเงินอีกเล็กน้อย

หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล หากจะเดินทางต่อ ไม่มีรถม้าย่อมไม่ได้

ตะเกียบคีบบะหมี่ร้อนควันกรุ่นพร้อมเนื้อเค็มไม่กี่ชิ้นมาจ่อที่ริมฝีปากของหลี่ฮั่วหวัง รอให้เขาอ้าปาก

หลี่ฮั่วหวังขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเบี่ยงศีรษะหลบ “ข้ากินเองได้ ไม่ต้องป้อน”

“ศิษย์พี่หลี่ ตอนนี้ท่านเหลือมือข้างเดียวจะกินอย่างไรเจ้าคะ ระหว่างรอมือท่านงอกใหม่ ให้ข้าป้อนท่านเถิด จริงสิ มือท่านต้องอีกนานเท่าใดจึงจะงอกกลับมาเจ้าคะ”

ได้ยินถ้อยคำเปี่ยมความห่วงใยของไป๋หลิงเหมี่ยว หลี่ฮั่วหวังก็ยกแขนขวาขึ้น มองแขนเสื้อที่ว่างเปล่า ในดวงตาฉายแววยิ้มขื่น พึมพำว่า “ใกล้งอกแล้ว อีกไม่นานก็งอกกลับมา”

“แต่นี่ขาดมาสามวันแล้ว เหตุใดยังไม่มีวี่แววสักนิดเลยเจ้าคะ” ไป๋หลิงเหมี่ยวยื่นมือไปพับแขนเสื้อของหลี่ฮั่วหวังขึ้น มองรอยตัดที่สมานแล้ว

“วันที่สามแล้วหรือ” รูม่านตาของหลี่ฮั่วหวังหดลง คล้ายนึกอะไรขึ้นได้ เขารีบลุกขึ้นมองซ้ายมองขวาไปทั่วทะเลทรายโกบีอันแห้งแล้ง ราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง

ไม่นานเขาก็พบสิ่งที่ต้องการ จึงเดินตรงไปยังหินก้อนใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป

“ศิษย์พี่หลี่ ท่านจะไปไหนเจ้าคะ ไม่รีบกิน เส้นจะอืดหมดแล้ว!”

“ข้าจะไปปลดทุกข์ อย่าตามมา!”

มาถึงหินยักษ์ที่ใหญ่ราวเนินเขาย่อมๆ หลี่ฮั่วหวังเหลียวมองไปยังพวกพ้องที่กลายเป็นจุดดำเล็กๆ อยู่ไกลลิบ แล้วก้าวเข้าไปในเงาของหินยักษ์

หลังก้อนหินไม่มีสิ่งใดนอกจากผืนดินแห้งแล้ง ซึ่งตรงกับที่หลี่ฮั่วหวังต้องการพอดี

เขานั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหาหินยักษ์ สีหน้าเจือความลังเล ทว่าสุดท้ายก็ชักกระบี่ออกมา วาดรูปคนลงบนผิวหิน

“แม่ครับ ช่วงนี้แม่เหนื่อยมากเลย” หลี่ฮั่วหวังเอ่ยกับรูปคนนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“แม่ครับ ผมได้สติแล้ว ช่วยหยิบมือถือมาให้ผมหน่อยได้ไหม วันนี้วันเกิดเธอ ผมอยากโทรหาเธอ”

“ไม่ต้องแก้มัดผมหรอกครับ แม่ช่วยโทรให้หน่อย เบอร์ที่สองในรายชื่อคือเบอร์ของเธอ”

หลี่ฮั่วหวังหยิบพลั่วเล็กอันคมกริบออกมา ค่อยๆ ขีดลงบนใบหน้าของรูปคนนั้น ไม่นาน ใบหน้าหยาบๆ ทว่าแฝงความคุ้นเคยอยู่หลายส่วนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

หลี่ฮั่วหวังวาดรูปไม่เป็น ภาพจึงออกมาน่าเกลียดนัก ทว่าในสายตาเขา ภาพบนหินตรงหน้างดงามยิ่งกว่าสิ่งใด “สุขสันต์วันเกิดนะ น่าหน่า”

“สุขสันต์วันเกิด~ สุขสันต์วันเกิด~ สุขสันต์วันเกิด~”

หลี่ฮั่วหวังผู้อยู่ตามลำพังยิ้มมองภาพที่ตนวาดไว้บนหินยักษ์ ร้องเพลงแผ่วเบาอย่างอ่อนโยน

เสียงเพลงลอยไปได้ไม่ไกล ก็ถูกลมกรรโชกอันไร้ปรานีของทะเลทรายโกบีฉีกกระจุย

“ขอโทษนะน่าหน่า วันเกิดปีนี้ฉันไปอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้ ทำได้แค่อวยพรเธอแบบนี้ ไว้มีเวลาฉันจะชดเชยของขวัญให้นะ” หลี่ฮั่วหวังยิ้มพลางยื่นมือไปลูบใบหน้าบนภาพนั้นเบาๆ

พูดจบ หลี่ฮั่วหวังก็โน้มตัวเข้าไปจุมพิตภาพนั้นครั้งหนึ่ง แล้วใช้มือเดียวยันพื้นลุกขึ้น

ใครจะรู้ เพิ่งหันหลังกลับ หลี่ฮั่วหวังก็ประจันหน้ากับผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงผืนหนึ่ง นั่นคือร่างทรงรองของไป๋หลิงเหมี่ยว เมื่อครู่นางเห็นภาพอันอบอุ่นปนพิลึกนั้นจนหมดสิ้น

“หุบปาก” หลี่ฮั่วหวังทิ้งคำนี้ไว้ แล้วหันหลังเดินกลับไปยังรถม้าที่อยู่ไกลออกไป

เมื่อเขากลับมาถึง ก็พบว่าคนอื่นๆ กินอิ่มกันหมดแล้ว กำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่

หลี่ฮั่วหวังยื่นมือไปรับชามบะหมี่ในอ้อมแขนของไป๋หลิงเหมี่ยวมาวางลงบนพื้น แล้วใช้มือข้างเดียวจับตะเกียบสูดเส้นเสียงดังซู้ดๆ

หลี่ฮั่วหวังกินอย่างมูมมามไปได้ค่อนชาม เสียงโลหะกระทบกันดังกริ๊งใสๆ ก็ทำให้ร่างเขาเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว เสียงนี้เขาเคยได้ยินที่ใดมาก่อน

เขาเงยหน้ามองไปทางต้นเสียง พบว่าดังมาจากทางโก่วหวา อีกฝ่ายนั่งอยู่บนพื้น ถือมีดของตนท่าทางเหมือนกำลังงัดอะไรบางอย่างอยู่

หลี่ฮั่วหวังลุกขึ้นเดินไปด้านหลังเขา “เจ้าทำอะไรอยู่”

คำพูดของหลี่ฮั่วหวังทำเอาโก่วหวาสะดุ้งเฮือก เขาหันมามองหลี่ฮั่วหวัง ยิ้มแหยๆ แล้วยกของบนพื้นขึ้นมา

“ไม่มีอะไรขอรับ ข้าแค่เห็นว่าพวกเราใช้เงินกันเปลืองนัก ก็เลยอยากหาเงินเพิ่มให้ทุกคนสักหน่อย”

สิ่งนั้นคือเหรียญทองแดงเก่าดำคล้ำเรียงกันเป็นแถวๆ ดูเหมือนเพิ่งผ่านไฟมาไม่นาน หลี่ฮั่วหวังจำได้ มันคือหน้ากากทองเหลืองบนใบหน้าคนแคระที่เชิดหนังตะลุงผู้นั้น

เขายังจำได้ว่าก่อนหน้านี้สองตุ้งเคยหยิบมันไปและเคยสวมไว้บนใบหน้า

หน้ากากเหรียญทองแดงที่ถูกเผาจนดำมีรอยขูดเพิ่มขึ้นไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าโก่วหวาอยากงัดเหรียญเหล่านี้ออกมาใช้

“ข้าเห็นว่าทิ้งไว้ในกองเถ้ากระดูกเฉยๆ มันเสียของนี่ขอรับ อย่างไรเสียก็ตั้งร้อยกว่าอีแปะ ทิ้งไปเสียดายแย่ ข้าเลยเก็บกลับมา”

“ข้าไม่ได้คิดจะเก็บไว้เองนะขอรับ ตั้งใจว่างัดออกมาแล้วจะให้ศิษย์น้องไป๋เก็บรักษา แต่นึกไม่ถึงจริงๆ โซ่เส้นเล็กที่ร้อยเหรียญพวกนี้จะแข็งขนาดนี้ งัดอย่างไรก็ไม่ออก”

หลี่ฮั่วหวังรับของสิ่งนั้นมา เอามือลูบไล้เหรียญทองแดงเหล่านั้น เขม่าดำบนผิวก็หลุดออกอย่างง่ายดาย

เพลิงมหึมาครั้งนั้นไม่ได้ทำอันตรายมันแม้แต่น้อย โซ่เก่าเส้นเล็กร้อยผ่านรูกลางเหรียญแต่ละเหรียญ เชื่อมกันเป็นหน้ากากเหรียญทองแดงรูปร่างพิกล

เหรียญเหล่านี้เหมือนเหรียญทองแดงทั่วไป คือนอกกลมในเหลี่ยม รอบรูมีอักษรตัวใหญ่สี่ตัวที่หลี่ฮั่วหวังอ่านไม่ออก

“ตะ-เต้า... เต้า... เต้ากวาง... ทง... อา ทง... อา ทงเป่า!” เกาจื้อเจียนอ่านให้หลี่ฮั่วหวังฟัง

“เต้ากวางทงเป่าหรือ” หลี่ฮั่วหวังไม่รู้ว่าเป็นเงินตราของแคว้นใด และไม่ได้ใส่ใจ สิ่งที่เขาคิดอยู่ตอนนี้คือคุณค่าในตัวของมันเอง

หลี่ฮั่วหวังไตร่ตรองอย่างละเอียดแล้วเรียกหมั่นโถวมา สวมหน้ากากนี้ลงบนหัวมัน ดูว่ามีภัยแอบแฝงใดหรือไม่

ทันใดนั้นภาพที่ทำให้เขาตะลึงก็เกิดขึ้น แม้หมั่นโถวจะสั่นหัวไปมาใช้ขาหน้าตะกุยหัวอยู่ตรงหน้าเขาแท้ๆ เขากลับรู้สึกราวกับว่าตรงหน้าว่างเปล่าไร้สุนัขแม้แต่ตัวเดียว

คืนนั้น คนแคระก็สวมหน้ากากนี้ลอบโจมตีเขาโดยไม่มีผู้ใดรู้ตัว หากร่างทรงรองไม่เตือนไว้ก่อน บางทีเขาอาจพลาดท่าเสียทีไปจริงๆ

ต่อมา เมื่อสองตุ้งสวมมันหลบเข้าไปในฝูงชน ตนเองกลับหาตัวนางไม่เจอในทันที

จากสองข้อนี้ก็พอมองออกว่า สิ่งนี้น่าจะเป็นของวิเศษบางอย่างที่ปกปิดกลิ่นอายได้

“ของสิ่งนี้... ดูเหมือนจะมีประโยชน์กับฉัน”

หลี่ฮั่วหวังจ้องของสิ่งนั้น แววตาค่อยๆ เป็นประกายเจิดจ้า “ไม่ใช่แค่มีประโยชน์ มันมีประโยชน์กับฉันมหาศาลต่างหาก!”

แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ทว่าคนในโลกนี้ขอเพียงมีวิชาอยู่บ้าง ก็ล้วนมองออกได้ง่ายๆ ว่าเขาคือจิตวิสุทธิ์

และสิ่งนี้อาจทำให้เรื่องเช่นนั้นไม่เกิดขึ้นอีก ต่อไปตนจะไม่ใช่เนื้อถังซัมจั๋งอีกแล้ว!

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 162
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 163 ต่อ ☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 161กลับหน้าเรื่อง
ตอน 161ตอน 163