คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 18

ตอน 18

ตอนที่ 18 เคล็ดวิชาบรรลุเซียน

คนที่ทุบแจกันของเขาถูกพบตัวแล้ว ทว่าตันหยางจื่อกลับไม่ดีใจเลยสักนิด เขามองซากร่างของเจิ้งคุนด้วยสีหน้าซับซ้อน แล้วยกเท้าเตะกระเด็นไปอย่างแรง

“ข้าเลี้ยงเจ้าแทบไม่ต่างจากลูกครึ่งหนึ่ง! สุดท้ายเจ้ากลับทำกับข้าเช่นนี้!”

ทั้งถ้ำเงียบกริบ เหลือเพียงเสียงหายใจหอบถี่ของตันหยางจื่อ

เป็นเช่นนี้อยู่ราวสองก้านธูป ตันหยางจื่อจึงค่อยๆ ยกมือชี้ไปที่หลี่ฮั่วหวังในฝูงชน “เจ้า มานี่ โขกศีรษะให้ท่านปรมาจารย์”

หลี่ฮั่วหวังชะงักไปเล็กน้อย สุดท้ายก็เดินออกไปท่ามกลางสายตาทุกคู่ คุกเข่ากราบเทวรูปสามองค์บนผนัง

ครั้นทำพิธีสามคารวะเก้าโขกศีรษะจนครบ หลี่ฮั่วหวังที่ถือธูปสามดอกอยู่ก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการทำสิ่งใด “ต่อไปนี้เจ้าคือศิษย์ปิดสำนักของท่านเต๋าผู้นี้!”

“ขอรับ ท่านอาจารย์” ยามนี้หลี่ฮั่วหวังตื่นเต้นจนหัวใจแทบสั่น “ช่วงเวลานี้มาถึงจนได้ วางใจเถอะไอ้หัวขี้กลาก ฉันจะช่วยให้แก ‘สำเร็จเซียน’ แน่นอน!!”

“ตามข้ามา อาจารย์มีเรื่องจะให้เจ้าทำ” ตันหยางจื่อประคองซากศีรษะแจกันไว้ในฝ่ามืออย่างทะนุถนอม

หลี่ฮั่วหวังเดินตามหลังตันหยางจื่อ กลับมายังที่พักของเขาอีกครั้ง

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว~!” ด้ายดำที่พันแผ่นหินไว้พุ่งพลิ้วดุจงูยาว มุดหายเข้าแขนเสื้อตันหยางจื่อ คัมภีร์สวรรค์ที่ว่าปรากฏต่อหน้าเขาเต็มตา “เจ้าอ่านออกหรือไม่ว่าบนนั้นเขียนอะไร?”

หลี่ฮั่วหวังแสร้งพินิจอย่างละเอียด แล้วถามอย่างสงสัย “ท่านอาจารย์ ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่าวิธีสำเร็จเซียนต้องบำเพ็ญทั้งโอสถภายในและโอสถภายนอกควบคู่กันมิใช่หรือ? แต่ไม่ถูกขอรับ บนนี้ไม่มีโอสถภายในเลย”

“หือ? อะไรนะ?!” ตันหยางจื่อสีหน้าแปรปรวน หันไปมองซากศีรษะแจกันข้างกาย

“จริงแท้แน่นอนขอรับ” หลี่ฮั่วหวังตอบอย่างหนักแน่น

ฟ้าเท่านั้นรู้ว่าแม่หนูแจกันนั่นเคยกุเรื่องอะไรไว้บ้าง หากเขาต่อคำไม่ติดคงความแตกทันที สู้เปิดเผยไปเสียเลย แล้วล้มกระดานเริ่มใหม่

อีกทั้งเขาก็ไม่ได้พูดเหลวไหล นี่คือความจริง สิ่งที่ตันหยางจื่อเรียกว่าวิชาสำเร็จเซียนก่อนหน้านี้ ศีรษะแจกันกุขึ้นเองทั้งหมด เป็นของปลอมตั้งแต่ต้น

แน่นอนว่าสิ่งที่เขาจะกุต่อจากนี้ก็ไม่ใช่ของจริงเช่นกัน

ตันหยางจื่อสีหน้าแปรปรวนขณะครุ่นคิด แรกๆ เขายังไม่อยากเชื่อคำของหลี่ฮั่วหวัง ทว่าด้วยความขี้ระแวง ยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นพิรุธ

มิน่าเล่าเขาจึงไม่สำเร็จเซียนสักที มิน่าเล่านังเด็กนั่นจึงบอกว่าอักษรบนคัมภีร์สวรรค์เปลี่ยนได้ ท่องจำไม่ได้ ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง

“แคร่ก~ ถุย!” ตันหยางจื่อถ่มเสลดเขียวข้นน่าขยะแขยงลงบนศีรษะแจกัน แล้วหันมาทางหลี่ฮั่วหวัง “เช่นนั้นเจ้าบอกมา คัมภีร์สวรรค์เขียนว่าอะไร?”

“อืม..... เป็นวิชาปราณภายในชุดหนึ่งขอรับ บนนี้บอกว่า ต้องทำในช่วงที่ปีเก่ายังไม่ผ่าน ปีใหม่ยังไม่มา กินโอสถภายนอกหลายขนานควบคู่กับการฝึก จึงจะดักจับปราณวิเศษจากแดนเซียนที่วิถีสวรรค์หลั่งลงสู่โลกมนุษย์ไว้ได้ แล้วสูดเข้าสู่ร่างจนสำเร็จเซียน” หลี่ฮั่วหวังมองแผ่นหิน ขมวดคิ้วแน่น พูดเป็นตุเป็นตะ

“โอสถที่ต้องกินยังมีอีกหลายขนาน อย่างเทียบโอสถขนานหนึ่ง ต้องใช้ชาดสองตำลึงสี่เฉียน ไป๋เฉียนจื่อหนึ่งเฉียน สารหนูหนึ่งตำลึงสองเฉียน แล้วยังมี..... ท่านพเนจร? ท่านอาจารย์ ท่านพเนจรนี่เป็นตัวยาอะไรขอรับ?”

ตันหยางจื่อไม่ตอบ เพียงจ้องหลี่ฮั่วหวังนิ่งๆ “ลูกเอ๋ย แม่หนูนั่นหลอกข้าได้ เจ้าคงไม่หลอกข้าด้วยกระมัง?”

หลี่ฮั่วหวังตอบอย่างหนักแน่น “ท่านอาจารย์ นี่คือวิธีสำเร็จเซียนเชียวขอรับ ข้าจะหลอกท่านได้อย่างไร! ข้าเองก็อยากสำเร็จเซียน!”

“ดี!” ตันหยางจื่อตบมือดังฉาดแล้วหัวเราะลั่น “เช่นนั้นครานี้ เราศิษย์อาจารย์จะสำเร็จเซียนไปด้วยกัน”

หลี่ฮั่วหวังชะงักไป จากนั้นสีหน้าก็ฮึกเหิมถึงขีดสุด “จริงหรือขอรับ? ท่านอาจารย์ ได้จริงหรือ? ขอบพระคุณท่านอาจารย์! ขอบพระคุณท่านอาจารย์!!”

ตันหยางจื่อสังเกตสีหน้าเขาอย่างละเอียด ไม่พบความผิดปกติใด จึงพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“อืม โอสถยังไม่ต้องรีบ เจ้าบอกวิชาชุดนั้นแก่ข้าก่อน รอให้เราสองศิษย์อาจารย์ฝึกจนชำนาญแล้วค่อยหลอมโอสถภายนอก ยังอีกนานกว่าจะถึงปีใหม่”

“ขอรับ ท่านอาจารย์!” จากนั้นหลี่ฮั่วหวังก็บอกวิชาที่เรียกว่ามหาจักรวาลภายในภายนอกแก่ตันหยางจื่อ

วันนั้นหลี่ฮั่วหวังอยู่ในห้องของตันหยางจื่อนานมาก จนดึกดื่นจึงกลับออกมา

หลี่ฮั่วหวังถือโคมเดินไปตามอุโมงค์อย่างเบิกบาน แผนการดำเนินไปอย่างราบรื่น อีกไม่นานเขาก็จะบรรลุเป้าหมาย

อึดอัดมานานเพียงนี้ ในที่สุดก็มีเรื่องดีเกิดขึ้นบ้าง

ครั้นมาถึงห้องวัตถุดิบ เขาก็พบว่าทุกคนที่เหลือยังไม่หลับจริงอย่างที่คาด

เห็นว่าเป็นหลี่ฮั่วหวัง ทุกคนก็กรูกันเข้ามา แววตาเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น ทุกคนเข้าใจว่าเรื่องวันนี้หมายถึงอะไร ก่อนหน้านี้หลี่ฮั่วหวังได้แอบส่งข่าวให้พวกเขาไว้แล้ว

“วางใจเถิด รอข่าวดีจากข้า อีกไม่นานพวกเจ้าก็จะได้กลับบ้าน”

สิ้นคำของหลี่ฮั่วหวัง ทุกคนแทบร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตัน ในที่สุดพวกเขาก็จะได้กลับบ้านแล้ว

“ศิษย์พี่หลี่ ท่านคือผู้ให้ชีวิตใหม่แก่ข้า! ท่านคือพระโพธิสัตว์ที่มีชีวิตเลยขอรับ!!” ชายผู้หนึ่งที่แขนขาลีบจากโปลิโอคุกเข่าลงอย่างตื่นเต้น จะโขกศีรษะให้หลี่ฮั่วหวัง

เขาราวกับเป็นผู้นำ คนอื่นๆ พากันทำตาม

หลี่ฮั่วหวังห้ามอยู่นานจึงหยุดความวุ่นวายนี้ได้ “เมื่อกลางวัน หากไม่ได้พวกท่านช่วย ข้าคงจบสิ้นแล้ว เช่นนั้นข้ามิต้องโขกศีรษะให้พวกท่านด้วยหรอกรึ?”

ครั้นทุกคนลุกขึ้นจากพื้น ต่างก็ยิ้มแย้มเบิกบาน ดีใจราวกับถึงวันตรุษ

หลี่ฮั่วหวังมองใบหน้ายิ้มแย้มทีละหน้า ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ในโลกอันแปลกหน้านี้ คนรูปร่างหน้าตาพิลึกพิลั่นเหล่านี้นับเป็นพวกพ้องของเขาแล้ว

“ศิษย์พี่หลี่ ข้าน้อยเล่นละครไม่เลวใช่หรือไม่ขอรับ? เจ้าหัวขี้กลากนั่นโง่เหมือนควาย ถูกข้าน้อยหลอกจนหัวหมุน” โก่วหวาตบอกผอมแห้งของตน ยิ้มทะเล้นทวงความดีความชอบจากหลี่ฮั่วหวัง

“จริง เล่นได้ไม่เลว หากเจ้าไม่ทำเช่นนั้น ตันหยางจื่อคงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ”

ขณะที่ทุกคนรุมล้อมหลี่ฮั่วหวังแย่งกันถามไม่หยุด กลับมีคนหนึ่งที่กังวลเรื่องอื่น

“ศิษย์พี่หลี่ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ? เขาไม่ได้ทำให้ท่านลำบากจริงหรือ?” ไป๋หลิงเหมี่ยวเดินเข้ามาถามอย่างเป็นห่วง

ได้ยินดังนั้น หลี่ฮั่วหวังก็นึกถึงคำของตันหยางจื่อที่ว่าจะสำเร็จเซียนไปด้วยกัน เรื่องที่ตันหยางจื่อคิดจะใช้เขาเป็นตัวลองยา เขารู้คนเดียวก็พอ ไม่จำเป็นต้องบอกนาง

“ตอนนี้เขาถึงกับให้ข้าแปลคัมภีร์สวรรค์ให้แล้ว ข้าจะเป็นอะไรได้ วางใจเถิด ข้าสบายดี”

คุยเล่นกันครู่หนึ่ง หลี่ฮั่วหวังก็สีหน้าจริงจังขึ้น “ขึ้นหนึ่งค่ำใกล้จะผ่านไปแล้ว พวกท่านพเนจรใกล้จะกลับจากตลาด เราพูดกันสั้นๆ ข้ายังมีเรื่องต้องให้เจ้าช่วย ปู่ของเจ้าเคยเล่าเรื่องอะไรให้ฟังอีกบ้างหรือไม่?”

โอสถสำเร็จเซียนในคัมภีร์สวรรค์ เขายังกุไม่ครบ

ลำพังชาดซึ่งเป็นแร่ปรอทไม่อาจทำให้เขาพอใจได้แล้ว เขาจะใส่สิ่งอื่นลงไป ยิ่งพิสดารชั่วร้ายเท่าใดยิ่งดี

ฝีมือของตันหยางจื่อ เขาไม่เคยลืม ต้องทำให้มันตายสนิทให้ได้

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 18
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 19 ต่อ
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 17กลับหน้าเรื่อง
ตอน 17ตอน 19