ตอนที่ 250 กองตรวจดารา
เมื่อเห็นหลี่ฮั่วหวังหยิบเครื่องทรมานเหล่านั้นขึ้นมาอีกครา ทารกปฐมกำเนิดของหานฝูก็หวาดกลัวอย่างแท้จริง
“อย่า! อย่า อย่า อย่า!!” ศีรษะจิ๋วนั้นพยายามเอนหัวหนีไปด้านหลังด้วยความหวาดกลัว พลางหาทางพูดเบี่ยงเบนความสนใจของอีกฝ่าย
“เรื่องนิกายลวงลืมข้ารู้ไม่มากจริงๆ! หากเจ้าอยากจะจัดการพวกมัน เจ้าก็ไปหากองตรวจดาราสิ! พวกเขาต้องรู้เรื่องของนิกายลวงลืมมากเป็นแน่”
“กองตรวจดารารึ” หลี่ฮั่วหวังวางเครื่องทรมานในมือลง พลางมองอีกฝ่ายอย่างครุ่นคิด “นั่นมิใช่ที่ว่าการของฮ่องเต้ที่เอาไว้จัดการกับสิ่งอัปมงคลหรอกรึ พวกเขารู้จักนิกายลวงลืมเป็นอย่างดีงั้นรึ”
ทารกปฐมกำเนิดผงกศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างแรง “อื้ม! พวกเขาเป็นคู่อาฆาตกันเลยล่ะ!! สิ่งพรรค์นิกายลวงลืมนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ล้วนถูกกองตรวจดาราไล่กวดทั้งนั้น”
“โดยเฉพาะเมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน ฮ่องเต้ของตงเซี่ยถูกนิกายลวงลืมสับเปลี่ยนตัว ผลคือถูกมันปั่นจนตงเซี่ยล่มสลายสิ้นชาติไปเลย! นับแต่นั้นกองตรวจดาราก็เพ่งเล็งนิกายลวงลืมเป็นพิเศษ!”
“อีกอย่าง ในเรื่องการรับมือกับนิกายลวงลืมนี้ ไม่ว่าจะเป็นชิงชิว ต้าเหลียง ซื่อฉี หรือโฮ่วสู่ กองตรวจดาราของพวกเขาก็เป็นพวกเดียวกันหมด! ข่าวสารหลายเรื่องย่อมไม่ปิดบังกัน! พวกเขาต้องรู้อะไรแน่ๆ!”
“อ้อ อย่างนั้นรึ...” หลี่ฮั่วหวังกลับไปนั่งลงบนม้านั่งอีกครั้ง เริ่มตรึกตรองขึ้นมา
“ในเมื่อลมเหนือเป็นหนึ่งในสี่วายุของนิกายลวงลืม และทั้งสองฝ่ายยังเป็นคู่อาฆาตที่ประมือกันมาเนิ่นนาน กองตรวจดาราไม่มีทางไม่รวบรวมข่าวกรองของศัตรูเก่าผู้นี้ บางทีอาจสืบหาเบื้องหลังของลมเหนือได้จากกองตรวจดาราจริงๆ ก็ได้”
ตอนนี้หลี่ฮั่วหวังไม่ได้คาดหวังสูงถึงขั้นจะตามหาลมเหนือให้พบในทันที แล้วบีบบังคับให้อีกฝ่ายบอกวิธีหลุดพ้นจากความสับสนงงงวยแก่ตน
ยามนี้สิ่งแรกที่เขาต้องทำความกระจ่างให้ได้ คือเรื่องที่ว่าลมเหนือเป็นจิตวิสุทธิ์ที่สามารถหลุดพ้นจากความสับสนงงงวยได้นั้น ข้อความนี้เป็นเรื่องจริงหรือไม่
แม้จะกล่าวว่าในใจของหลี่ฮั่วหวังปรารถนาอย่างยิ่งให้ข้อความนี้เป็นความจริง ทว่าเขาก็มิได้ลืมเลือนไป ว่าคำพูดนี้หลุดออกมาจากปากของคนนิกายลวงลืม
ก่อนจะลงมือปฏิบัติการ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการแยกแยะความจริงเท็จของสมมติฐานหลักข้อนี้ มิฉะนั้นตนคงต้องถูกคนนิกายลวงลืมที่ตายไปแล้วหลอกซ้ำอีกรอบเป็นแน่
มีเพียงลมเหนือที่เป็นจิตวิสุทธิ์จริงๆ และมีหนทางหลุดพ้นจากความสับสนงงงวยได้อย่างแท้จริงเท่านั้น ตนจึงจะมีทิศทางหลักในการเคลื่อนไหวขั้นต่อไปได้
“กองตรวจดารา... กองตรวจดารา...” หลังจากหลี่ฮั่วหวังพึมพำกับตนเองอยู่ครู่ใหญ่ สายตาก็จับจ้องไปยังใบหน้าพิกลพิการของทารกปฐมกำเนิดตรงหน้าอีกครั้ง
“บอกทุกอย่างในหัวของเจ้าที่เกี่ยวกับกองตรวจดารามาให้ข้า ค่อยๆ คิด จำให้ละเอียดเข้าไว้ ความเจ็บปวดของเจ้าก็จะได้น้อยลงหน่อย”
จากนั้นผ่านทางปากของทารกปฐมกำเนิดของหานฝู หลี่ฮั่วหวังจึงได้รับรู้ว่า หากจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ กองตรวจดาราก็คือหน่วยงานที่มีไว้เพื่อช่วยผู้กุมอำนาจจัดการกับเรื่องบางเรื่องที่พวกทหารจัดการไม่ได้ อย่างเช่นสิ่งอัปมงคลขนาดใหญ่บางตนที่ปะปนอยู่ในเมือง รวมถึงเรื่องยุ่งยากอื่นๆ
แน่นอนว่า นิกายลวงลืมที่กลัวว่าใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย ย่อมเป็นเป้าหมายสำคัญอันดับหนึ่งที่พวกเขาต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด
“มีเพียงแค่นิกายลวงลืมเท่านั้นรึ อย่างลัทธิอ่าวจิ่งแล้วก็พวกวัดเจิ้งเต๋อ พวกเขาไม่สนใจรึ” หลี่ฮั่วหวังเอ่ยถามขึ้นมาอีกคำรบ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ดวงตาข้างเดียวของทารกปฐมกำเนิดของหานฝูก็ฉายแววงงงวยออกมาเล็กน้อย “ไฉนต้องสนใจด้วยเล่า พวกเขาเป็นสำนักฝ่ายธรรมะที่มีชื่อเสียงนะ”
“เหลวไหล! พวกนั้นจะเป็นสำนักฝ่ายธรรมะไปได้อย่างไร! พวกมัน! พวกมัน...” หลี่ฮั่วหวังพูดมาถึงตรงนี้ก็หยุดชะงัก เขาเอามือเท้าคาง ครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพบความจริงอันน่าขันยิ่งว่าอีกฝ่ายพูดถูก ไม่มีความจำเป็นต้องไปยุ่งกับพวกนั้นจริงๆ
ฝ่ายหนึ่งคือผู้ฝึกตนที่ทรมานพวกเดียวกันเอง อีกฝ่ายหนึ่งอย่างมากก็เป็นได้แค่พระสงฆ์ที่ผิดศีลข้อกาเม ยามปกติแม้จะอาละวาดหนักหนาสาหัสเพียงใดก็ก่อเรื่องอยู่แค่ในรังของตนเอง ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อบ้านเมืองและแผ่นดินของผู้มีอำนาจ วัดเจิ้งเต๋อก่อนหน้านี้สร้างขึ้นในเมืองหลวง นี่ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงสถานะของมันในใจของคนบางกลุ่มแล้ว
เขาไม่เชื่อว่าเรื่องทำความดีอย่างการประทานบุตรของวัดเจิ้งเต๋อนี้ ฮ่องเต้ที่อยู่ในเมืองเดียวกันจะไม่รู้ ในเมื่อไม่เข้าแทรกแซง นั่นก็หมายความว่า เรื่องเช่นนี้ถือว่าได้รับการยินยอมโดยปริยายในสายตาของพระองค์
ในอดีตหลี่ฮั่วหวังคิดมาตลอดว่าคนสองกลุ่มนี้เป็นพวกลัทธิชั่วร้าย ทว่าเมื่อเปรียบเทียบกับเรื่องราวสารพัดที่เขาพานพบในภายหลัง เขาถึงค่อยตระหนักได้ว่า ในเรื่องการทำร้ายผู้คนนั้น พวกเขากระทั่งยังสู้โจรดักปล้นที่ดักปล้นบนเส้นทาง หรือพวกโจรน้ำที่บีบบังคับให้คนกินบะหมี่มีดบินบะหมี่เกี๊ยวไม่ได้ด้วยซ้ำ
ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงอารามอันฉือ เมื่อเทียบกับสิ่งอื่นแล้ว แม่ชีโสมมกลุ่มนี้ที่ครบทั้งโลภ โกรธ หลง ก็แทบจะเป็นพระโพธิสัตว์บนดินที่มีรัศมีพุทธะเปล่งอยู่เบื้องหลังแล้ว
“เช่นนั้นแล้วลัทธิหลัวของพวกเจ้าเล่า เจ้าฆ่าคนไปมากมายถึงเพียงนี้ กองตรวจดาราไม่หาเรื่องเจ้าบ้างรึ” หลี่ฮั่วหวังควักเอาโอสถอายุขัยสิบเก้าเม็ดนั้นออกมา วางเรียงเป็นแถวหน้าทารกปฐมกำเนิดของหานฝู
“พูดก็พูดเถอะ ขอเพียงผู้บำเพ็ญเพียรฝึกตนตามปกติ เพียงแค่ฆ่าคนไปไม่กี่คนเป็นครั้งคราว ตราบใดที่ไม่ได้ไปล่วงเกินพวกขุนนางผู้สูงศักดิ์ กองตรวจดาราก็ล้วนหลับตาข้างลืมตาข้างทั้งนั้น”
“เหอะๆ” เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ ใบหน้าของหลี่ฮั่วหวังก็ยิ้มเยาะอย่างเย็นชา “เช่นนั้นกองตรวจดารานี้ ช่างทุ่มเทแรงกายและปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมเสียจริงนะ”
ทารกปฐมกำเนิดฟังออกถึงการเย้ยหยันในคำพูดของหลี่ฮั่วหวัง จึงเอ่ยปากอธิบายว่า “อันที่จริง กองตรวจดารากับพวกเรามิได้มีความสัมพันธ์แบบแมวไล่จับหนู กองตรวจดาราก็ยินดีที่จะใช้ศิษย์บางสำนักมาทำงานให้อยู่แล้ว ศิษย์พี่บางคนของข้าก็เคยช่วยกองตรวจดาราทำงานมาเหมือนกัน”
ผ่านการอธิบายของมัน หลี่ฮั่วหวังจึงได้รู้ว่ากองตรวจดาราใช้รูปแบบภายนอกผ่อนปรนแต่ภายในเข้มงวด ผู้ที่ทำงานรอบนอกก็คือพวกผู้ฝึกตนพเนจรและผู้ฝึกตนเถื่อนอย่างหานฝู
สำหรับคนเหล่านี้ใช้วิธีการหว่านแหกว้างอย่างสิ้นเชิง ขอเพียงแก้ไขปัญหาได้ ไม่ต้องสนใจว่าจะใช้วิธีการใดทั้งนั้น แม้กระทั่งในบางครา ทั้งสองฝ่ายไม่จำเป็นต้องพบหน้ากันเสียด้วยซ้ำ
ส่วนศัตรูที่แท้จริงของคนเหล่านี้ หลักๆ ก็คือสิ่งที่มีตัวตนอย่างพวกนิกายลวงลืมที่กลัวว่าใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย รวมถึงสิ่งอัปมงคลบางอย่างที่ก่อภัยพิบัติร้ายแรง หรือไม่ก็เป้าหมายที่สำคัญที่สุดของพวกเขา นั่นคือการรับมือกับภัยพิบัติสวรรค์
“เดี๋ยว เจ้าว่าอย่างไรนะ ภัยพิบัติสวรรค์งั้นรึ!”
ทันทีที่ได้ยินคำนี้ หลี่ฮั่วหวังก็ตื่นตัวขึ้นทันใด ตัวเขารู้เรื่องภัยพิบัติสวรรค์มาแล้วสองครา คราหนึ่งคือความเน่าเปื่อยหายไปจนสิ้นที่ประสบมากับตัว อีกคราคือการหลอกลวงหายไปจนสิ้นที่ได้ยินจากปากหานฝู
ทว่าการรับมือกับภัยพิบัติสวรรค์ กลับเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดของกองตรวจดาราเสียอย่างนั้น
ทันใดนั้น หลี่ฮั่วหวังก็ตบหน้าผากตนเองด้วยความเจ็บใจเล็กน้อย สิ่งที่เรียกว่าดูคำแล้วตีความหมาย จากชื่อของกองตรวจดาราก็สามารถคาดเดาได้แปดเก้าส่วนแล้วว่า องค์กรนี้น่าจะก่อตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือกับภัยพิบัติสวรรค์เป็นแน่
ผลปรากฏว่าเรื่องง่ายดายถึงเพียงนี้ ตนกลับเพิ่งจะรู้สึกตัวเอาป่านนี้
“แล้วกองตรวจดารารับมือกับภัยพิบัติสวรรค์อย่างไร อีกทั้งทำให้ภัยพิบัติสวรรค์สูญสิ้นไปได้อย่างไรเล่า” หลี่ฮั่วหวังเอ่ยถามทารกปฐมกำเนิดของหานฝูขึ้นมาอีกครา เขารู้สึกสงสัยใคร่รู้จริงๆ ว่าโลกที่วิปลาสใบนี้มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่
“พวกเขาจะรับมืออย่างไร เรื่องนี้ข้าไม่รู้จริงๆ นะ ข้ามิใช่คนของกองตรวจดาราเสียหน่อย! ข้าไม่ได้หลอกเจ้าจริงๆ นะ!”
ต่อคำพูดนี้ของทารกปฐมกำเนิด หลี่ฮั่วหวังย่อมไม่แปลกใจแม้แต่น้อย อีกฝ่ายรู้ได้มากถึงเพียงนี้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว
“สหายพรตหลี่ กระบี่เจ็ดดาวของหานฝูอยู่ในมือเจ้าใช่หรือไม่”
สุ้มเสียงของทารกปฐมกำเนิดของหานฝูทำให้หลี่ฮั่วหวังที่กำลังครุ่นคิดเงยหน้าขึ้นมองมัน “กระบี่เจ็ดดาวรึ เจ้าหมายถึงกระบี่เหรียญทองแดงเล่มนั้นหรือ”
“ใช่! ข้าจะบอกให้ นั่นของดีเชียวนะ! กระบี่เจ็ดดาวเล่มนั้น ท่านอาจารย์ของพวกเราใช้เหรียญโบราณหนึ่งร้อยแปดสิบสี่เหรียญถักร้อยขึ้นด้วยมือตนเอง ในปีวอก เดือนอู่ วันอู่ ยามอู่ตามปฏิทินจันทรคติ ตรงกับวันแปดเทศกาลและวันซานหยวน! สามารถระบายไอธาตุดินของดาวสองดำและห้าเหลือง มีสรรพคุณสลายไอร้ายขับไล่สิ่งชั่วร้าย!”
กำลังโหลดความเห็น...