คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 27

ตอน 27

ตอนที่ 27 อาถรรพ์

“คิกๆๆ ว่าสิ ข้าเหมือนคนหรือเหมือนเทพ?”

สิ่งที่อยู่ในป่าขยับกิ่งไม้จนสั่นไหวไม่หยุด น้ำเสียงนั้นยิ่งทวีความแหลมเล็กบาดหู

“ท่านเหมือนคน! ท่านเหมือนคนขอรับ! ท่านปู่ภูตเอ๋ย ครอบครัวข้าล้วนเป็นคนชะตาอาภัพ แค่ออกมาหากินประทังชีวิตเท่านั้นขอรับ!”

ลวี่จ้วงหยวนผู้ตื่นตระหนกขวัญผวาไม่อาจสนใจสิ่งอื่นใดได้อีก เขารีบหมอบกราบลงกับพื้น โขกศีรษะไปยังทิศทางของผืนป่านั้นอย่างไม่หยุดหย่อน

โขกไปโขกมา เขาก็ชะงัก เพราะที่ชายป่า เขาเห็นเท้าเล็กคู่หนึ่งสวมรองเท้าปักลาย ปักอยู่ตรงนั้นดุจเหล็กหมาดสองเล่ม

ต้นคอเย็นวาบ เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นอย่างตะลึงงัน ก็เห็นหญิงเท้าเล็กผู้หนึ่งสวมเสื้อนวมลายดอกตัวใหม่เอี่ยมยืนอยู่ตรงนั้นเดียวดาย

ใบหน้ากลมแป้นของนางขาวซีด ทว่าริมฝีปากกลับเล็กจ้อย ลูกตาทั้งสองข้างไม่กะพริบเลยแม้แต่น้อยราวกับลูกปัดสีดำที่ฝังไว้บนใบหน้า

ใบหน้าขาวทั้งหน้าซ่อนอยู่ในความมืด ราวกับลูกโป่งเล็กๆ ที่ลอยอยู่กลางอากาศ

“คิกๆ เจ้าว่าข้าเหมือนคนรึ?” หญิงเท้าเล็กป้องปากหัวเราะเบาๆ ก้าวเท้าเล็กเรียวเริ่มเดินเข้าหากองไฟ

ครั้นเห็นหญิงผู้นี้เดินบิดไปมาราวกับร่างไร้กระดูก ความหวังสุดท้ายในใจลวี่จ้วงหยวนก็ดับสนิท เขาเจอของจริงเข้าแล้ว!

“เจ้าหนู!! เจ้าหนู! อย่านอน! รีบเยี่ยวเด็กบริสุทธิ์ใส่มันเร็ว!!” เสียงร้องปนสะอื้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวของลวี่จ้วงหยวนปลุกคนอื่นๆ ให้ตื่น

ลวี่จวี่เหรินมือสั่นเขี่ยฟืนติดไฟดุ้นหนึ่งขึ้นมา แล้วขว้างไปสุดแรง

ทว่าการโจมตีนี้กลับไร้ผลโดยสิ้นเชิง ท่อนฟืนลอยทะลุผ่านร่างของสตรีผู้นั้นไปตรงๆ

ขณะที่หญิงเท้าเล็กกำลังจะถึงกองไฟ ร่างนางก็หยุดแข็งค้าง ศีรษะใหญ่บิดหันขวับไปยังป่าทางตะวันออก

กิ่งไม้ไหว หลี่ฮั่วหวังกับพวกถือหินเรืองแสงหลายก้อนเดินออกมาจากในป่า

“หือ?” ไป๋หลิงเหมี่ยวที่ถอดผ้าปิดตาออกแล้วสังเกตเห็นความผิดปกติ “ศิษย์พี่หลี่ ดูสิเจ้าคะ หญิงผู้นี้พิลึกนัก! นางไม่มีท้ายทอย ทั้งหน้าทั้งหลังเป็นใบหน้าหมดเลยเจ้าค่ะ!”

“ชิ้ง!” กระบี่ยาวออกจากฝัก หลี่ฮั่วหวังจ้องหญิงเท้าเล็กอันพิลึกยิ่งนักผู้นั้นอย่างระแวดระวัง “เจ้าเป็นตัวอะไร?”

“คิกๆ ข้าเป็นคนนะ ข้าไม่เหมือนรึ?” สิ้นเสียงแหลมเล็ก หญิงเท้าเล็กก็บิดร่างผอมบางดุจตะขาบ เปลี่ยนเป้าหมายเข้ามาใกล้

หลี่ฮั่วหวังย่อมไม่นั่งรอความตาย เขาตัดสินใจฉับไว ล้วงมือซ้าย กระดิ่งเต๋าที่บุบแบนลูกหนึ่งก็ปรากฏในมือ

“กริ๊งๆๆๆ~” เสียงกระดิ่งแสบแก้วหูดังขึ้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น รวมทั้งหลี่ฮั่วหวังเอง ต่างกุมศีรษะด้วยสีหน้าเจ็บปวด

หลี่ฮั่วหวังไม่หยุด ยังคงเขย่าแรงๆ ต่อ เพราะเขาเห็นว่าทุกคนทุกสิ่งในสายตาล้วนบิดเบี้ยวสั่นไหวอย่างรุนแรง รวมถึงหญิงเท้าเล็กผู้นั้น

ในความสั่นไหว เสื้อนวมลายดอกตัวใหม่ของนางเริ่มปริขาด ไอดำพวยพุ่งออกมาจากข้างในไม่หยุด

กระดิ่งทองแดงนี้ได้ผลกับหญิงผู้นี้!

ทันใดนั้นหญิงเท้าเล็กก็กรีดร้องเสียงแหลม ร่างที่กำลังพังทลายบิดส่ายอย่างบ้าคลั่งถอยกลับเข้าป่า ไม่นานก็หายไปจากตรงหน้าหลี่ฮั่วหวัง

เสียงกระดิ่งค่อยๆ เงียบลง หลี่ฮั่วหวังก้มมองกระดิ่งเต๋าในมืออย่างแปลกใจ “ถึงจะเรียกท่านพเนจรไม่ได้ แต่ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะใช้แบบนี้ได้ด้วย”

ไม่รู้เพราะถูกระเบิดจนบุบแบน หรือมีเหตุอื่น แม้หลี่ฮั่วหวังจะได้กระดิ่งเต๋าของตันหยางจื่อมา ทว่าทุกครั้งที่เขย่า เส้นขอบรอบด้านก็ได้แต่สั่นไหวมั่วซั่ว ไม่รวมตัวเป็นท่านพเนจรเหมือนก่อน

ยิ่งรู้จักโลกนี้มากขึ้น เขากลับยิ่งงุนงง ทั้งหมดนี้มันคืออะไรกันแน่?

“ยอดคน ยอดคนจริงๆ! ขอบคุณที่ยื่นมือช่วย! ข้ามีตาหามีแววไม่จริงๆ มาๆๆ มาผิงไฟก่อนขอรับ”

ลวี่จ้วงหยวนซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ประสานมือเดินเข้ามาต้อนรับ ดึงหลี่ฮั่วหวังไปข้างกองไฟอย่างกระตือรือร้น

เทียบกับสิ่งเมื่อครู่ พวกตัวประหลาดที่ติดตามนักพรตผู้นี้ดูหน้าตาเป็นมิตรกว่ามาก อย่างไรก็มีนักพรตคอยคุม พวกนี้อย่างมากก็แค่น่ากลัว ส่วนสิ่งเมื่อครู่เอาชีวิตคนได้จริงๆ

“เฮ้อ! ไอ้สัตว์บัดซบ! ถ้าไม่ใช่เพราะมันเป็นบ้าวิ่งหนีไป ข้าเฒ่าจะเสียมารยาทกับยอดคนได้อย่างไร” ลวี่จ้วงหยวนหยิบกล้องยาเส้นทำทีเคาะอานม้า

เคาะไปสองสามที เขาก็หันมาตะโกน “นี่ เจวียนฮัว เร็วๆๆ ปิ้งหมั่นโถว เอาน้ำมา! เอาหมั่นโถวแป้งขาวลูกใหญ่ที่สุด! แล้วเอาไข่เป็ดเค็มมาสาม..... ไม่! ห้าฟอง!!”

จู่ๆ ลวี่จ้วงหยวนก็กระตือรือร้นเพียงนี้ หลี่ฮั่วหวังไม่คุ้นเอาเสียเลย “ท่านผู้เฒ่า ไม่ต้องลำบาก ข้าขอรบกวนถามท่านสักสองสามข้อได้หรือไม่?”

“ถาม! ถามได้เลย! เมื่อครู่ท่านนักพรตน้อยเพิ่งช่วยชีวิตคนทั้งบ้านของข้าไว้! หึๆ อยากถามอะไรก็ถามได้!” ลวี่จ้วงหยวนตบอกรับปากเต็มเสียง

ดูเหมือนยังรู้สึกว่าเอาใจไม่พอ เขาเอาปากกล้องยาเส้นไปถูใต้รักแร้แรงๆ สองสามที แล้วจุดใหม่ ประคองสองมือยื่นไปตรงหน้าหลี่ฮั่วหวังอย่างประจบ

“เอ่อ..... ขอบคุณท่านผู้เฒ่า ข้าไม่สูบยา ท่านรู้หรือไม่ว่าสิ่งที่เราเจอเมื่อครู่คืออะไร? มันชื่ออะไร?” หลี่ฮั่วหวังใช้มือดันกล้องยาเส้นที่ขัดจนขึ้นมันนั้นออก

ต่อโลกใบนี้ เขายังไม่รู้อะไรเลย หากอยากมีชีวิตรอดอย่างปลอดภัย ต้องรู้ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้

ลวี่จ้วงหยวนถูกถามจนงงอย่างเห็นได้ชัด “หา? นะ-นี่..... ข้าจะรู้ได้อย่างไร ท่านนักพรต สิ่งที่มาขอคำรับรองนั่นท่านเป็นคนไล่ไปไม่ใช่รึ? ท่านไม่รู้หรือ?”

เห็นแววตางุนงงของเขา หลี่ฮั่วหวังก็รู้ว่าตนถามผิด ในเรื่องนี้ ตาแก่ผู้นี้อาจรู้ไม่มากเท่าเขาด้วยซ้ำ

“ข้าได้ยินท่านบอกให้ใช้เยี่ยวเด็กบริสุทธิ์ เยี่ยวเด็กบริสุทธิ์ทำร้ายสิ่งเมื่อครู่ได้หรือ?”

“ใช่ๆๆ!! ได้แน่! ของพวกนั้นกลัวของสกปรก! ได้ยินว่าสั่งน้ำมูกแล้วป้ายใส่ก็ได้ผล แต่ถ้าจะว่าได้ผลที่สุด ก็ต้องเยี่ยวเด็กบริสุทธิ์ ของนี่ทั้งไอหยางแรงที่สุด ทั้งยังเป็นของสกปรก”

“จริงหรือ? ท่านผู้เฒ่าเคยใช้มาแล้วหรือ?”

ลวี่จ้วงหยวนที่เมื่อครู่ยังพูดหนักแน่น พอถูกหลี่ฮั่วหวังถามเช่นนี้ก็หัวเราะแหะๆ สายตาหลบไปมา “คงได้ผลกระมัง คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเล่าต่อกันมาอย่างนี้ ในเมื่อใครๆ ก็ว่าเช่นนั้น ก็ต้องไม่ผิดแน่”

หลี่ฮั่วหวังถอนหายใจอย่างจนใจ ไยเป็นเรื่องเล่าตกทอดกันมาอีกแล้ว คนที่นี่ถ่ายทอดประสบการณ์กันล้าหลังถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

“ก็ได้ ท่านผู้เฒ่า เช่นนั้นข้าถามเรื่องที่ท่านรู้ ของเช่นนี้ท่านเจอบ่อยหรือไม่?”

“ไม่หรอก เรื่องอาถรรพ์เช่นนี้จะเจอทุกวันได้อย่างไร ถ้าต้องเจอทุกคืนจริง ข้าคงขายข้าวของพาลูกกลับไปทำนาตั้งนานแล้ว” ลวี่จ้วงหยวนคาบกล้องยาเส้น สูบปุ๊บๆ

“ข้าเฒ่าออกมาเร่ร่อนตั้งหลายปี ก็เพิ่งเจอแค่สี่ครั้ง”

“ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง.....” หลี่ฮั่วหวังมองป่ามืดรอบด้าน รู้จักโลกนี้มากขึ้นอีกขั้น

อยู่ข้างกายตันหยางจื่อมานาน เขาเคยนึกว่าข้างนอกจะมีของอย่างไท่ซุ่ยดำอยู่ทุกหนแห่ง แต่ตอนนี้ดูแล้วไม่ใช่เลย

ของพวกนี้ คนธรรมดาเคยได้ยินมาบ้าง ทว่าอยู่ห่างไกลจากชีวิตพวกเขานัก

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 27
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 28 ต่อ
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 26กลับหน้าเรื่อง
ตอน 26ตอน 28