คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 33

ตอน 33

ตอนที่ 33 ร้องต่อไป

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ หลี่ฮั่วหวังที่อยู่หลังเวทีพลันสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันใด เขารีบเก็บคัมภีร์สวรรค์ในมือลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลิกม่านหลังเวทีแล้วมองออกไปข้างนอก

ผลปรากฏว่า ไม่ว่าจะเป็นคนที่กำลังร้องงิ้วอยู่บนเวทีหรือคนที่กำลังดีดสีตีเป่าอยู่ด้านข้าง ต่างพากันตัวแข็งทื่อสั่นงันงกด้วยสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด

สายตาของเขามองไปหน้าเวที รูม่านตาหดเล็กลงในพริบตา หญิงเท้าเล็กสองหน้าที่พบในป่าวันนั้น บัดนี้นั่งไขว่ห้างอยู่บนม้านั่งใต้เวที ดูงิ้วร่วมกับป้ายวิญญาณสีดำเหล่านั้น

“ตัวนี้ตามมาถึงนี่เลยเหรอ? หรือว่ามันติดหนึบพวกเราแล้ว?”

“อย่าหยุด ร้องต่อ” หลี่ฮั่วหวังลากม้านั่งไม้มาวางใต้เวทีพอดี นั่งลงอย่างองอาจ จ้องหญิงเท้าเล็กผู้นั้น

แผ่นหลังของหลี่ฮั่วหวังให้ความกล้าแก่คนสกุลลวี่ พวกเขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ส่งสายตาให้กัน แล้วเสียงปี่ซัวน่ากับเสียงร้องงิ้วก็ดังขึ้นอีกครั้ง

สายตาของหญิงเท้าเล็กยังจับจ้องอยู่ที่เวทีตลอด ไม่ใส่ใจความเป็นศัตรูของหลี่ฮั่วหวังแม้แต่น้อย ราวกับครานี้นางมาเพื่อฟังงิ้วจริงๆ

“ศัตรูไม่ขยับ ฉันก็ไม่ขยับ ไม่เชื่อหรอกว่าถึงกลางวันแล้ว เจ้านี่จะยังอยู่ได้”

หลี่ฮั่วหวังคิดเช่นนั้นและทำเช่นนั้นจริงๆ อายุขัยสามเดือนหากไม่จำเป็นต้องเสียก็พยายามไม่เสียจะดีที่สุด

บนพื้นภายในศาลบรรพชนเริ่มมีสายหมอกบางเบาลอยขึ้นมา บรรยากาศเริ่มค่อยๆ กดดันอึดอัดขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้นหญิงเท้าเล็กก็ขยับ นางค่อยๆ ยื่นมือขวาอวบอ้วนไปหยิบเทียนแดงสองเล่มในจาน ยัดเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆ

นางกินเร็วนัก ไม่นาน เทียนบนโต๊ะแปดเซียนข้างตัวนางก็ถูกกินหมด

จากนั้นเสียงร้องงิ้วก็หยุดลงอีก ลวี่ซิ่วฉายที่เล่นเป็นพระเอกหนุ่มบนเวทีถึงกับกลัวจนร้องไห้ออกมา

หุ่นกระดาษที่คนสกุลหูวางไว้ระหว่างโต๊ะแปดเซียนเริ่มขยับโดยไม่มีลางบอกเหตุ พวกมันสวมหมวกกะลาสีดำ แก้มทาชาดแดงสด ยื่นมือยกจานใส่เทียนแดงจากโต๊ะอื่น ลอยไปส่งตรงหน้าหญิงเท้าเล็ก

“คิกๆๆ~” หญิงเท้าเล็กพลันหัวเราะแหลมเล็กอย่างน่าสยดสยองยิ่ง ทำให้ทุกคนในคณะสกุลลวี่ตัวสั่นเทิ้ม

“อย่าหยุด! ร้องต่อ!” เสียงตวาดของหลี่ฮั่วหวังระเบิดก้องในศาลบรรพชนอันเงียบงัน ขับไล่ความกลัวในใจทุกคน

“ร้อง~ อา~~!” ลวี่จ้วงหยวนในชุดตัวพ่อตะโกนขึ้นเสียงหนึ่ง เสียงดนตรีก็ดังขึ้นอีก และดังกว่าเดิมเสียด้วย

ทุกคนร้องออกมาด้วยแรงทั้งหมดที่มี ราวกับจะตะโกนความกลัวในใจออกไปให้หมด ร้องจนเส้นเลือดปูด เหงื่อท่วมหัว

ครานี้หญิงเท้าเล็กกลับไม่หัวเราะ แต่หน้าบึ้งจ้องหลี่ฮั่วหวังเขม็ง ไม่ใช่แค่นาง หุ่นกระดาษทุกตัวก็ทำเช่นเดียวกัน

หลี่ฮั่วหวังไม่ใส่ใจ จ้องตอบกลับไป

ยามสามผ่านไปในบรรยากาศพิลึกเช่นนี้ เข้าสู่ยามสี่ คณะสกุลลวี่ที่ร้องสุดแรงบนเวทีเสียงแทบแหบหมดแล้ว ทว่าไม่กล้าหยุดเลย

“ยังจะยื้อกับฉันอีก? มันจะยื้อไปถึงเมื่อไหร่กันแน่?” หลี่ฮั่วหวังคิดในใจ

ขณะที่เขากำลังลังเลว่าจะยอมเสียอายุสามเดือนเชิญท่านพเนจรมาจัดการหญิงผู้นี้ให้สิ้นเรื่องดีหรือไม่ สถานการณ์ก็เปลี่ยนอีก ป้ายวิญญาณทั้งหมดใต้เวทีเริ่มสั่นอย่างไม่มีสาเหตุ

“กึกๆๆๆ~” เสียงป้ายวิญญาณกระทบหน้าโต๊ะแปดเซียนพร้อมกัน ดั่งเสียงฝนตกกระทบพื้นไม่ขาดสาย

ครานี้คนสกุลลวี่ทนไม่ไหวอีกแล้ว ตนเดียวยังรับไม่ไหว นี่มากันหมดเลย!

เห็นภาพนี้ หญิงเท้าเล็กก็เริ่มหัวเราะ หัวเราะอย่างสุขใจผิดปกติ เสียงหัวเราะแหลมเล็กแทงหูหลี่ฮั่วหวังจนเจ็บแปลบ

ทว่ามองหญิงเท้าเล็กตรงหน้า มุมปากของหลี่ฮั่วหวังกลับยกขึ้น หัวเราะเบาๆ “ข้าดูเหมือนจะเข้าใจแล้ว ที่เจ้าทำมาหลายครั้งนี้ ล้วนอยากให้พวกเขากลัวเจ้า”

“หากเจ้าไม่ได้มีนิสัยชอบแกล้งคนเหมือนมนุษย์ ข้าก็เดาได้อย่างเดียว อาหารของเจ้าไม่ใช่เทียนพวกนั้น แต่เป็นความกลัวที่เกิดขึ้นในใจพวกเขาใช่หรือไม่?”

ครั้นหลี่ฮั่วหวังเห็นหญิงเท้าเล็กผุดลุกขึ้น จ้องตนด้วยแววตาอาฆาตยิ่งนัก เขาก็รู้ว่าตนเดาถูกแน่

“หัวหน้าคณะลวี่ อย่าหยุด ร้องต่อ นายท่านหูบอกแล้วมิใช่หรือ บรรพบุรุษบ้านเขาอยากฟังเรื่องสนุก หากกลัวลมแรงพัดเข้าตา ก็หลับตาร้องต่อไป”

“คิกๆๆ ว่าสิ ข้าเหมือนคนหรือเหมือนเทพ?” เห็นแผนการพังไม่เป็นท่า หญิงเท้าเล็กก็ยิ้มเหี้ยมลุกขึ้น เริ่มส่ายร่างเข้าใกล้หลี่ฮั่วหวัง

“ข้าว่าเจ้าเหมือนไอ้ตัวไม่หญิงไม่ชายที่กลายเป็นภูตมากกว่า!” “ชิ้ง!” หลี่ฮั่วหวังใช้มือเดียวชักกระบี่จากหลัง พุ่งสวนเข้าใส่หญิงผู้นั้น

เมื่อเข้าใจเป้าหมายของเจ้าสิ่งนี้แล้ว หลี่ฮั่วหวังก็หมดความกังวลในพริบตา ของที่ทำทีเป็นภูตผีนี่ไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่เขาคิดไว้เลย

เมื่อครู่ก็แค่ต่างฝ่ายต่างกลัวกันเอง เหมือนถือไม้ไผ่ลำเล็กไล่หมาป่า กลัวกันทั้งสองข้าง

สองสามก้าว ทั้งสองก็ประชิดกัน หลี่ฮั่วหวังฟาดกระบี่ฟันลงไป

ประกายเย็นวาบผ่าน หญิงผู้นั้นถูกผ่าเป็นสองท่อน เทียนแดงที่ถูกตัดขาดสองท่อนร่วงออกมาจากท้องนาง

ร่างครึ่งท่อนของหญิงผู้นั้นที่ลอยกลางอากาศเคลื่อนไปด้านหลังหลี่ฮั่วหวังอย่างรวดเร็ว จะเอื้อมไปลูบแผ่นหลังเขา

ทว่าขณะที่นิ้วซีดขาวยังห่างจากแผ่นหลังหลี่ฮั่วหวังพอสมควร กลับหดกลับไปราวกับถูกของร้อนลวก

“โอ้?” หลี่ฮั่วหวังสังเกตเห็นอย่างฉับไว ก็ดีใจในทันที เจ้าสิ่งนี้กลัวคัมภีร์สวรรค์!

หลี่ฮั่วหวังโยนกระบี่ยาวทิ้ง ควักคัมภีร์สวรรค์ออกมา เหวี่ยงเต็มวงฟาดเข้าหน้าหญิงเท้าเล็ก

เมื่อเผชิญหน้ากับคัมภีร์สวรรค์ที่พุ่งเข้ามา หญิงเท้าเล็กผู้นั้นก็แสดงสีหน้าหวาดกลัว ก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีไป

บัดนี้สถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายพลิกผันกลับตาลปัตรในชั่วพริบตา กลายเป็นหลี่ฮั่วหวังที่ถือคัมภีร์สวรรค์ทำให้ฝ่ายตรงข้ามหวาดกลัวแทน

ภายในศาลบรรพชนสกุลหู หลี่ฮั่วหวังกับหญิงเท้าเล็กวิ่งไล่กวดวนเวียนกันอยู่ครู่ใหญ่

ทว่าอย่าดูว่าอีกฝ่ายเท้าเล็ก วิ่งแล้วไม่ช้าเลย ไล่อยู่นานก็แตะไม่โดนสักนิด

หลี่ฮั่วหวังหอบหายใจแรง มองหญิงเท้าเล็กฝั่งตรงข้ามผ่านโต๊ะ เช่นนี้ไม่ได้การ ลองดูว่าไล่นางไปได้หรือไม่

“ไสหัวไปให้พ้น! ได้ยินหรือไม่! อย่าให้ข้าเห็นหน้าเจ้าอีก!”

หญิงเท้าเล็กจ้องเขาด้วยแววตาอาฆาตแวบหนึ่ง แล้วส่ายร่างหดเข้าไปในความมืดตรงมุมกำแพง

ครั้นหลี่ฮั่วหวังถือโคมเข้าไปใกล้มุมนั้น ก็พบว่าไม่มีอะไรอยู่แล้ว

ลวี่จ้วงหยวนเก็บกระบี่ที่หลี่ฮั่วหวังโยนทิ้งจากพื้น วิ่งเหยาะๆ มา ยื่นสองมือส่งให้ตรงหน้าหลี่ฮั่วหวัง

หลี่ฮั่วหวังจับด้ามกระบี่สอดกลับไว้ที่หลัง ก็เห็นลวี่จ้วงหยวนยิ้มประจบพูดกับตน “คิกๆๆ ว่าสิ ข้าเหมือนคนหรือเหมือนเทพ”

ใจหลี่ฮั่วหวังสะท้าน ไม่ถูก! เสียงร้องงิ้วยังไม่หยุด! ลวี่จ้วงหยวนคนนี้เป็นของปลอม!

ชั่วขณะที่เขาตั้งสติได้ ลวี่จ้วงหยวนตรงหน้าก็โผเข้ามา สองมือซีดขาวทะลุผ่านร่างหลี่ฮั่วหวังไป

ในชั่วพริบตา เขารู้สึกหนาวเหน็บถึงกระดูก อารมณ์ดิ่งลงไม่หยุด ทุกสิ่งรอบด้านจมลงสู่ความมืด

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 33
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 34 ต่อ
☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 32กลับหน้าเรื่อง
ตอน 32ตอน 34