คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 334

ตอน 334

ตอนที่ 334 ลูกคิด

ในวัดอัฐิพุทธ หลี่ฮั่วหวังสูดหายใจเข้าออกลึกๆ พยายามกดจิตสังหารที่พลุ่งพล่านต่อหลวงจีนซินชือเอาไว้ เขาไม่เคยรังเกียจการมีอยู่ของใครถึงเพียงนี้มาก่อน

เขาทำตามคำชี้ของหลวงจีนซินชือ ลงมือฆ่าคนที่ว่าเป็นนิกายลวงลืมไปคนหนึ่ง ผลคือหลวงจีนรูปนี้กลับโยนคำว่าจำผิดคนมาให้อย่างเบาหวิวเพียงคำเดียว

เขารู้ว่ากองตรวจดาราเพื่อให้งานสำเร็จ ย่อมไม่แยแสการเข่นฆ่าชีวิตคนดั่งผักปลา

ทว่าหลี่ฮั่วหวังไม่เคยคิดว่าเรื่องเช่นนี้จะตกมาถึงตน เพียงเพราะมันคนเดียว เขาจึงลงมือฆ่าคนบริสุทธิ์ที่ยังมีชีวิตไปกับมือ!

เทียบกับหลี่ฮั่วหวังที่พยายามข่มใจ พระชราที่อยู่ข้างๆ กลับรุนแรงกว่าอย่างเห็นได้ชัด เขาร้องไห้พลางกระทืบเท้ากระโดดอยู่ตรงนั้น

“มันทำเช่นนี้ได้อย่างไร! มันมีสิทธิ์อะไรเป็นพระ!! นั่นมันชีวิตคนทั้งคน!”

พระชราทนโทสะไม่ไหว พุ่งเข้าไปทั้งต่อยทั้งเตะซินชือที่สวมขื่อไม้ ทว่าทุกท่วงท่าของเขาได้แต่ทะลุผ่านร่างของคนผู้นั้นไป

“เจ้ามีสิทธิ์อะไรโกนหัว!! เจ้าไม่ทำความดีเอาแต่ทำความชั่ว เจ้าไม่คู่ควรเป็นพระ!”

หลี่ฮั่วหวังลุกขึ้นเดินไปหาคนอื่นๆ สายตาที่เขามองหลวงจีนซินชือ จากที่เคยมีไมตรีอยู่บ้าง บัดนี้กลายเป็นความรังเกียจถึงที่สุด

ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยอยู่ว่าคนในพุทธศาสนาอย่างซินชือ เหตุใดจึงถูกขังอยู่ในคุกหลวงอิ๋นหลิง มาบัดนี้ดูแล้ว ขังมันไว้ในคุกยังเบาเกินไปด้วยซ้ำ

หลี่ฮั่วหวังรู้ว่าสถานการณ์เช่นนี้ไม่อาจแตกคอกันเอง มิฉะนั้นอาจถูกนิกายลวงลืมเป็นนกขมิ้นคอยตะครุบอยู่ข้างหลังได้ทุกเมื่อ เทียบกับนิกายลวงลืมแล้ว หลวงจีนที่ไม่เห็นค่าชีวิตคนผู้นี้พักไว้ทีหลังได้ ทว่าในใจเขาก็ยังกล้ำกลืนความแค้นนี้ไม่ลง

“ธรรมาจารย์ซินชือ เป็นอย่างไร คนผู้นั้นใช่นิกายลวงลืมหรือไม่” หงต้าคนขายมีดเงินเชื่อเป็นฝ่ายถามขึ้นก่อน

“มิใช่ อาตมาจำผิดคน” เสียงของซินชือดังขึ้นในห้วงความคิดของทุกคน

ได้ยินดังนั้น ทั่วป๋าตานชิงก็เผยความดูแคลนออกมา “ท่านธรรมาจารย์ซินชือเอ๋ย ท่านอ้างว่าเป็นพระเถระผู้รู้อภิญญาหกมิใช่หรือ เช่นนี้ยังจำผิดได้อีก ใต้เท้าจี้เซียงของเรามีงานรัดตัวนับหมื่น อย่าทำให้ท่านเสียเวลาเปล่า”

ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร จี้เซียงกลับไม่สนใจอย่างที่หาได้ยาก ใบหน้าของเขาย่นเข้าหากัน กวาดตามองไปทั่ววิหารใหญ่ นิ้วอ้วนๆ ที่ประดับด้วยแก้วแหวนแวววาวเคาะลูกคิดทองคำในมือไม่หยุด

หลี่ฮั่วหวังจับความผิดปกตินี้ได้อย่างเฉียบไว เขารีบสงบใจลงแล้วเพ่งมองขันทีหน้าขาวตรงหน้า

“ลูกคิดในมือเขาหาตัวคนของนิกายลวงลืมได้เหรอ ถ้าอย่างนั้นจะพาหลวงจีนซินชือมาให้ยุ่งยากทำไม”

หาอยู่ครู่หนึ่ง มือที่เคาะลูกคิดทองคำของจี้เซียงก็หยุดลง “ไป ไปวิหารถัดไป”

คำพูดของเขาทำให้คนอื่นๆ หุบปากแล้วรีบตามไป

พอมาถึงวิหารถัดไปที่ประดิษฐานพระธาตุ จี้เซียงก็ยังคงดีดลูกคิดอย่างรวดเร็วเช่นเดิม

ไม่นานนักเขาก็เอ่ยขึ้นอีก “ไป ที่นี่ก็ไม่มี ไปหลังถัดไป!”

คำพูดของจี้เซียงทำให้ทุกคนขยับตัวอีกครั้ง เตรียมไปยังที่ถัดไป

ครั้งนี้เปลี่ยนที่เร็วมาก จนหลี่ฮั่วหวังเริ่มสงสัยว่าจี้เซียงทำเช่นนี้ จะไม่มีคนของนิกายลวงลืมหลุดรอดไปจริงๆ หรือ

ทว่ายังไม่ทันออกจากวิหารนี้ ภิกษุกลุ่มหนึ่งในจีวรก็ถือพลองศีลล้อมเข้ามาช้าๆ ด้วยสายตาจ้องเขม็งดุจพยัคฆ์ นำโดยหลวงจีนชราห่มกาสาวพัสตร์รูปหนึ่ง

“หยุดนะ! โจรมาจากไหน! บังอาจละเมิดศีลฆ่าในวัดของเรา!” หลวงจีนคิ้วติดที่ยืนข้างหลวงจีนชราห่มกาสาวพัสตร์เป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน

หลี่ฮั่วหวังที่กำด้ามกระบี่ไว้ถามกลับทันที “พวกเจ้าเป็นใคร”

“เจ้าโจรตาบอดไปแล้วหรือ! พวกเราย่อมเป็นภิกษุแห่งวัดอัฐิพุทธ!”

ได้ยินหลวงจีนตรงหน้าพูดเช่นนี้ คนอื่นๆ ต่างหันไปมองหลวงจีนซินชือร่างสูงใหญ่ ตอนนี้มีเพียงเขาที่แยกได้ว่าผู้ใดคือนิกายลวงลืม

เห็นหลวงจีนซินชือพยักหน้า คนอื่นๆ จึงค่อยโล่งใจลงบ้าง

ทั่วป๋าตานชิงผู้เจนโลกรีบก้าวออกไป ล้วงป้ายห้อยเอวออกจากอกเสื้อ “กองตรวจดาราปฏิบัติงาน พวกเจ้ารีบกลับห้อง ห้ามผู้ใดออกมา!”

ภิกษุทั้งหลายได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็ย่ำแย่ลงทันที ต่างหันไปมองหลวงจีนชราที่ห่มกาสาวพัสตร์พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

หลวงจีนชราพนมมือ ขานอมิตาพุทธก่อนจะเอ่ย “ท่านเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย อาตมาขอบังอาจถามสักคำ ไม่ทราบว่ามีเหตุใดจึงมาที่วัดนี้ ไม่กี่วันมานี้ในวัดอัฐิพุทธสงบเรียบร้อย ไม่มีเรื่องแปลกประหลาดใดเกิดขึ้น”

“พวกเจ้าย่อมรู้สึกว่าสงบเรียบร้อย แต่ใต้ความสงบเรียบร้อยนั้น วัดทั้งวัดถูกคนอื่นเจาะจนพรุนเหมือนลูกเต๋าไปแล้ว กลับห้องไป ถ้าออกมาอีกก็อย่าหาว่าพวกเราไร้ปรานี!”

ได้ยินคำขู่อันเฉียบขาดของทั่วป๋าตานชิง ภิกษุทั้งหลายก็แยกย้ายกันไป

ขณะที่จี้เซียงเตรียมพาคนอื่นๆ ไปยังที่ถัดไป ฝีเท้าของหลี่ฮั่วหวังกลับหยุดลง

“ทุกท่าน ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติหรือ มาวัดอัฐิพุทธได้สักพักแล้ว ที่นี่ไม่ปกติเกินไปหน่อยหรือ”

“นิกายลวงลืมเป็นพวกที่กลัวแต่ใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย เพื่อความสนุกพวกมันยอมทิ้งแม้แต่ชีวิตตน ขอเพียงเป็นที่ที่พวกมันเคยอยู่ ย่อมไม่มีทางสงบเช่นนี้”

“อย่าเดาสุ่ม สายสืบของกองตรวจดาราฉลาดกว่าที่เจ้าคิด ในเมื่อพวกเขาบอกว่าที่นี่มีเงาของนิกายลวงลืม ก็ต้องมีแน่”

ได้ยินหงต้าพูดเช่นนั้น หลี่ฮั่วหวังก็ส่ายหน้า “ไม่ ข้าไม่ได้บอกว่าที่นี่ไม่มีนิกายลวงลืม แต่หมายความว่าเป้าหมายของนิกายลวงลืมที่นี่ไม่ใช่แค่เล่นสนุก พวกมันแฝงตัวเข้ามาย่อมมีจุดประสงค์อื่น”

หลี่ฮั่วหวังนึกว่าจี้เซียงจะไตร่ตรองดู ทว่าอีกฝ่ายกลับขมวดคิ้ว “ทำงานของเจ้าให้ดีก็พอ” พูดจบก็หันหลังเดินไปยังวิหารอีกหลัง

“เกิดอะไรขึ้น” เห็นปฏิกิริยาเช่นนี้ หลี่ฮั่วหวังยิ่งประหลาดใจ จี้เซียงผู้นี้ดูเหมือนรู้อยู่แล้วว่านิกายลวงลืมจะทำอะไร

ประกายความคิดแล่นวาบในหัว หลี่ฮั่วหวังรีบสาวเท้าตามไป “งานนี้ ขันทีเฒ่าคนนี้ต้องปิดบังอะไรฉันอยู่แน่”

เงาของนิกายลวงลืมยังไม่ทันโผล่ หลี่ฮั่วหวังก็รู้สึกได้ว่างานนี้แฝงความพิลึกบางอย่าง

“ก๊อก~!” รองเท้าหุ้มข้อพื้นหนาของหลี่ฮั่วหวังเหยียบลงบนพื้นหินอ่อนเรียบสะอาด ครั้งนี้เขาไม่ได้จับตาผู้มาสักการะกับภิกษุรอบด้านอีก แต่เริ่มเพ่งความสนใจส่วนใหญ่ไปที่จี้เซียง

สังเกตอย่างละเอียดแล้ว หลี่ฮั่วหวังก็พบความผิดปกติจริงๆ

หากเป้าหมายของจี้เซียงครั้งนี้คือจัดการนิกายลวงลืม ไม่ว่าอย่างไรขันทีผู้นี้ก็ควรเพ่งเป้าไปที่คน

ทว่าเขากลับจ้องแต่สี่ขื่อแปดเสาในวิหาร ลูกคิดในมือก็ไม่เคยหยุด ดีดไม่หยุดมือราวกับกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง

หรือจี้เซียงกำลังหาอะไรบางอย่าง เมื่อยังไม่รู้ความสามารถของเขาก็ยากจะเดา ในหัวของหลี่ฮั่วหวังคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา

“ประสกเอ่อร์! ซ้ายห้าก้าว ฆ่า!” เสียงดุจฟ้าผ่าพลันระเบิดขึ้นข้างหูหลี่ฮั่วหวัง

ชั่วพริบตาที่ได้ยิน เสียง “เคร้ง” ดังขึ้น หลี่ฮั่วหวังชักกระบี่พู่ม่วงออกมาครึ่งเล่ม

แต่เมื่อมองหญิงที่คุกเข่าอยู่บนเบาะกราบไหว้พระอย่างตั้งใจผู้นั้น เขาก็สอดกระบี่กลับเข้าฝักไป

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 334
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 335 ต่อ ☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 333กลับหน้าเรื่อง
ตอน 333ตอน 335