คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 359

ตอน 359

ตอนที่ 359 หยินหยาง

มองจี้เซียงที่ทรุดกองอยู่กับพื้นตรงหน้า สีหน้าของหลี่ฮั่วหวังยามนี้ย่ำแย่ถึงขีดสุด

หลี่ฮั่วหวังจำได้ว่าจี้เซียงเคยบอกไว้ หากจิตขุ่นชายตายแล้วแต่จิตขุ่นหญิงยังมีชีวิต เมื่อจิตขุ่นทั้งสองมาบรรจบกัน สถานการณ์เช่นนี้แม้แต่จูเก๋อเยวียนก็รับมือไม่ไหว

หลี่ฮั่วหวังไม่รู้ว่าจูเก๋อเยวียนแกร่งเพียงใด สิ่งเดียวที่เขารู้คือคราวนี้ตนเจอเรื่องใหญ่เข้าแล้วจริงๆ

“ฮั่วหวัง ขันทีผู้นี้เป็นอะไรไปรึ” ไป๋หลิงเหมี่ยวที่กวาดตามองรอบด้านอย่างระวังเห็นได้ชัดว่ายังไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

มองเสี้ยวหน้าของนาง หลี่ฮั่วหวังสูดหายใจลึก กดความกระวนกระวายรุนแรงในใจไว้ ตัวเขาจะเป็นหรือตายไม่สำคัญ แต่ให้ไป๋หลิงเหมี่ยวต้องพลอยซวยไปด้วย เช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

หลี่ฮั่วหวังรีบเข้าไปประคองจี้เซียงขึ้นจากพื้น ถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน “ใต้เท้าจี้เซียง! อย่าเพิ่งท้อ! เรื่องนี้ยังไม่แน่! ท่านลองคิดดูให้ดี คนอื่นในกองเวลาเจอสถานการณ์เช่นนี้หนีออกไปได้อย่างไร”

ได้ยินเช่นนั้น จี้เซียงก็หันมามองหลี่ฮั่วหวัง สีหน้าสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง “เจ้าไม่รู้อะไรเลย คนที่เจอเรื่องเช่นนี้จะมีใครรอดชีวิตกลับไปได้!”

ขณะหลี่ฮั่วหวังกำลังจะพูดอะไรต่อ สายตาที่พุ่งมาจากทุกทิศทางก็ทำให้เขากำด้ามกระบี่แน่นอย่างระวังตัว

จากในป่า คนกลุ่มหนึ่งค่อยๆ เดินออกมาทีละน้อย ล้วนหน้าตาเหมือนสิ่งที่หลี่ฮั่วหวังจับมาไม่มีผิด

พวกมันหลังค่อม ขดตัวนั่งยองอยู่ไกลๆ พุงป่องโร ดวงตาปลาทองที่โปนถลนจ้องพวกหลี่ฮั่วหวังเขม็ง

“มีคนใหม่มาอีกแล้วรึ ดีจริง ดีจริง!”

“แม่นางคนนั้นหน้าตาไม่เลวเลยนะ หึๆ...”

“นั่นสิ บั้นท้ายก็ใหญ่”

เสียงกระซิบของพวกมันทำให้สีหน้าหลี่ฮั่วหวังเหี้ยมเกรียมขึ้น กระบี่เหรียญทองแดงในมือตวัดวูบ ด้ายแดงยืดออก ฟาดไปยังพวกมันดุจแส้ยาว

ทว่าต่อหน้าการโจมตีของหลี่ฮั่วหวัง พวกมันกลับไม่หลบแม้แต่น้อย ใช้ร่างผอมบางนั้นรับไว้ตรงๆ

เหรียญทองแดงคมกริบเฉือนผ่านร่างพวกมันราวกับตัดเต้าหู้ ทว่าพวกมันที่ขาดเป็นหลายท่อนกลับไม่ทำอะไร เพียงนอนบิดตัวไปมาบนพื้นพลางอ้าปากพูดบางอย่าง

“ไม่ต้องรีบ พวกเราไม่ทำอะไรหรอก พวกเราแค่จะรอต่อไป”

“รอหนึ่งปี รอสองปี รอสามปี รอจนพวกเจ้ากลายเป็นเหมือนพวกเรา”

คำพูดของคนเหล่านี้ทำให้หลี่ฮั่วหวังที่ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดรู้สึกขนลุกเกรียวขึ้นมาในใจ

พวกมันไม่ใช่คนมานานแล้ว คนเหล่านี้ถูกจิตขุ่นซ่อนไว้แล้วถูกลืม จนในวันเวลาอันยาวนานได้บิดเบี้ยวกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปนานแล้ว

หลี่ฮั่วหวังสบถในใจอย่างเจ็บแค้น ไม่สนสิ่งรอบตัวเหล่านี้อีก หันกลับไปหิ้วจี้เซียงขึ้นมาอีกครั้ง

“ใต้เท้าจี้เซียง นี่จะเป็นอะไรไป ก็แค่ถูกขังไว้มิใช่รึ ท่านคิดให้ดี! คิดถึงคนที่รอท่านกลับไปอยู่ข้างนอกให้ดี!”

ได้ยินคำของหลี่ฮั่วหวัง จี้เซียงก็คล้ายนึกอะไรขึ้นได้ ความหวาดหวั่นและสิ้นหวังในแววตาลดลงอย่างรวดเร็ว

“ใช่ นางยังรอข้าอยู่ที่บ้าน! ข้าจะพานางกลับหมู่บ้าน! ข้าเลิกทำแล้ว!”

เห็นเช่นนั้น หลี่ฮั่วหวังก็ถอนหายใจโล่งอก ถามอย่างสุขุม “ใต้เท้าจี้เซียง ท่านคิดให้ดี ต้องใช้วิธีใดเราถึงจะออกไปได้”

จี้เซียงที่ฝืนตั้งสติได้ตบหน้าตัวเองแรงๆ ใคร่ครวญอย่างใจเย็นครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าบอกคนอื่นๆ “ตอนนี้จิตขุ่นหนึ่งเป็นหนึ่งตาย วิบากกรรมในร่างพวกมันจึงเป็นหนึ่งหยินหนึ่งหยางพอดี หยินหยางหลอมรวมกัน พวกเราย่อมออกไปไม่ได้แน่ หากคิดจะแก้ทางตัน มีทางเดียวคือหาจิตขุ่นหญิงที่ยังมีชีวิตให้เจอ”

ยิ่งพูดจี้เซียงก็ยิ่งสงบ พูดเร็วขึ้นเรื่อยๆ

“ใช่ ถูกต้อง หาจิตขุ่นหญิงให้เจอ! ทำให้นางกลายเป็นคนตาย บางทีอาจยังมีทางรอดสักเส้นหนึ่ง!”

ได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ไม่สนอย่างอื่นอีก รีบแยกย้ายพุ่งเข้าป่าไปตามหาจิตขุ่นหญิงที่ว่า

ต้นไม้ต้นแล้วต้นเล่าผ่านเลยไปข้างหลัง หลี่ฮั่วหวังพาไป๋หลิงเหมี่ยวค้นหาในป่าไม่หยุด

“ฮั่วหวัง ที่บัดซบนี่ไม่รู้เป็นอะไร ตีกลองเรียกท่านเซียนตนใดก็ไม่มา” ไป๋หลิงเหมี่ยวที่ตีกลองอยู่พักใหญ่บอกหลี่ฮั่วหวังด้วยสีหน้าหงุดหงิดยิ่ง

เรื่องนี้หลี่ฮั่วหวังคาดไว้แต่แรก สถานการณ์เช่นนี้ ของชั้นต่ำอย่างท่านเซียนจะไปมีประโยชน์อะไร

“หาสะเปะสะปะเช่นนี้ไม่ใช่ทาง ดูท่าต้องใช้ยันต์เสี่ยงทาย” หลี่ฮั่วหวังคิดจะควักกระดาษขมิ้นออกมา แต่กลับพบว่าของบนตัวถูกเผาไปหมดสิ้นนานแล้ว

“มีกระดาษเหลืองหรือไม่” หลี่ฮั่วหวังถามไป๋หลิงเหมี่ยว

ไป๋หลิงเหมี่ยวคิดครู่หนึ่ง ก็ควักม้ากระดาษตัวเล็กที่พับจากกระดาษเหลืองออกมาจากอกเสื้อ “ข้าใช้ตอนทำพิธีร่างทรง ท่านดูว่าใช้ได้หรือไม่”

หลี่ฮั่วหวังรับมาคลี่ออกอย่างรวดเร็ว มองซ้ายมองขวา แล้วพุ่งไปหาชายคนหนึ่งที่แอบมองตนอยู่หลังต้นไม้ ไม่นานเขาก็หิ้วกะโหลกเลือดโชกกลับมาเริ่มเสี่ยงทาย

ดูลักษณ์ทำนายบนนั้นแล้ว หลี่ฮั่วหวังก็โยนกะโหลกในมือทิ้ง ออกค้นหาต่อ

ทว่าการเสี่ยงทายที่เคยแม่นยำทุกครั้ง คราวนี้กลับใช้การไม่ได้อย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้น ไม่ว่าหาอย่างไรก็หาร่องรอยตามลายบนลักษณ์ทำนายไม่พบ

ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืน สุดท้ายทั่วป๋าตานชิงก็มาตามพวกเขาพบ “เร็วเข้า! หงต้าหาเจอแล้ว!”

ไม่สนความเหนื่อยล้าแสนสาหัสของร่างกาย ทั้งสามรีบย้อนกลับไปตามทางเดิม

ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึง ทันเห็นทั่วป๋าตานชิงบิดศีรษะจิตขุ่นหญิงหลุดออกมาแล้วโยนลงพื้นพอดี

เห็นภาพนั้น ใจหลี่ฮั่วหวังก็บีบรัดขึ้นทันที เขาจับตาความมืดรอบด้านอย่างตึงเครียด

ทว่าผ่านไปนาน รอบด้านก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงใดๆ คนที่ถูกซ่อนไว้เหล่านั้นไม่ได้หายไปสักคน

“เกิดอะไรขึ้น” หลี่ฮั่วหวังอดถามไม่ได้

ในตอนนั้นเอง ศีรษะของจิตขุ่นหญิงบนพื้นก็ค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาร่างของนาง แม้ดวงตานางจะไร้แวว แต่นางยังมีชีวิตอยู่จริงแท้แน่นอน

เห็นการกระทำของพวกเขา รอบทิศก็มีเสียงหัวเราะเยาะแสบแก้วหูดังขึ้น

“ฮ่าๆๆ! พวกเจ้ายังคิดจะฆ่านางอีกรึ ไม่รู้หรือว่าที่นี่ไม่มีใครตายได้เลย”

“คิดว่าพวกเราไม่อยากตายรึ พวกเราอยากตายมานานแล้ว! รู้หรือไม่ว่าอะไรน่ากลัวกว่าความตาย ก็คือการต้องมีชีวิตอยู่อย่างนี้ไปชั่วนิรันดร์!”

คำนั้นทำให้ทุกคนในที่นั้นใจเย็นวาบ จะแก้ทางตันได้ต้องฆ่าจิตขุ่นหญิงตัวนี้ แต่อยู่ในนี้ จิตขุ่นหญิงตัวนี้ไม่มีวันตาย!

ชั่วพริบตาถัดมา ไป๋หลิงเหมี่ยวก็ชักกระบี่พู่ม่วงจากตัวหลี่ฮั่วหวัง ปาดลงที่ลำคอหงต้าที่อยู่ข้างๆ อย่างแรง

เห็นหงต้าเลือดไหลไม่หยุดแต่ไม่มีวี่แววว่าจะตาย ทุกคนก็เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าในทันที

นี่แทบจะกลายเป็นปมตายที่แก้อย่างไรก็ไม่ออก

จี้เซียงที่หน้าถอดสีในพริบตายังคิดจะพูดอะไรอีก หมัดหนึ่งจากด้านข้างก็กระแทกเข้าที่หน้าเขาเต็มแรง

“ไอ้ขันทีสารเลว! ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเจ้า! ถ้าเจ้าไม่พาพวกเรามาจับจิตขุ่นบ้าบออะไรนี่ จะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้หรือ!”

นั่นคือทั่วป๋าตานชิง เขาไม่เหลือท่าทางเป็นกันเองเหมือนเคย ทั้งไม่แยแสลำดับสูงต่ำ พุ่งเข้าใส่จี้เซียงด้วยความเดือดดาล แล้วรุมทั้งต่อยทั้งเตะผู้บังคับบัญชาของตนไม่ยั้ง

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 359
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 360 ต่อ ☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 358กลับหน้าเรื่อง
ตอน 358ตอน 360