คลังเรื่องภารกิจเร็ว ๆ นี้มาแรงเสนอเรื่องที่อยากให้แปลตารางอัป
–
ลูมอนโซ่ (ลูม่อน) · ผู้รักการอ่านมังฮวาและนิยายอ่านเวอร์ชันต้นฉบับและแปลไทยได้ตามลิงก์ในแต่ละเรื่อง
มังฮวาโรแมนติกมังฮวาโรแมนติกแฟนตาซีมังฮวาแฟนตาซีมังฮวาดราม่ามังฮวาคอมเมดี้มังฮวาแอ็กชันมังฮวาวัยเรียนมังฮวาBL
ข้อมูลเว็บและติดต่อ
ข้อกำหนดการใช้งานนโยบายเหรียญและการคืนเงินความเป็นส่วนตัวเหรียญติดต่อเรา

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาส ตอนที่ 363

ตอน 363

ตอนที่ 363 ฟ้า

หลี่ฮั่วหวังที่สูญสิ้นความเจ็บปวดทั้งหมดดมกลิ่นทุกสิ่งรอบตัวอย่างงุนงง ยามนี้ประสาทสัมผัสที่หลอมรวมกันของเขารับรู้ได้ว่าหยินหยางที่เคยหลอมรวมกันได้แตกแยกออกแล้ว

ไม่ใช่เพราะหยางไม่มา แต่เพราะหยินกลับมีชีวิต มีเพียงสิ่งมีชีวิตเท่านั้นที่รู้สึกเจ็บปวดได้ ยามที่จิตขุ่นซึ่งตายไปก่อนหน้านี้แผดเสียงกรีดร้องอย่างทารุณสุดแสน มันก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาเช่นเดียวกับก้อนหินและต้นไม้ที่กรีดร้องเหล่านั้น

หลี่ฮั่วหวังโซเซจะก้าวเดินไม่กี่ก้าว ทว่าร่างที่อ่อนเปลี้ยกลับล้มไปข้างหน้าเอง หนวดสีดำที่บิดไหวหลายเส้นยื่นออกมา ค้ำพื้นไว้ดั่งเสา “ท่านพ่อ...”

จากนั้นหลี่ซุ่ยก็แหวกแผลบนอกหลี่ฮั่วหวัง มุดกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว

หลี่ฮั่วหวังอ้าปากสั่นระริกราวจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าในปากเขามีเพียงรูโหว่ใหญ่เลือดเนื้อเละเทะ เปล่งเสียงใดไม่ได้สักนิด

มือขวาที่ไร้เล็บของหลี่ฮั่วหวังยกขึ้น ชี้ไปทางทิศใต้อย่างสั่นเทา เขารับรู้ได้ว่าตรงนั้นมีรอยแยก

ไป๋หลิงเหมี่ยวเข้าใจความหมายของหลี่ฮั่วหวังทันที รีบเก็บบันทึกมหาภพบนพื้นขึ้นมา แล้วเดินไปทางทิศใต้พร้อมร่างทรงรองที่แบกหลี่ฮั่วหวังไว้

เดินไปเดินมา ทุกสิ่งรอบตัวพลันพลิกกลับหัว ทั้งสามรู้สึกตัวเบาหวิว ร่วงดิ่งลงสู่ฟ้าสีดำที่ปริแยกอยู่เบื้องล่าง

ครั้นทั้งสามลอดผ่านรอยแยก แสงอาทิตย์จ้าบาดตาก็ทำให้ทุกคนต้องหลับตา ข้างในมืดมาตลอด แต่ข้างนอกสว่างนานแล้ว พวกเขาออกมาได้แล้ว!

เห็นดินเหลืองเบื้องล่างขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ร่างทรงรองก็รีบพลิกตัว กอดหลี่ฮั่วหวังกับไป๋หลิงเหมี่ยวไว้ในอ้อมอก

“ตูม!” เสียงกระแทกสะเทือนรุนแรงดังขึ้น ประสาทสัมผัสทั้งห้าที่หลอมรวมกันของหลี่ฮั่วหวังค่อยๆ กลับเข้าที่ของมัน สายตาของปาฮุยที่จ้องตนอยู่ก็ค่อยๆ เลือนหาย ความรู้สึกเจ็บที่เคยหายไปก็ค่อยๆ หวนคืนมาเช่นกัน

“ฮั่วหวัง! เป็นอะไรหรือไม่ ทำใจดีๆ ไว้!” หลี่ฮั่วหวังได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ครั้นลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้าของไป๋หลิงเหมี่ยวกับหยางน่าซ้อนทับกันสนิท

ทั้งสองหลอมรวมกันราวกับกลายเป็นคนเดียว อ้าปากพร้อมกัน ถามพร้อมกัน

ชั่วขณะนี้ สองฝั่งกลับซ้อนทับกัน จนหลี่ฮั่วหวังแยกไม่ออกว่าตอนนี้คือความจริงหรือภาพหลอน

“ฮั่วหวัง!” ไป๋หลิงเหมี่ยวร้อนใจดั่งไฟสุม ใช้ฝ่ามือเรียวตบแก้มหลี่ฮั่วหวังเบาๆ แต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาใด

ไป๋หลิงเหมี่ยวร้อนรน คว้าไม้ตีกลองรัวตีกลองหนังที่เอว เตรียมเชิญย่าทวดสกุลไป๋มารักษาบาดแผล

มือของหลี่ฮั่วหวังพลันคว้ามือไป๋หลิงเหมี่ยวไว้ ส่ายหน้าน้อยๆ ชั่วขณะนี้เขาแยกออกแล้ว ที่นี่คือความจริง ตรงหน้าคือไป๋หลิงเหมี่ยว ไม่มีหยางน่าอะไรทั้งนั้น

เขาพลิกตัวลงนอนคว่ำกับพื้นอย่างยากลำบาก ขณะหอบหายใจหนัก เศษเนื้อจากรูเลือดในปากก็ไหลตามมุมปากร่วงลงพื้น

หลี่ฮั่วหวังเค้นแรงทั้งตัวเงยหน้าขึ้น มองซ้ายมองขวา ก็เห็นบันทึกมหาภพที่เปื้อนดินอยู่บนพื้นไกลออกไป จากนั้นเขาก็ใช้สองมือตะเกียกตะกายคลานไปทางนั้น

เห็นเขาต้องการ ไป๋หลิงเหมี่ยวก็รีบวิ่งไปหยิบม้วนไม้ไผ่สีแดงที่ยังหยดเลือดขึ้นมา ส่งให้ถึงตรงหน้าหลี่ฮั่วหวัง

หลี่ฮั่วหวังยื่นมือสั่นเทาออกไป คลี่บันทึกมหาภพที่ม้วนอยู่ออกราวกับแกะกล่องของขวัญ ลิ้นที่เลือดเนื้อเละเทะกับลำคอทั้งเส้นก็ปรากฏตรงหน้าพวกเขา

หลี่ฮั่วหวังที่อ่อนแรงแหงนหน้าอ้าปากกว้าง ตั้งสิ่งยาวเหยียดในมือขึ้น แล้วหย่อนมันลงตรงๆ ในรูเลือดน่าสยองในปากตน

ไม่นาน หนวดเรียวเล็กทีละเส้นก็แทรกออกมาจากปากหลี่ฮั่วหวัง พันรัดลิ้นและอวัยวะต่างๆ ของเขา ปรับตำแหน่งของมันแล้วมัดตรึงไว้ในที่ที่ควรอยู่

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ท่านทำเอาแม่นางผู้นี้ตกใจแทบตาย!” ไป๋หลิงเหมี่ยวกอดหลี่ฮั่วหวังไว้ เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ

นึกถึงทุกสิ่งที่ผ่านมาในภาพหลอน ใบหน้าหลี่ฮั่วหวังก็เผยรอยยิ้มฝืนๆ เขากอดไป๋หลิงเหมี่ยวตอบ บังคับลิ้นเย็นเฉียบนั้นพูด “เจ้า..... ทำไม..... แค่กๆ..... จู่ๆ..... ลงมือก่อน”

เมื่อครู่เขายังไม่ได้ฆ่าหยางน่าในภาพหลอนแท้ๆ ไป๋หลิงเหมี่ยวกลับชิงทำด้วงมูลไต่บันไดไปก่อนหนึ่งก้าว

“ท่านไม่ได้บอกหรือว่าให้ลงมือตอนเจ็บปวดที่สุด ข้าเห็นท่านจะสลบไปอยู่แล้ว อะไรกัน ข้าทำผิดหรือ”

หลี่ฮั่วหวังส่ายหน้าน้อยๆ “ไม่..... กำลัง..... ดี...” แม้หยางน่าจะบาดเจ็บ แต่เธอยังไม่ตาย

“ขอบใจ..... เหมี่ยว..... เหมี่ยว.....” หลี่ฮั่วหวังจูบลงที่ซอกคอนาง

เป็นเพราะนางลงมือก่อนจึงช่วยหยางน่าไว้ได้ มิเช่นนั้นตามที่ตนตั้งใจไว้ มีดนั้นต้องแทงลงไปแน่ หลี่ฮั่วหวังเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตนถึงใส่ใจภาพหลอนนักหนา แต่พอคิดว่าหยางน่ายังมีชีวิตอยู่ ก็ดีใจยิ่งกว่าสิ่งใด

ยามนี้หลี่ฮั่วหวังเข้าใจแล้ว ปาฮุยต้องการเพียงความเจ็บปวด มันไม่ได้ต้องการความตาย ที่ต้องการความตายคือผู้กุมชะตาตนอื่น อาจเป็นพระโพธิสัตว์กระดูกขาวมหึมาที่ตนเคยเห็น หรืออะไรอื่นก็เป็นได้

ตนไม่จำเป็นต้องฆ่าหยางน่า เพียงตอนที่ตนตัดสินใจจะฆ่าหยางน่า ความเจ็บปวดราวใจถูกฉีกทึ้งนั้นก็มากพอจะใช้ด้วงมูลไต่บันไดแล้ว

“หยางน่า... ขอ..... โทษนะ...” หลี่ฮั่วหวังพึมพำกับความว่างเปล่าอย่างเหม่อลอย “ทำให้หน้าอกเธอเป็นแผลเป็นซะแล้ว รีบโทรเรียกรถพยาบาลไปทำแผลนะ.....”

ได้ยินคำของหลี่ฮั่วหวัง ไป๋หลิงเหมี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร นางพยุงหลี่ฮั่วหวังขึ้นอย่างยากลำบาก เดินไปอีกทาง ตั้งใจจะออกจากที่อัปมงคลนี้ก่อนค่อยว่ากัน

จนถึงตอนนี้ หลี่ฮั่วหวังจึงมีโอกาสกวาดตามองรอบตัว ทว่ามองไปทางไหนก็มีแต่ดิน ต่างจากที่ที่ตนอยู่ตอนแรกโดยสิ้นเชิง

“เราอยู่ที่ไหนเนี่ย หรือว่ายังออกมาไม่ได้!” หลี่ฮั่วหวังใจหายวาบ พยายามเหลือบมองขึ้นสูง ในที่สุดก็เห็นป่าเขียวที่คุ้นตาอยู่บ้าง

เพียงแต่ป่าเหล่านั้นอยู่สูงมาก อยู่บนหน้าผาไกลลิบ หลี่ฮั่วหวังจำได้แน่ว่าแถวนี้อย่าว่าแต่หน้าผา แม้แต่ภูเขาสูงขนาดนั้นก็ไม่มี

“หน้าผาเหรอ ทำไมที่นี่ถึงมีหน้าผาได้” ครั้นหลี่ฮั่วหวังมองไปรอบตัวหนึ่งรอบ พบว่าทั้งแปดทิศล้วนเป็นหน้าผาสูงชัน เขาจึงพลันรู้ตัว นั่นไม่ใช่หน้าผา

ข้างบนนั้นต่างหากคือระดับปกติ ตัวเขาอยู่ในที่ลุ่ม ตัวเขากำลังอยู่ในแอ่งกระทะขนาดมหึมา

ตอนที่จิตขุ่นหนึ่งเป็นหนึ่งตายแตะต้องกัน พวกมันไม่เพียงซ่อนคนเหล่านั้นไว้ แต่ยังขุดลึกลงไปในดิน กวาดเอาทุกสิ่งในรัศมีหลายลี้ไปจนหมด

“ฮั่วหวัง ท่านดูเร็ว! บนฟ้านั่นอะไรกัน!!”

หลี่ฮั่วหวังพยายามเงยหน้ามอง พบว่าเหนือศีรษะตน ท้องฟ้าไร้เมฆกลับแหว่งหายไปส่วนหนึ่งอย่างไร้เหตุผล และพวกเขาก็ร่วงลงมาจากตรงนั้นเอง ข้างในคือราตรีมืดมิดที่มีรอยแยก

“นี่คือพลังของจิตขุ่นเหรอ.....” หลี่ฮั่วหวังที่ตกตะลึงสุดขีดอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว “จิตขุ่นนี่มันตัวอะไรกันแน่ ทำไมจิตขุ่นหนึ่งเป็นหนึ่งตายมาเจอกัน ถึงซ่อนฟ้าไว้ได้ทั้งผืน!!”

เต๋าพิสดาร เซียนวิปลาสจบตอน 363
ตอนนี้แปลโดยชิเมโจได๋ติดตาม
อ่านตอน 364 ต่อ ☆ ให้คะแนน / เขียนรีวิวเรื่องนี้

ความคิดเห็นตอนนี้

กำลังโหลดความเห็น...

ดูความเห็นทุกตอนของเรื่องนี้
‹ ตอน 362กลับหน้าเรื่อง
ตอน 362ตอน 364